Skilið… Eyjólfur Þorkelsson skrifar 17. nóvember 2014 07:00 Það er margt sem ég fæ ekki skilið. Ég fæ til dæmis ekki skilið af hverju það ætti að rýra kröfu lækna um leiðréttingu launa að þeir eigi svo gott með að vinna meira. Enda gjaldfellir slíkt sjónarmið alla kjarabaráttu allra stétta. „Finnst þér laun þín of lág? Fáðu þér bara aukavinnu!“ En barátta lækna snýst ekki um það sem ég fæ skilið eða ekki skilið – heldur um það sem mér finnst Íslendingar eiga skilið. Við eigum skilið að hafa okkar persónulega heimilislækni og þurfa ekki að bíða í fleiri, fleiri vikur eftir að hitta hann. Við eigum skilið að skattpeningar okkar nýtist í byggingu og rekstur nýs Landspítala en ekki í að greiða hverri nefndinni á fætur annarri. Við eigum skilið að geta treyst því að læknirinn okkar sé ekki örþreyttur eftir óhóflega vinnu. Við eigum skilið heilbrigðiskerfi sem við erum stolt af. Í mínum huga er málið einfalt. Við eigum skilið heilbrigðiskerfi sem ljúft er að leita til og gott er að vinna í. Ég held að allir séu sammála um það. Það sem ég fæ þó ekki skilið er að stjórnmálamenn komist upp með slíkt tómlæti þegar heilbrigðiskerfinu blæðir út eða virðast beinlínis hunsa aðvörunarorðin meðvitað. Því mér þykir of vænt um heilbrigðiskerfið til að láta stjórnmálamennina brjóta það niður. Slíkt eigum við sannarlega ekki skilið! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eyjólfur Þorkelsson Mest lesið Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Skoðun Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Það er margt sem ég fæ ekki skilið. Ég fæ til dæmis ekki skilið af hverju það ætti að rýra kröfu lækna um leiðréttingu launa að þeir eigi svo gott með að vinna meira. Enda gjaldfellir slíkt sjónarmið alla kjarabaráttu allra stétta. „Finnst þér laun þín of lág? Fáðu þér bara aukavinnu!“ En barátta lækna snýst ekki um það sem ég fæ skilið eða ekki skilið – heldur um það sem mér finnst Íslendingar eiga skilið. Við eigum skilið að hafa okkar persónulega heimilislækni og þurfa ekki að bíða í fleiri, fleiri vikur eftir að hitta hann. Við eigum skilið að skattpeningar okkar nýtist í byggingu og rekstur nýs Landspítala en ekki í að greiða hverri nefndinni á fætur annarri. Við eigum skilið að geta treyst því að læknirinn okkar sé ekki örþreyttur eftir óhóflega vinnu. Við eigum skilið heilbrigðiskerfi sem við erum stolt af. Í mínum huga er málið einfalt. Við eigum skilið heilbrigðiskerfi sem ljúft er að leita til og gott er að vinna í. Ég held að allir séu sammála um það. Það sem ég fæ þó ekki skilið er að stjórnmálamenn komist upp með slíkt tómlæti þegar heilbrigðiskerfinu blæðir út eða virðast beinlínis hunsa aðvörunarorðin meðvitað. Því mér þykir of vænt um heilbrigðiskerfið til að láta stjórnmálamennina brjóta það niður. Slíkt eigum við sannarlega ekki skilið!
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar