Sagan segir okkur að ekki er hægt að vinna Tour de France án ólöglegra lyfja

Danski hjólreiðamaðurinn Michael Rasmussen hélt fyrirlestur um feril sinn á ráðstefnu á vegum ÍSÍ og ÍBR í tengslum við Reykjavíkurleikana í Háskólanum í Reykjavík á fimmtudaginn. Þar sagði hann frá, eins og auglýst var, nokkuð glæstum ferli sínum en þegar hann var upp á sitt besta notaði hann öll árangursbætandi efni sem í boði voru.

Hann var hluti af Rabobank-liðinu sem stundaði kerfisbundið lyfjamisferli ekki ólíkt því sem var í gangi hjá Lance Armstrong. Þrátt fyrir að viðurkenna allt sem hann gerði rangt sem hluta af samningi til að fá skemmri dóm árið 2013 og vera úrskurðaður í bann í annað sinn á ferlinum sér hann ekki eftir neinu er varðar hann sjálfan.

„Ekki neinu. Þetta var það sem ég þurfti að gera til að fullnýta hæfileika mína og ég veit alveg að ég er mjög góður hjólreiðamaður. Ég gat ekki horft upp á menn sem voru ekki jafn góðir og ég og kannski fimm kílóum of þungir stinga mig af upp fjöllin. Það eina sem ég sé eftir er að fá fleiri með mér í þetta,“ sagði Rasmussen á ráðstefnunni.

Gekk fram af sumum

Það er óhætt að segja að Rasmussen kom á óvart með fyrirlestrinum. Flestir héldu að þetta yrði hálftíma afsökunarbeiðni en því fór fjarri. Þvert á móti gagnrýndi hann lyfjaeftirlitskerfið og sagði að á ákveðnum tímapunkti hefði hann verið áreittur eins og einu sinni þegar maður kom heim til hans og horfði á hann hægja sér. Það sagði hann mestu niðurlægingu sína á ævinni.

Daninn gekk fullkomlega fram af Líneyju Rut Halldórsdóttur, framkvæmdastjóra ÍSÍ, sem spurði úr sal hvort hann liti virkilega ekki á það sem hann gerði sem svindl. Svarið var einfalt: Nei. Íþróttadeild fékk viðtal við Rasmussen eftir fyrirlesturinn og spurði út í þessa afstöðu hans og hvernig hjólreiðamenn líti á allt þetta lyfjamisferli.

Trúa ekki á íþróttina

„Við erum afurð ákveðins menningarheims. Það tekur langan tíma að breyta svona langri sögu. Það er auðvelt að breyta skoðun eins manns á einni nóttu og það er alltaf auðveldara að breyta skoðun annarra en þinni eigin. Þessir tveir heimar eru mjög langt hvor frá öðrum,“ sagði Rasmussen. En finnst honum ekki eins og íþróttamennirnir séu að svindla á áhorfendum?

„Ég held að flestir trúi ekki lengur á heiðarleika íþróttarinnar. Sú trú glataðist fyrir löngu. Fræga línan í sandinn hefur verið dregin svo oft að það er ekki hægt að telja skiptin lengur. Þessu verður ekki breytt á einni nóttu þannig að ég held að áhorfandinn horfi mjög raunsætt á það sem er að gerast. Fólk getur dæmt þig ansi hart til að byrja með en þegar það sér heildarmyndina getur það verið fljótt að fyrirgefa.“

Hársbreidd frá sigri

Ferill Rasmussens var næstum fullkomnaður árið 2007 þegar hann var með gott forskot í Tour de France þegar aðeins fjórir áfangar voru eftir. Þá kippti Rabobank-liðið honum úr keppni þegar upp komst að hann sagði Alþjóðalyfjaeftirlitinu ósatt um dvalarstað sinn tveimur árum áður. Hann fékk tveggja ára keppnisbann fyrir það.

„Vandamálið er að þeir náðu mér aldrei. Það hefði verið mun auðveldara fyrir mig að sætta mig við að vera rekinn úr Tour de France ef ég hefði fallið á lyfjaprófi því þá hefði ég bara verið heimskur. Málið er að ég hef aldrei á ævinni fallið á lyfjaprófi. Það sem særði mig var að það var mitt eigið lið sem dró mig út úr keppninni. Það var liðið sem stóð fyrir þessu öllu og lét mig fá blóðpokana, faldi EPO í rútunni og gaf mér insúlín. Það var þetta lið sem dró mig út úr keppni því enginn annar gat gert það samkvæmt reglubókinni,“ segir Daninn. En er eitthvað að draga úr lyfjamisnotkun í sportinu?

„Í hjólreiðum er þetta að verða betra en það var fyrir tíu árum. Það er samt barnalegt að halda að breytingin sé svo mikil að hjólreiðar séu hreint sport í dag. Ég get næstum því lofað því að enn höfum við ekki séð fyrir endann á lyfjamisferli í hjólreiðum.“

Sagan segir nei

Sigurvegarar í Tour de France í gegnum tíðina hafa orðið uppvísir að því að nota árangursbætandi lyf, en reyndar ekki allir þótt margir séu grunaðir. Hjólreiðamenn í dag eru að fara hraðar upp erfiðar brekkur í Frakklandshjólreiðunum en svindlarar eins og Rasmussen og Lance Arm­strong gerðu á sínum tíma. Er hægt að vinna þessa keppni „hreinn“?

„Hjólreiðamennirnir hafa í fullu tré við arfleið íþróttarinnar. Augljóslega vekur það athygli þegar menn í dag eru að fara hraðar upp fjöllin en við Lance Armstrong gerðum. Það er erfitt að fullyrða nokkuð en sagan segir að það sé ekki hægt,“ segir Michael Rasmussen.

Allt viðtalið má sjá hér að neðan.