Eigðu góðan dag! 19. október 2007 00:01 Kona sem ég þekki ekki nógu mikið til að hún geti fjölyrt um lyndiseinkunn mína gerði það samt um daginn. Að hennar sögn er mér tamt að benda á það sem bjátar á en leggja aldrei til neinar lausnir. Ljótt ef satt er en hún minntist aftur á móti ekki einu orði á hvað ég ætti að gera í þessu. En í samfélagi sem þarfnast úrbóta er hugarfar sem þetta vissulega löstur. Ég hef því einsett mér að hætta alfarið að einblína á vandamál en hugsa og tala í lausnum. Heildarlausnum ef vel vill til. Og sjá, lífið varð miklu einfaldara í kjölfarið: Fjölgum leikskólakennurum, lækkum matvælaverð, leggjum Sundabraut, réttum mislægu gatnamótin, róum umræðuna, þykkjum sósuna, rekum Eyjólf og svo framvegis. Þetta eru aðeins nokkur af þeim aðkallandi vandam.... afsakið, úrlausnarefnum sem ég hef leyst í kjölfar þess að ég tileinkaði mér hugsunarhátt hins batnandi manns. Þetta hefur líka haft þau virðisaukandi áhrif að það sem áður voru allt að því óyfirstíganlegar hindranir hafa breyst í tækifæri eða jafnvel hrein hlunnindi. Gerum bara gott úr þessu öllu saman. Jákvæðnin stafar semsagt af öllum sviðum mannlífsins þessa dagana - hamingjan vellur úr mér eins og óstöðvandi blóðnasir. Suzuki Swift af árgerð 1991 er ekki lengur dældaður skrjóður heldur ómetanlegur þjónn, sem þarf aldrei að læsa því engum dettur í hug að það séu verðmæti í honum. Af því hlýst mikið hagræði. Dráttarvextirnir í innheimtubréfunum eru ekki lengur hótun heldur innblásin, ljóðræn hvatning um að gera ekki ekki neitt; ég kem skyndilega auga á hollan sannleik og djúpa lífsspeki í sjálfshjálparbókum og verkum Paulo Coelho; og já, ég tel að súkkulaðigosbrunnurinn í Vörutorgi sé sannarlega partígræja ársins 2007 sem ég ætti að panta strax í dag. Heimurinn sem áður virtist gallaður og uppfullur af snúnum vandamálum kemur mér eftir viðhorfsbreytinguna fyrir sjónir sem hinn besti allra hugsanlega heima. „Og til þess eru svínin gerð að maður éti þau," sagði líka Altúnga við vin sinn Birtíng í samnefndri bók, „enda erum við étandi svín ár og síð: þar af leiðir að þeir sem segja að allt sé í lagi eru hálfvitar; maður á að segja að alt sé í allrabesta lagi." Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir Skoðun Hver ræður þegar á reynir? Hilmar Kristinsson Skoðun Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun Hugleiðingar um leikskólamál í borginni Katrín Haukdal Magnúsdóttir Skoðun Týnd börn – við megum ekki líta undan Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun
Kona sem ég þekki ekki nógu mikið til að hún geti fjölyrt um lyndiseinkunn mína gerði það samt um daginn. Að hennar sögn er mér tamt að benda á það sem bjátar á en leggja aldrei til neinar lausnir. Ljótt ef satt er en hún minntist aftur á móti ekki einu orði á hvað ég ætti að gera í þessu. En í samfélagi sem þarfnast úrbóta er hugarfar sem þetta vissulega löstur. Ég hef því einsett mér að hætta alfarið að einblína á vandamál en hugsa og tala í lausnum. Heildarlausnum ef vel vill til. Og sjá, lífið varð miklu einfaldara í kjölfarið: Fjölgum leikskólakennurum, lækkum matvælaverð, leggjum Sundabraut, réttum mislægu gatnamótin, róum umræðuna, þykkjum sósuna, rekum Eyjólf og svo framvegis. Þetta eru aðeins nokkur af þeim aðkallandi vandam.... afsakið, úrlausnarefnum sem ég hef leyst í kjölfar þess að ég tileinkaði mér hugsunarhátt hins batnandi manns. Þetta hefur líka haft þau virðisaukandi áhrif að það sem áður voru allt að því óyfirstíganlegar hindranir hafa breyst í tækifæri eða jafnvel hrein hlunnindi. Gerum bara gott úr þessu öllu saman. Jákvæðnin stafar semsagt af öllum sviðum mannlífsins þessa dagana - hamingjan vellur úr mér eins og óstöðvandi blóðnasir. Suzuki Swift af árgerð 1991 er ekki lengur dældaður skrjóður heldur ómetanlegur þjónn, sem þarf aldrei að læsa því engum dettur í hug að það séu verðmæti í honum. Af því hlýst mikið hagræði. Dráttarvextirnir í innheimtubréfunum eru ekki lengur hótun heldur innblásin, ljóðræn hvatning um að gera ekki ekki neitt; ég kem skyndilega auga á hollan sannleik og djúpa lífsspeki í sjálfshjálparbókum og verkum Paulo Coelho; og já, ég tel að súkkulaðigosbrunnurinn í Vörutorgi sé sannarlega partígræja ársins 2007 sem ég ætti að panta strax í dag. Heimurinn sem áður virtist gallaður og uppfullur af snúnum vandamálum kemur mér eftir viðhorfsbreytinguna fyrir sjónir sem hinn besti allra hugsanlega heima. „Og til þess eru svínin gerð að maður éti þau," sagði líka Altúnga við vin sinn Birtíng í samnefndri bók, „enda erum við étandi svín ár og síð: þar af leiðir að þeir sem segja að allt sé í lagi eru hálfvitar; maður á að segja að alt sé í allrabesta lagi."