„Sagan er að mörgu leyti byggð á eigin lífsreynslu“

„Ég fékk fyrst hugmyndina að sögunni fyrir rúmu ári síðan þegar við fjölskyldan vorum saman komin til að fagna afmæli föður míns í gömlu húsi í Los Angeles og ég varð heltekinn að úr þessari litlu hugmynd yrði kvikmynd, en síðan þá hefur sagan þróast mjög mikið og í raun og veru hefur þetta ferli að skrifa handrit verið algjör sjálfskoðun þar sem sagan er að mörgu leyti byggð á eigin lífsreynslu en sett upp í gegnum algjörlega nýja karaktera,“ segir tónlistamaðurinn og leikstjórinn Einar Egilsson sem hefur að undanförnu setið við skriftir á sinni fyrstu kvikmynd en Einar er búsettur í Los Angeles.

Einar tók þátt í Eurovision árið 2017 fyrir Íslands hönd með þáverandi eiginkonu sinni Svölu Björgvinsdóttur.

„En þar sem við erum enn þá að skrifa þá erum við hægt og bítandi að komast að því sjálfir hvernig kvikmynd þetta er, en hún er í grunninn drama með ákveðnum spennutón og gerist í íslensku samfélagi,“ segir Einar sem hefur verið að skrifa kvikmyndahandritið síðastliðið ár ásamt Elíasi K. Hansen með höfundi sínum í Los Angeles.

„Núna er ég er kominn til landsins til að sækja um styrki og byrja að setja saman teymi í kringum verkefnið. Maður hefur leikstýrt fjölda tónlistarmyndbanda sem eru í sumum tilfellum leiknar örsögur að einhverju leyti, en ég hef einnig leikstýrt nokkrum tónlistartengdum stuttmyndum bæði fyrir fyrirtæki á borð við The Standard Hotel og fyrir sjálfan mig. Í fyrra gerði ég eina slíka Dögun  þar sem Aníta Briem fer með aðalhlutverk í samspil við tónlist eftir bróðir minn Eðvarð. Síðan var ég að klára að skrifa hefðbundna stuttmynd sem ég er að fara í tökur á, en hún er tengd kvikmyndinni sem ég er að skrifa.“

Áhuginn kom þegar hann stal myndavél föður síns

Einar hefur í mörg ár haft mikinn áhuga á ljósmyndun og var að opna vefsíðu á dögunum með verkum eftir hann. Myndir hans birst víða, meðal annars í virtum tímaritum á borð við Elle Magazine, Vogue og fleiri. Hér má fylgjast með Einari á Instagram. 

„Alveg frá því að ég stal filmuvélinni af pabba þegar ég var 13 ára hef ég haft mikinn áhuga á ljósmyndum,“ segir Einar og bætir við að listsköpun renni einfaldlega í blóði hans.

„Ég hef alltaf fundið mig best í þessum listgreinum, en ég finn í dag að kvikmyndagerðin togar meira í mig en tónlistin þrátt fyrir að þetta spili allt saman á endanum, þar sem þessi listform eru nátengd. Ætli listin gefi mér ekki vissan tilgang, ég veit það ekki, ég hugsa ekki of mikið um það, held bara áfram að skapa úr þeim hugmyndum sem koma. Ég hef stundað innhverfa íhugun (Transcedental Meditation) daglega síðastliðin átta ár og það er ótrúlegt tól og frábært fyrir í skapandi vinnu og hugmyndaflæði.“

Einar segist oft keyra um götur Los Angeles eða á Íslandi með kvikmyndatónlist í botni.

„Ég geri það þegar fáir eru á ferli til að fá innblástur og það er oftast þá sem að ljósmyndirnar mínar verða til.“