Góðri hugmynd gerð þokkaleg skil

Bíó / ***

Sumarlandið

Leikstjóri: Grímur Hákonarson

Leikarar: Kjartan Guðjónsson, Ólafía Hrönn Jónsdóttir og Þóra Tryggvadóttir

Sumarlandið segir af fjölskyldu sem hefur lífsviðurværi sitt af álfatengdri ferðaþjónustu og miðilsfundum. Viðskiptin standa hins vegar ekki undir láni sem var tekið fyrir rekstrinum og húsbóndinn freistast til að selja álfastein á lóðinni til að redda málunum fyrir horn. Í kjölfarið skapast upplausnarástand á heimilinu og bendir ýmislegt til að álfarnir séu þar að verki.

Sumarlandið er frekar látlaus mynd, einföld og ágætlega skrifuð. Einkum tekst handritshöfundum vel upp framan af á meðan grínið endist en missa aðeins tökin um miðbikið þegar alvarlegur undirtónn og yfirþyrmandi siðferðisboðskapur nær yfirhöndinni; ná sér svo aftur á strik með óvæntu útspili í síðari hluta og eiga hrós skilið fyrir skemmtilegan endi. Þá er tæknivinnsla, leikmynd og tónlistarval til fyrirmyndar, sérstaklega titillagið Þitt auga sem er afar grípandi.

Leikararnir skila flestir sínu vel, svo sem Hallfríður Tryggvadóttir og Nökkvi Helgason í hlutverkum barnanna á heimilinu og sérstaklega Kjartan Guðjónsson sem fjölskyldufaðirinn Óskar. Óskar er andlaus og skammsýnn gróðafíkill sem setur allt á annan endann með sölu á álfasteininum í skiptum fyrir fasteign og flatskjá. Óskari gengur auðvitað líka gott til, steinn­inn er seldur til að forða fjölskyldunni frá gjaldþroti og tekst Kjartani að koma innra sálarstríði hans vel til skila. Öðru máli gegnir um Ólafíu Hrönn Jónsdóttur sem er viðfelldin sem húsfreyjan og miðillinn Lára en nær ekki að vekja nægilega samúð með persónunni þar sem vantar upp á tilþrifin.

Leikstjórinn Grímur Hákonarson á að baki nokkrar stuttmyndir og því enginn sérstakur byrjendabragur á Sumarlandinu þótt hún sé hans fyrsta mynd í fullri lengd. Þó vanti upp á herslumuninn til að gera góðri hugmynd fullnægjandi skil er Sumarlandið á heildina ágætis afþreying.

Niðurstaða:  Ágætis mynd sem þó geldur fyrir að taka sig of alvarlega á köflum.