Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar 15. júní 2026 10:00 Ísland er ríkt land með sterka og góða menningu. Við eigum auðlindir sem margar þjóðir geta aðeins dreymt um. Við eigum fiskimið sem eru meðal þeirra verðmætustu í heimi, hreint vatn og endurnýjanlega orku. Við eigum jarðhita sem vekur athygli um allan heim. Þess vegna heyrist oft í umræðunni að Ísland þurfi ekki á Evrópusambandinu að halda. En spyrjum: Af hverju hefur Danmörku tekist að byggja upp eitt samkeppnishæfasta hagkerfi heims án þeirra auðlinda sem Ísland býr yfir? Skoðum betur í þessari grein hvers vegna Ísland með sínar sérreglur og örgjaldmiðil nýtir ekki nægjanlega vel sínar auðlindir. Auðlindir skapa ekki sjálfkrafa velmegun Auðlindir eru grunnur, en hvernig og hvar verða verðmætin til? Saga síðustu áratuga sýnir að mestu verðmætin verða til þegar þjóðir tengja auðlindir líka við; rannsóknir, þekkingu, tækni og nýsköpun. Þannig ná þau að selja á bestu verðunum. Við sjáum það í Danmörku, Hollandi og Írlandi. Þessar þjóðir flytja ekki fyrst og fremst út hrávöru. Mesta verðmætasköpunin verður með því að nýta betur; þekkingu, hugviti og bjóða hagkvæmari lausnir. Fiskurinn er grunnauðlind – þekkingin er verðmæti framtíðar Við eigum að halda áfram að nýta fiskimiðin vel og orkuna. En stærsta verkefni næstu áratuga er að skapa meira virði úr auðlindunum en við gerum í dag. Ekki með því að veiða meira. Heldur með því að nýta og selja meiri þekkingu. Þetta á við um allar okkar auðlindir. Ofan á grunnauðlindirnar þurfum við að geta selt okkar þekkingu og getu til að nýta þær enn betur. Þannig getum við gefið komandi kynslóðum fleiri og dýrmætari tækifæri. Hvers vegna fara fyrirtækin núna oft úr landi? Íslendingar hafa sýnt aftur og aftur að þeir geta byggt upp öflug sprotafyrirtæki. Ný fyrirtæki verða til á Íslandi. Þau koma undir sig fótunum og ná árangri. En þurfa þá meira fjármagn til að komast á stærri markaði. Þá bregst hið lokaða íslenska regluverk og fjármálakerfi. Fyrirtækin fá nýtt fjármagn eða eru seld og þá eru sett skilyrði að höfuðstöðvarnar verði fluttar frá Íslandi. Núverandi staða er okkur því mjög dýr og grefur undan okkar eigin hagvexti til framtíðar. Við erum að flytja út framtíðarstörf, skatttekjur og tækifæri Íslendinga til að vinna við verðmæt störf á Íslandi. Þessi þróun er þegar hafin, ef við náum ekki að bjóða hátæknistörf á Íslandi þá flytur ungt fólk erlendis eða kemur ekki heim eftir langskólanám eins og vel þekkt er í dag. Við verðum að spyrja: Hvernig getum við tryggt að fleiri fyrirtæki vaxi áfram á Íslandi? Ísland þarf fleiri traust alþjóðleg fyrirtæki Eftir fimmtíu ár munu þjóðir ekki fyrst og fremst keppa um grunnauðlindir eins og fisk. Samkeppnishæfni mun byggja á þekkingu og hæfni unga fólksins til að skapa ný verðmæti í samræmi við þróun samfélaga. Þá skiptir mestu máli að vera í góðu samstarfi um rannsóknir, gervigreind, heilbrigðistækni og græna orku. Ísland hefur alla burði til að taka þátt í samkeppni framtíðarinnar. Við eigum að byggja á okkar vel menntaða fólki, auðlindum, lýðræði og friðarmenningu sem sífellt fleiri þjóðir sækjast eftir. Eina leiðin til að koma okkar menningu á framfæri er að vera við borðið með öðrum ESB ríkjum. Við erum fá en höfum alla burði til að láta okkar skoðun og rödd heyrast við borðið. Til framtíðar er mikilvægt að skapa aðstæður fyrir alþjóðleg fyrirtæki til að fjárfesta hér og byggja upp starfsemi. Við þurfum að stöðva flótta okkar unga hæfileikafólks úr landi. Við eigum að laða vel menntað fólk til Íslands. Munum að það er fjöldi Íslendinga erlendis sem gjarnan vill koma heim þegar tækifæri bjóðast á Íslandi, t.d. sambærileg við þau sem bjóðast í Danmörku. Já við að skoða framtíðarmöguleika Þjóðaratkvæðagreiðslan í ágúst snýst ekki um að afhenda auðlindir eða sjálfstæði Íslands. Hún snýst um hvort við eigum að kanna hvort hægt sé að skapa betri skilyrði fyrir næstu kynslóðir. Hvort við getum aukið samkeppnishæfni Íslands. Hvort við getum laðað að meiri fjárfestingu. Hvort við getum byggt upp fleiri hátæknistörf. Hvort við getum tryggt að fleiri íslensk fyrirtæki verði áfram íslensk þegar þau vaxa. Hvort við getum umbreytt meiri hluta verðmætasköpunarinnar úr hrávöru yfir í þekkingu. Munum - Við eigum áfram auðlindirnar. En það sem skiptir mestu máli hvernig við nýtum þær. Það er mikilvægt að nýta tækifærið núna - hefja vegferðina fyrir komandi kynslóðir Íslendinga. Höfundur er viðskiptafræðingur og áhugamaður um farsæla framtíð Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Þorvaldur Ingi Jónsson Mest lesið Fyrir hvern erum við að pósta? Sara Margrét Dougherty Skoðun Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir Skoðun Hæsta framlag til Loftbrúar frá upphafi staðreynd Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Lífæð Vestfjarða hrunin Oddur Jensson Skoðun Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Læsisáætlun án bóka Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir Skoðun Námsmat, aðalnámskrá og fagleg ábyrgð skólastjóra Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Er þetta ekki nóg? Sigurður Líndal Þórisson Skoðun Skoðun Skoðun Það er dýrt að hafa lítið val Svanfríður Bergvinsdóttir,Andri Ólafsson skrifar Skoðun Hækkun þar, hækkun hér, á endanum allt kaupið í skattana fer! Jóhann Friðrik Friðriksson skrifar Skoðun Nýr einkunnakvarði er aðeins hluti af sögunni Margrét Lilja Pálsdóttir skrifar Skoðun Skilaboð til landsbyggðarinnar Trausti Hjaltason skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar vernd barns týnist milli kerfa? Inga Henriksen skrifar Skoðun Hæsta framlag til Loftbrúar frá upphafi staðreynd Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Öryggi þjóðarinnar verður ekki tryggt í Excel-skjali Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Þegar stóru ríkin verða veikasti hlekkurinn Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Viðreisn – góð stefna dugar ekki ein og sér Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífæð Vestfjarða hrunin Oddur Jensson skrifar Skoðun Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Hallgrímskirkja heillar Sigurður Árni Þórðarson skrifar Skoðun Sameiginleg þjónusta þarf að vera aðgengileg öllum Haraldur Líndal Haraldsson skrifar Skoðun Ferkílómetrar eða fólk? Hagsmunir Hveragerðis í nýju orkufrumvarpi Lárus Jónsson,Jónas Guðnason skrifar Skoðun Þegar báðir græða Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Opið bréf til innviðaráðherra og atvinnuvegaráðherra Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Hver króna skilar sér margfalt tilbaka! Nokkur dæmi um ráðdeild í rekstri Borgarbókasafnsins Guðrún Dís Jónatansdóttir skrifar Skoðun Bókaklúbbur borgarstjórans Michelle Spinei skrifar Skoðun Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Fyrir hvern erum við að pósta? Sara Margrét Dougherty skrifar Skoðun Nýi kaflinn í iðnsögunni Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Loftbrú: Ráðherra í 0% tengingu við landsbyggðina Ásta Kristín Pjetursdóttir skrifar Skoðun Er þetta ekki nóg? Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Hver á takkana? Þegar aðrir snerta gömul sálræn sár Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Námsmat, aðalnámskrá og fagleg ábyrgð skólastjóra Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Orð eru ekki heldur stefna – opið bréf til bæjarstjóra Ölfuss Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Aðeins annar hluti jöfnunnar er ekki nóg Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Hvernig viljum við eldast? Janus Guðlaugsson skrifar Skoðun Þekkingin hefur aukist en hvað með þjónustuna? Hanna Birna Valdimarsdóttir skrifar Sjá meira
Ísland er ríkt land með sterka og góða menningu. Við eigum auðlindir sem margar þjóðir geta aðeins dreymt um. Við eigum fiskimið sem eru meðal þeirra verðmætustu í heimi, hreint vatn og endurnýjanlega orku. Við eigum jarðhita sem vekur athygli um allan heim. Þess vegna heyrist oft í umræðunni að Ísland þurfi ekki á Evrópusambandinu að halda. En spyrjum: Af hverju hefur Danmörku tekist að byggja upp eitt samkeppnishæfasta hagkerfi heims án þeirra auðlinda sem Ísland býr yfir? Skoðum betur í þessari grein hvers vegna Ísland með sínar sérreglur og örgjaldmiðil nýtir ekki nægjanlega vel sínar auðlindir. Auðlindir skapa ekki sjálfkrafa velmegun Auðlindir eru grunnur, en hvernig og hvar verða verðmætin til? Saga síðustu áratuga sýnir að mestu verðmætin verða til þegar þjóðir tengja auðlindir líka við; rannsóknir, þekkingu, tækni og nýsköpun. Þannig ná þau að selja á bestu verðunum. Við sjáum það í Danmörku, Hollandi og Írlandi. Þessar þjóðir flytja ekki fyrst og fremst út hrávöru. Mesta verðmætasköpunin verður með því að nýta betur; þekkingu, hugviti og bjóða hagkvæmari lausnir. Fiskurinn er grunnauðlind – þekkingin er verðmæti framtíðar Við eigum að halda áfram að nýta fiskimiðin vel og orkuna. En stærsta verkefni næstu áratuga er að skapa meira virði úr auðlindunum en við gerum í dag. Ekki með því að veiða meira. Heldur með því að nýta og selja meiri þekkingu. Þetta á við um allar okkar auðlindir. Ofan á grunnauðlindirnar þurfum við að geta selt okkar þekkingu og getu til að nýta þær enn betur. Þannig getum við gefið komandi kynslóðum fleiri og dýrmætari tækifæri. Hvers vegna fara fyrirtækin núna oft úr landi? Íslendingar hafa sýnt aftur og aftur að þeir geta byggt upp öflug sprotafyrirtæki. Ný fyrirtæki verða til á Íslandi. Þau koma undir sig fótunum og ná árangri. En þurfa þá meira fjármagn til að komast á stærri markaði. Þá bregst hið lokaða íslenska regluverk og fjármálakerfi. Fyrirtækin fá nýtt fjármagn eða eru seld og þá eru sett skilyrði að höfuðstöðvarnar verði fluttar frá Íslandi. Núverandi staða er okkur því mjög dýr og grefur undan okkar eigin hagvexti til framtíðar. Við erum að flytja út framtíðarstörf, skatttekjur og tækifæri Íslendinga til að vinna við verðmæt störf á Íslandi. Þessi þróun er þegar hafin, ef við náum ekki að bjóða hátæknistörf á Íslandi þá flytur ungt fólk erlendis eða kemur ekki heim eftir langskólanám eins og vel þekkt er í dag. Við verðum að spyrja: Hvernig getum við tryggt að fleiri fyrirtæki vaxi áfram á Íslandi? Ísland þarf fleiri traust alþjóðleg fyrirtæki Eftir fimmtíu ár munu þjóðir ekki fyrst og fremst keppa um grunnauðlindir eins og fisk. Samkeppnishæfni mun byggja á þekkingu og hæfni unga fólksins til að skapa ný verðmæti í samræmi við þróun samfélaga. Þá skiptir mestu máli að vera í góðu samstarfi um rannsóknir, gervigreind, heilbrigðistækni og græna orku. Ísland hefur alla burði til að taka þátt í samkeppni framtíðarinnar. Við eigum að byggja á okkar vel menntaða fólki, auðlindum, lýðræði og friðarmenningu sem sífellt fleiri þjóðir sækjast eftir. Eina leiðin til að koma okkar menningu á framfæri er að vera við borðið með öðrum ESB ríkjum. Við erum fá en höfum alla burði til að láta okkar skoðun og rödd heyrast við borðið. Til framtíðar er mikilvægt að skapa aðstæður fyrir alþjóðleg fyrirtæki til að fjárfesta hér og byggja upp starfsemi. Við þurfum að stöðva flótta okkar unga hæfileikafólks úr landi. Við eigum að laða vel menntað fólk til Íslands. Munum að það er fjöldi Íslendinga erlendis sem gjarnan vill koma heim þegar tækifæri bjóðast á Íslandi, t.d. sambærileg við þau sem bjóðast í Danmörku. Já við að skoða framtíðarmöguleika Þjóðaratkvæðagreiðslan í ágúst snýst ekki um að afhenda auðlindir eða sjálfstæði Íslands. Hún snýst um hvort við eigum að kanna hvort hægt sé að skapa betri skilyrði fyrir næstu kynslóðir. Hvort við getum aukið samkeppnishæfni Íslands. Hvort við getum laðað að meiri fjárfestingu. Hvort við getum byggt upp fleiri hátæknistörf. Hvort við getum tryggt að fleiri íslensk fyrirtæki verði áfram íslensk þegar þau vaxa. Hvort við getum umbreytt meiri hluta verðmætasköpunarinnar úr hrávöru yfir í þekkingu. Munum - Við eigum áfram auðlindirnar. En það sem skiptir mestu máli hvernig við nýtum þær. Það er mikilvægt að nýta tækifærið núna - hefja vegferðina fyrir komandi kynslóðir Íslendinga. Höfundur er viðskiptafræðingur og áhugamaður um farsæla framtíð Íslands.
Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir Skoðun
Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun
Námsmat, aðalnámskrá og fagleg ábyrgð skólastjóra Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Skoðun Hækkun þar, hækkun hér, á endanum allt kaupið í skattana fer! Jóhann Friðrik Friðriksson skrifar
Skoðun Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Ferkílómetrar eða fólk? Hagsmunir Hveragerðis í nýju orkufrumvarpi Lárus Jónsson,Jónas Guðnason skrifar
Skoðun Hver króna skilar sér margfalt tilbaka! Nokkur dæmi um ráðdeild í rekstri Borgarbókasafnsins Guðrún Dís Jónatansdóttir skrifar
Skoðun Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Námsmat, aðalnámskrá og fagleg ábyrgð skólastjóra Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar
Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir Skoðun
Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun
Námsmat, aðalnámskrá og fagleg ábyrgð skólastjóra Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun