Fæðing Ísraels - Líkum misþyrmt BIrgir Dýrfjörð skrifar 28. maí 2025 15:00 Fyrir mörgum árum skrifaði Jón Magnússon frábæra grein um málefni Ísrael. Þar kom fram, að þegar Ísraelsríki var stofnað var ekki gætt að hagsmunum þeirra sem áttu heimili sín í Palestínu. Í grein Jóns segir frá að áður en Ísraelsríki var stofnað höfðu hryðjuverkasveitir Begins, sem síðar varð forsætisráðherra gyðinga, myrt breska hermenn sofandi í rúmum sínum. Þeir sprengdu líka Hluta hótelsins King David í Jerúsalem og drápu 91 manneskju. Áfram segir: “Gyðingar réðust á palestínska þorpið Deir Yassin sem er nálægt Jerúsalem þar sem 250 karlar, konur og börn voru drepin og líkum þeirra misþyrmt. Í framhaldi af hermdarverkum gyðinga í Deir Yassin flýðu 750.000 Palestínumenn heimili sitt og land. (flestir til Gaza) Palestínumenn eru nú í risastóru fangelsi í Ísrael hvort heldur þeir búa á Vesturbakkanum eða Gaza svæðinu. Þeir geta ekki komið, farið eða selt framleiðslu sína nema með leyfi herrastjórnarinnar í Ísrael sem byggir og stjórnar á grundvelli trúarlegrar apartheid stefnu.” Ísland ber ábyrgð Síðar í grein Jóns Magnússonar segir orðrétt: “Þessi saga er sorgleg. Sameinuðu þjóðirnar og þar á meðal við Íslendingar sem greiddum atkvæði með stofnun Ísraelsríkis. Við erum samábyrg því sem þarna hefur gerst og er að gerast. Við getum ekki liðið það að fólk sé svipt mannréttindum og búi við hörmungar áratugum saman og sé ekki virt sem manneskjur. Við berum ábyrgð á örlögum Palestínumanna og okkur ber skylda til að beita okkur fyrir því að Ísraelsmenn fari að alþjóðalögum og virði mannréttindi og sjálfsákvörðunarrétt fólks. Okkur ber að viðurkenna að allir menn eiga sama rétt og eru jafnmikilvægir og merkilegir. Vandamál Palestínumanna verða ekki leyst nema þar sem þeir eiga heima. Okkur ber skylda til að leggja stóraukna fjármuni til mannúðarstarfs á þessu svæði.” Jón Magnússon er meðal þeirra sem vara við óhaminni fjölgun fólks, sem hefur öndverð viðhorf til samfélaga eins og okkar Íslendinga. Þeir benda á að múslímar virða ekki Íslensk lög um jafnrétti kynja - múslímar bannfæra samkynhneigð og transfólk sem dauðasök - múslímar boða ærumorð innan eigin fjölskyldu - múslímar banna málfrelsi um trú sína - múslímar og gyðingar kenna það sem réttlæti, að lýður sameinist til að refsa fólki og murka úr því lífið með grjótkasti. Ekkert í trúarboðskap múslíma réttlætir þó glæpaverk stjórnar gyðinga gegn Palestínubúum eða svik Sameinuðu þjóðanna gegn þeim. Íslendingum og þeim þjóðum, sem samþykktu að ræna þá landi sínu og og hrekja þá frá heimilum sínum ber skylda til að láta stöva landtökugyðingana, sem brjóta alþjóðalög og stela nú bújörðum og heimilum Palestínubúa með leyfi ríkisstjórnar Ísrael. Ísland á að slíta stjórnmálasambandi við Ísrael. Stjórn þeirra hefur kastað frá sér allri mennsku og lagt ofurkapp á að fækka mæðrum og börnum þeirra, sem gætu lifað til að hefna. Við vitum vel, að það stöðvar ekki hryllinginn að rjúfa stjórnmálasamband en við gætum þá horft framan í heiminn með sjálfsvirðingu og sagt: Við Íslendingar þorðum meðan aðrir hikuðu. Vera kann að sú ákvörðun verði þá fyrirmynd annarra þjóða eins og þegar Ísland viðurkenndi sjálfstæði Litháen og aðrar þjóðir runnu svo í þá slóð. Það gjörbreytti Evrópu. Kannski gerist það í framtíðinni eins og í Litháen, að Palestínubúar meitli í stein við þinghús sitt: “Takk Ísland sem þorði þegar aðrir þögðu” Höf. Birgir Dýrförð Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Birgir Dýrfjörð Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Fyrir mörgum árum skrifaði Jón Magnússon frábæra grein um málefni Ísrael. Þar kom fram, að þegar Ísraelsríki var stofnað var ekki gætt að hagsmunum þeirra sem áttu heimili sín í Palestínu. Í grein Jóns segir frá að áður en Ísraelsríki var stofnað höfðu hryðjuverkasveitir Begins, sem síðar varð forsætisráðherra gyðinga, myrt breska hermenn sofandi í rúmum sínum. Þeir sprengdu líka Hluta hótelsins King David í Jerúsalem og drápu 91 manneskju. Áfram segir: “Gyðingar réðust á palestínska þorpið Deir Yassin sem er nálægt Jerúsalem þar sem 250 karlar, konur og börn voru drepin og líkum þeirra misþyrmt. Í framhaldi af hermdarverkum gyðinga í Deir Yassin flýðu 750.000 Palestínumenn heimili sitt og land. (flestir til Gaza) Palestínumenn eru nú í risastóru fangelsi í Ísrael hvort heldur þeir búa á Vesturbakkanum eða Gaza svæðinu. Þeir geta ekki komið, farið eða selt framleiðslu sína nema með leyfi herrastjórnarinnar í Ísrael sem byggir og stjórnar á grundvelli trúarlegrar apartheid stefnu.” Ísland ber ábyrgð Síðar í grein Jóns Magnússonar segir orðrétt: “Þessi saga er sorgleg. Sameinuðu þjóðirnar og þar á meðal við Íslendingar sem greiddum atkvæði með stofnun Ísraelsríkis. Við erum samábyrg því sem þarna hefur gerst og er að gerast. Við getum ekki liðið það að fólk sé svipt mannréttindum og búi við hörmungar áratugum saman og sé ekki virt sem manneskjur. Við berum ábyrgð á örlögum Palestínumanna og okkur ber skylda til að beita okkur fyrir því að Ísraelsmenn fari að alþjóðalögum og virði mannréttindi og sjálfsákvörðunarrétt fólks. Okkur ber að viðurkenna að allir menn eiga sama rétt og eru jafnmikilvægir og merkilegir. Vandamál Palestínumanna verða ekki leyst nema þar sem þeir eiga heima. Okkur ber skylda til að leggja stóraukna fjármuni til mannúðarstarfs á þessu svæði.” Jón Magnússon er meðal þeirra sem vara við óhaminni fjölgun fólks, sem hefur öndverð viðhorf til samfélaga eins og okkar Íslendinga. Þeir benda á að múslímar virða ekki Íslensk lög um jafnrétti kynja - múslímar bannfæra samkynhneigð og transfólk sem dauðasök - múslímar boða ærumorð innan eigin fjölskyldu - múslímar banna málfrelsi um trú sína - múslímar og gyðingar kenna það sem réttlæti, að lýður sameinist til að refsa fólki og murka úr því lífið með grjótkasti. Ekkert í trúarboðskap múslíma réttlætir þó glæpaverk stjórnar gyðinga gegn Palestínubúum eða svik Sameinuðu þjóðanna gegn þeim. Íslendingum og þeim þjóðum, sem samþykktu að ræna þá landi sínu og og hrekja þá frá heimilum sínum ber skylda til að láta stöva landtökugyðingana, sem brjóta alþjóðalög og stela nú bújörðum og heimilum Palestínubúa með leyfi ríkisstjórnar Ísrael. Ísland á að slíta stjórnmálasambandi við Ísrael. Stjórn þeirra hefur kastað frá sér allri mennsku og lagt ofurkapp á að fækka mæðrum og börnum þeirra, sem gætu lifað til að hefna. Við vitum vel, að það stöðvar ekki hryllinginn að rjúfa stjórnmálasamband en við gætum þá horft framan í heiminn með sjálfsvirðingu og sagt: Við Íslendingar þorðum meðan aðrir hikuðu. Vera kann að sú ákvörðun verði þá fyrirmynd annarra þjóða eins og þegar Ísland viðurkenndi sjálfstæði Litháen og aðrar þjóðir runnu svo í þá slóð. Það gjörbreytti Evrópu. Kannski gerist það í framtíðinni eins og í Litháen, að Palestínubúar meitli í stein við þinghús sitt: “Takk Ísland sem þorði þegar aðrir þögðu” Höf. Birgir Dýrförð
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar