Spádómsdýr á stórmótum Þórunn Elísabet Bogadóttir skrifar 13. júlí 2010 00:01 Stjarna heimsmeistaramótsins í knattspyrnu, að minnsta kosti utan vallar, voru ekkert bölvuðu vuvuzela-lúðrarnir eftir allt saman. Þeir féllu algjörlega í skuggann af kolkrabbanum Páli, sem hefur verið daglegur gestur í fjölmiðlum víða um heiminn síðustu vikurnar, eftir því sem leið á mótið. Umræður færðust frá því hversu ótrúlega óþolandi lúðrarnir væru yfir í yfirnáttúrulega spádómsgáfu kolkrabbans. Ekki er víst öll vitleysan eins. Trú á alls kyns spámiðla og spádóma heyrir greinilega ekki til fortíðinni þar sem því sem Páll blessaður sagði var tekið sem óhagganlegum staðreyndum af hinum ýmsu knattspyrnuáhugamönnum og áhugasömum fjárhættuspilurum. Þeir sem treystu á Palla græddu líka helling, hann brást aldrei. Kolkrabbinn Páll hefur nú ákveðið að hætta að spá fyrir um úrslit leikja. Hvernig hann tók þessa ákvörðun, og hvernig hann kom henni á framfæri við umheiminn, er ekki vitað en svona voru fréttirnar nú orðaðar. Forsvarsmenn dýragarðsins tilkynntu sem sagt að hann muni ekki spá meira um ævina, heldur fara aftur í sitt hefðbundna hlutverk sem dýragarðsmeðlimur - að gleðja börn. Þeim láðist hins vegar að minnast á það í sínum barnvænu hugsunum að kolkrabbar eins og Páll lifa yfirleitt ekki mikið lengur en til tveggja ára, en hann hefur einmitt náð þessum aldri og nokkrum mánuðum betur. Hann verður því einfaldlega að öllum líkindum dauður þegar að næsta stórmóti karlalandsliðs Þýskalands kemur. Þá opnast gluggi fyrir öll hins spádómsdýrin í heiminum. Heimsmeistaramót kvenna í knattspyrnu verður haldið í heimalandi Páls á næsta ári og við Íslendingar eigum möguleika á því að koma liði að þar, í fyrsta sinn. Það liggur náttúrulega beinast við í öllum okkar landkynningarhugleiðingum að við finnum okkar eigið dýr til að spá fyrir um úrslit stelpnanna okkar. Húsdýragarðurinn hlýtur að búa yfir einhverjum dýrum sem gætu verið þessum gáfum gædd. Við þyrftum samt að gera eitthvað öðruvísi en Þjóðverjarnir og sjávardýrin eru líklega úr leik. Þá liggur náttúrulega beinast við að fá annaðhvort sauðkind eða landnámshænu í verkið. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórunn Elísabet Bogadóttir Mest lesið X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir Skoðun Hver ræður þegar á reynir? Hilmar Kristinsson Skoðun Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun Hugleiðingar um leikskólamál í borginni Katrín Haukdal Magnúsdóttir Skoðun Týnd börn – við megum ekki líta undan Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun
Stjarna heimsmeistaramótsins í knattspyrnu, að minnsta kosti utan vallar, voru ekkert bölvuðu vuvuzela-lúðrarnir eftir allt saman. Þeir féllu algjörlega í skuggann af kolkrabbanum Páli, sem hefur verið daglegur gestur í fjölmiðlum víða um heiminn síðustu vikurnar, eftir því sem leið á mótið. Umræður færðust frá því hversu ótrúlega óþolandi lúðrarnir væru yfir í yfirnáttúrulega spádómsgáfu kolkrabbans. Ekki er víst öll vitleysan eins. Trú á alls kyns spámiðla og spádóma heyrir greinilega ekki til fortíðinni þar sem því sem Páll blessaður sagði var tekið sem óhagganlegum staðreyndum af hinum ýmsu knattspyrnuáhugamönnum og áhugasömum fjárhættuspilurum. Þeir sem treystu á Palla græddu líka helling, hann brást aldrei. Kolkrabbinn Páll hefur nú ákveðið að hætta að spá fyrir um úrslit leikja. Hvernig hann tók þessa ákvörðun, og hvernig hann kom henni á framfæri við umheiminn, er ekki vitað en svona voru fréttirnar nú orðaðar. Forsvarsmenn dýragarðsins tilkynntu sem sagt að hann muni ekki spá meira um ævina, heldur fara aftur í sitt hefðbundna hlutverk sem dýragarðsmeðlimur - að gleðja börn. Þeim láðist hins vegar að minnast á það í sínum barnvænu hugsunum að kolkrabbar eins og Páll lifa yfirleitt ekki mikið lengur en til tveggja ára, en hann hefur einmitt náð þessum aldri og nokkrum mánuðum betur. Hann verður því einfaldlega að öllum líkindum dauður þegar að næsta stórmóti karlalandsliðs Þýskalands kemur. Þá opnast gluggi fyrir öll hins spádómsdýrin í heiminum. Heimsmeistaramót kvenna í knattspyrnu verður haldið í heimalandi Páls á næsta ári og við Íslendingar eigum möguleika á því að koma liði að þar, í fyrsta sinn. Það liggur náttúrulega beinast við í öllum okkar landkynningarhugleiðingum að við finnum okkar eigið dýr til að spá fyrir um úrslit stelpnanna okkar. Húsdýragarðurinn hlýtur að búa yfir einhverjum dýrum sem gætu verið þessum gáfum gædd. Við þyrftum samt að gera eitthvað öðruvísi en Þjóðverjarnir og sjávardýrin eru líklega úr leik. Þá liggur náttúrulega beinast við að fá annaðhvort sauðkind eða landnámshænu í verkið.