Frá biðlistum til raunhæfra lausna - Félagsbústaðir fyrr og nú Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar 28. janúar 2026 09:47 Reykjavík stendur frammi fyrir raunverulegri áskorun á húsnæðismarkaði. Nú eru tæplega 600 einstaklingar og fjölskyldur á biðlista eftir félagslegu húsnæði í borginni. Undanfarin ár hefur þrýstingur á félagslega húsnæðiskerfið aukist hratt, meðal annars vegna hækkandi húsnæðiskostnaðar, vaxta og skorts á hagkvæmum leiguíbúðum. Hefðbundnar leiðir til uppbyggingar hafa ekki haldið í við þörfina. Þetta eru ekki bara tölur á blaði, heldur fólk sem býr við óvissu næstu mánuði – jafnvel ár. Sem borgaryfirvöld ber okkur skylda til að bregðast við, af festu, ábyrgð og með skýra framtíðarsýn. Á borgarstjórnarfundi 20. janúar samþykkti meirihluti borgarstjórnar mikilvægar aðgerðir til að styrkja stöðu Félagsbústaða og hraða uppbyggingu félagslegs húsnæðis - án þess að hækka leigu eða grafa undan fjárhagslegri sjálfbærni félagsins. Kjarni málsins er einfaldur: núverandi aðferðir duga ekki lengur einar og sér í þeirri stöðu sem upp er komin. Neikvætt sjóðstreymi Félagsbústaðir hafa hingað til byggt upp íbúðakost sinn að stórum hluta með forkaupsrétti að 5% íbúða á nýjum uppbyggingarsvæðum, í samræmi við samningsmarkmið borgarinnar. Sú leið hefur reynst hagkvæm og mikilvæg, en framboðið er einfaldlega of takmarkað til að mæta þeirri eftirspurn sem blasir við. Á sama tíma er staðan sú að kaup á íbúðum á almennum markaði skila neikvæðu sjóðstreymi frá fyrsta degi. Það er staðreynd sem gerir það óábyrgt að ætla Félagsbústöðum að leysa vandann einungis með markaðskaupum, nema á kostnað leigutaka eða fjárhagslegs stöðugleika félagsins. Þess vegna samþykkti borgarstjórn að Reykjavíkurborg leggi til beint eiginfjárframlag næstu fimm árin. Markmiðið er skýrt: að gera Félagsbústöðum kleift að kaupa og byggja íbúðir sem skila jákvæðu sjóðstreymi og tryggja rekstrarlegan stöðugleika til lengri tíma. Með beinu eiginfjárframlagi er borgin að velja fjárhagslega ábyrga leið, frekar en að ýta kostnaði áfram inn í kerfið með hækkandi leigu, lengri biðlistum eða ótryggri skuldsetningu. Þannig er brugðist við vandanum við rót hans - í stað þess að meðhöndla aðeins afleiðingarnar. Nýtt uppbyggingarlíkan Það er auðvelt að vera sammála um markmiðin. Erfiðara er að taka ákvarðanir sem kosta fjármagn og krefjast ábyrgðar. Meirihluti borgarstjórnar hefur valið að gera hvort tveggja. Við viljum fjölga félagslegum íbúðum, stytta biðlista og tryggja að fólk hafi aðgang að öruggu húsnæði - án þess að velta kostnaðinum yfir á þá sem síst mega við því. Næstu skref eru þau að borgarstjóra verður falið, í samstarfi við Félagsbústaði, að kanna nýtt uppbyggingarlíkan þar sem borgin, Félagsbústaðir eða félag á þeirra vegum gæti komið beint að uppbyggingu hagkvæmra íbúða. Þegar markaðurinn skilar ekki nægjanlegu framboði af húsnæði sem fólk ræður við, er það hlutverk hins opinbera að grípa inn í með markvissum hætti. Slík nálgun er hvorki róttæk né nýstárleg í alþjóðlegu samhengi. Sambærileg líkön hafa verið notuð með góðum árangri í borgum á borð við Vínarborg og Helsinki, þar sem virk þátttaka hins opinbera hefur stuðlað að stöðugleika á húsnæðismarkaði og dregið úr sveiflum sem bitna verst á tekjulægri hópum. Félagslegt húsnæði til framtíðar Við horfum jafnframt til framtíðar með því að greina þörf fyrir fjölbreyttari búsetuform, svo sem samfélagsbúsetu. Slík búseta getur verið hagkvæmur kostur fyrir fólk á ólíkum æviskeiðum og jafnframt stuðlað að aukinni félagslegri tengingu á tímum þar sem einmanaleiki og félagsleg einangrun eru vaxandi samfélagsleg vandamál. Þá var samþykkt að móta heildstæða aðgerðaáætlun um þjónustuíbúðir, enda ljóst að þar er þörfin brýn og mikilvægt að húsnæðið mæti nútímakröfum og raunverulegum þörfum þeirra sem á slíku húsnæði þurfa að halda. Það er ekki nóg að vera bara með hugmyndafræðina í farteskinu, heldur þurfa að fylgja með raunhæfar lausnir. Reykjavík þarf að vera borg þar sem allir hafa raunverulegt tækifæri til að búa við öryggi og reisn. Við í borgarstjórn berum ábyrgð á að taka ákvarðanir sem miða að því að leysa vandann til lengri tíma - en ekki bara til vinsælda fyrir næstu kosningar. Það er einmitt sú ábyrgð sem þessi samþykkt endurspeglar. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Flokks fólksins í borgarstjórn og situr m.a. í umhverfis- og skipulagsráði. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Einar Sveinbjörn Guðmundsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Árás á almenningssamgöngur Hannes Pétursson Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn vill 5 bílastæði á íbúð - sem getur kostað allt að 70 milljónir Dóra Björt Guðjónsdóttir Skoðun Búið að opna ESB pakkann: Sambandsríkið Evrópa og endalok íslensks fullveldis Eggert Sigurbergsson Skoðun Ísland, landið sem á nú engan að Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir Skoðun Fossvogur án íþrótta – afleiðingar Fossvogsbrúar Baldvin Björgvinsson Skoðun Viltu nýja brú eða nýtt hné? Ódýrt lýðskrum gegn loftslagsaðgerðum Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Reykjavík – norræn, en samt ekki ,,skandinavísk“ Gunnar Einarsson Skoðun Átta mínútur sem stýra RÚV Daníel Rúnarsson Skoðun Eru eldri sviðslistakonur ekki velkomnar á svið? Rósa Guðný Þórsdóttir Skoðun Fordæmdu börnin Þráinn Farestveit Skoðun Skoðun Skoðun Frítt í Strætó fyrir börn og ungmenni - ólíkt hafast menn að Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Fordæmdu börnin Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Íslensk lög sniðin að þörfum norsku laxeldisrisanna Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Fossvogur án íþrótta – afleiðingar Fossvogsbrúar Baldvin Björgvinsson skrifar Skoðun X - Orri Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Viltu nýja brú eða nýtt hné? Ódýrt lýðskrum gegn loftslagsaðgerðum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Skólamál og ábyrgð í opinberri umræðu Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ísland, landið sem á nú engan að Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Barnamenningarhús – menning, sköpun, tengsl og geðheilbrigðisforvarnir frá upphafi Ellen Calmon skrifar Skoðun Búið að opna ESB pakkann: Sambandsríkið Evrópa og endalok íslensks fullveldis Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Árás á almenningssamgöngur Hannes Pétursson skrifar Skoðun Reykjavík – norræn, en samt ekki ,,skandinavísk“ Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Símalausir grunnskólar í Kópavogi Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Efling þekkingar í sjávarútvegi skilar árangri Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Óvarin í umferðinni Hrefna Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Alþjóðlegur dagur krabbameins - Heildræn endurhæfing Ljóssins Guðný Katrín Einarsdóttir,Erla Ólafsdóttir,Þórhildur Sveinsdóttir,Stefán Diego skrifar Skoðun Hagvöxtur, en fyrir hvern? — Svar við vaxandi hagsældartali án efnahagslegrar sjálfbærni Björgvin Sævarsson skrifar Skoðun Innviðir grunnskólanna í forgang í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Hvernig verður Akureyri svæðisborg? Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Fengu engar varanlegar undanþágur Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn vill 5 bílastæði á íbúð - sem getur kostað allt að 70 milljónir Dóra Björt Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Samfélagsósómi bankanna Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Um samgöngur, auðlindagjald, innviði og nýlendur Þórhallur Borgarsson skrifar Skoðun Eru eldri sviðslistakonur ekki velkomnar á svið? Rósa Guðný Þórsdóttir skrifar Skoðun Átta mínútur sem stýra RÚV Daníel Rúnarsson skrifar Skoðun Verjum meiri skjátíma með börnunum Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun Holtavörðuheiðarlína 3 – hæpin ákvarðanataka og ófullkomið samráð Friðrik Már Sigurðsson skrifar Skoðun Vörn snúið í sókn í menntamálum Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Aukin samkeppni á bankamarkaði Kristján Þórður Snæbjarnarson skrifar Skoðun Er Reykjavík borg sem listafólki þykir gott að búa og starfa í? Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Sjá meira
Reykjavík stendur frammi fyrir raunverulegri áskorun á húsnæðismarkaði. Nú eru tæplega 600 einstaklingar og fjölskyldur á biðlista eftir félagslegu húsnæði í borginni. Undanfarin ár hefur þrýstingur á félagslega húsnæðiskerfið aukist hratt, meðal annars vegna hækkandi húsnæðiskostnaðar, vaxta og skorts á hagkvæmum leiguíbúðum. Hefðbundnar leiðir til uppbyggingar hafa ekki haldið í við þörfina. Þetta eru ekki bara tölur á blaði, heldur fólk sem býr við óvissu næstu mánuði – jafnvel ár. Sem borgaryfirvöld ber okkur skylda til að bregðast við, af festu, ábyrgð og með skýra framtíðarsýn. Á borgarstjórnarfundi 20. janúar samþykkti meirihluti borgarstjórnar mikilvægar aðgerðir til að styrkja stöðu Félagsbústaða og hraða uppbyggingu félagslegs húsnæðis - án þess að hækka leigu eða grafa undan fjárhagslegri sjálfbærni félagsins. Kjarni málsins er einfaldur: núverandi aðferðir duga ekki lengur einar og sér í þeirri stöðu sem upp er komin. Neikvætt sjóðstreymi Félagsbústaðir hafa hingað til byggt upp íbúðakost sinn að stórum hluta með forkaupsrétti að 5% íbúða á nýjum uppbyggingarsvæðum, í samræmi við samningsmarkmið borgarinnar. Sú leið hefur reynst hagkvæm og mikilvæg, en framboðið er einfaldlega of takmarkað til að mæta þeirri eftirspurn sem blasir við. Á sama tíma er staðan sú að kaup á íbúðum á almennum markaði skila neikvæðu sjóðstreymi frá fyrsta degi. Það er staðreynd sem gerir það óábyrgt að ætla Félagsbústöðum að leysa vandann einungis með markaðskaupum, nema á kostnað leigutaka eða fjárhagslegs stöðugleika félagsins. Þess vegna samþykkti borgarstjórn að Reykjavíkurborg leggi til beint eiginfjárframlag næstu fimm árin. Markmiðið er skýrt: að gera Félagsbústöðum kleift að kaupa og byggja íbúðir sem skila jákvæðu sjóðstreymi og tryggja rekstrarlegan stöðugleika til lengri tíma. Með beinu eiginfjárframlagi er borgin að velja fjárhagslega ábyrga leið, frekar en að ýta kostnaði áfram inn í kerfið með hækkandi leigu, lengri biðlistum eða ótryggri skuldsetningu. Þannig er brugðist við vandanum við rót hans - í stað þess að meðhöndla aðeins afleiðingarnar. Nýtt uppbyggingarlíkan Það er auðvelt að vera sammála um markmiðin. Erfiðara er að taka ákvarðanir sem kosta fjármagn og krefjast ábyrgðar. Meirihluti borgarstjórnar hefur valið að gera hvort tveggja. Við viljum fjölga félagslegum íbúðum, stytta biðlista og tryggja að fólk hafi aðgang að öruggu húsnæði - án þess að velta kostnaðinum yfir á þá sem síst mega við því. Næstu skref eru þau að borgarstjóra verður falið, í samstarfi við Félagsbústaði, að kanna nýtt uppbyggingarlíkan þar sem borgin, Félagsbústaðir eða félag á þeirra vegum gæti komið beint að uppbyggingu hagkvæmra íbúða. Þegar markaðurinn skilar ekki nægjanlegu framboði af húsnæði sem fólk ræður við, er það hlutverk hins opinbera að grípa inn í með markvissum hætti. Slík nálgun er hvorki róttæk né nýstárleg í alþjóðlegu samhengi. Sambærileg líkön hafa verið notuð með góðum árangri í borgum á borð við Vínarborg og Helsinki, þar sem virk þátttaka hins opinbera hefur stuðlað að stöðugleika á húsnæðismarkaði og dregið úr sveiflum sem bitna verst á tekjulægri hópum. Félagslegt húsnæði til framtíðar Við horfum jafnframt til framtíðar með því að greina þörf fyrir fjölbreyttari búsetuform, svo sem samfélagsbúsetu. Slík búseta getur verið hagkvæmur kostur fyrir fólk á ólíkum æviskeiðum og jafnframt stuðlað að aukinni félagslegri tengingu á tímum þar sem einmanaleiki og félagsleg einangrun eru vaxandi samfélagsleg vandamál. Þá var samþykkt að móta heildstæða aðgerðaáætlun um þjónustuíbúðir, enda ljóst að þar er þörfin brýn og mikilvægt að húsnæðið mæti nútímakröfum og raunverulegum þörfum þeirra sem á slíku húsnæði þurfa að halda. Það er ekki nóg að vera bara með hugmyndafræðina í farteskinu, heldur þurfa að fylgja með raunhæfar lausnir. Reykjavík þarf að vera borg þar sem allir hafa raunverulegt tækifæri til að búa við öryggi og reisn. Við í borgarstjórn berum ábyrgð á að taka ákvarðanir sem miða að því að leysa vandann til lengri tíma - en ekki bara til vinsælda fyrir næstu kosningar. Það er einmitt sú ábyrgð sem þessi samþykkt endurspeglar. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Flokks fólksins í borgarstjórn og situr m.a. í umhverfis- og skipulagsráði.
Sjálfstæðisflokkurinn vill 5 bílastæði á íbúð - sem getur kostað allt að 70 milljónir Dóra Björt Guðjónsdóttir Skoðun
Búið að opna ESB pakkann: Sambandsríkið Evrópa og endalok íslensks fullveldis Eggert Sigurbergsson Skoðun
Skoðun Viltu nýja brú eða nýtt hné? Ódýrt lýðskrum gegn loftslagsaðgerðum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Barnamenningarhús – menning, sköpun, tengsl og geðheilbrigðisforvarnir frá upphafi Ellen Calmon skrifar
Skoðun Búið að opna ESB pakkann: Sambandsríkið Evrópa og endalok íslensks fullveldis Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Alþjóðlegur dagur krabbameins - Heildræn endurhæfing Ljóssins Guðný Katrín Einarsdóttir,Erla Ólafsdóttir,Þórhildur Sveinsdóttir,Stefán Diego skrifar
Skoðun Hagvöxtur, en fyrir hvern? — Svar við vaxandi hagsældartali án efnahagslegrar sjálfbærni Björgvin Sævarsson skrifar
Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn vill 5 bílastæði á íbúð - sem getur kostað allt að 70 milljónir Dóra Björt Guðjónsdóttir skrifar
Skoðun Holtavörðuheiðarlína 3 – hæpin ákvarðanataka og ófullkomið samráð Friðrik Már Sigurðsson skrifar
Skoðun Er Reykjavík borg sem listafólki þykir gott að búa og starfa í? Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar
Sjálfstæðisflokkurinn vill 5 bílastæði á íbúð - sem getur kostað allt að 70 milljónir Dóra Björt Guðjónsdóttir Skoðun
Búið að opna ESB pakkann: Sambandsríkið Evrópa og endalok íslensks fullveldis Eggert Sigurbergsson Skoðun