Segir Miðflokksmenn hafa beðið um frest en svo lekið úrskurðinum

Vinur Báru Halldórsdóttur, konunnar sem tók upp samtal þingmanna Miðflokksins á barnum Klaustri, segir að miðflokksmenn hafi lekið úrskurði Persónuverndar um úrskurðinn eftir að lögmaður þeirra hafi beðið um að stofnunin birti hann ekki strax. Báru er gert að eyða upptökunni en hún sleppur við sekt.

Þingmenn Miðflokksins kærði upptöku Báru á samtali þeirra til Persónuverndar í desember. Á upptökunni heyrðust þeir fara ófögrum orðum um þingkonur og ræða um meint hrossakaup við Sjálfstæðisflokkinn um sendiherrastöðu.

Kröfðust þingmennirnir meðal annars að fá upptökur úr eftirlitsmyndavélum við Klaustur til að styðja fullyrðingar sínar um að Bára hafi átt sér vitorðsmenn og að upptakan hafi verið þaulskipulögð.

Persónuvernd komst að þeirri niðurstöðu að Bára hefði brotið persónuverndarlög með upptökunni en að ekki væri tilefni til að leggja stjórnvaldssekt á hana. Rannsóknin hafi ekki leitt í ljós neinn samverknað Báru við aðra eins og miðflokksmenn héldu fram.

Fréttastofa Vísis hefur ítrekað reynt að ná tali af Báru í morgun en án árangurs. Í samtali við Fréttablaðið í dag sagði Bára að hún hafi talið það skyldu sína sem þjóðfélagsþegn að koma upplýsingunum á upptökunni á framfæri við almenning.

„Þegar allt kemur til alls þá var þetta opinbert fólk, á opinberum stað að tala opinbert mál. Það er augljóst miðað við umræðu sem eftir fylgdi að þetta var eitthvað sem átti erindi við almenning,“ hefur blaðið eftir Báru. 

Halldór Auðar Svansson, vinur Báru og fyrrverandi borgarfulltrúi Pírata, segir við Vísi að Bára væri í frí og ætlaði sér ekki að gefa kost á frekari viðtölum í bili. Upptökunum sem Bára gerði verði eytt í samræmi við úrskurðinn.

Í færslu sem hann birti í Facebook-hópnum „Takk, Bára“ í gærkvöldi fyrir hönd Báru sagði Halldór Auðar að úrskurður Persónuverndar hafi legið fyrir í gær en stofnunin ætlaði sér ekki að birta hann fyrr en í dag, fimmtudag, þar sem eðlilegt hafi verið talið að málsaðilar fengju svigrúm til að kynna sér hann. Bára og hennar stuðningsmenn hafi skilað það sem svo að réttast væri að bíða með að tjá sig um niðurstöðuna fram að opinberri birtingu úrskurðarins.

Ríkisútvarpið sagði í frétt af úrskurðinum í gær að það hafi verið lögmaður miðflokksmanna sem hafi farið fram á að úrskurðurinn yrði ekki birtur strax. Halldór Auðar segir að vefsíðan Viljinn hafi engu að síður birt færslu um niðurstöðu Persónuverndar þar sem hafi verið „spunnið mjög í Báru í óhag“. Í færslu Viljans kom aðeins fram að Bára hafi verið talin hafa brotið persónuverndarlög og henni gert að eyða upptökunni en hún ekki sektuð.

„Ekki var það Bára eða hennar fólk sem lak niðurstöðunni til Viljans. Það er því ákvörðun Miðflokksmanna að bíða ekki til morguns heldur að leka strax út á sínum forsendum, rjúfa þannig grið. Við hin hljótum því að mega bregðast við strax,“ skrifar Halldór Auðar.

Eigandi Viljans er Björn Ingi Hrafnsson. Framboð sem hann stofnaði fyrir þingkosningar árið 2017 rann inn í Miðflokkinn eftir að Sigmundur Davíð Gunnlaugsson stofnaði hann um sama leyti.

Axlar ábyrgð

Bára hafi lagt áherslu á að hún myndi una niðurstöðu Persónuverndar. Mikilvægt væri að fá á hreint hvað væri leyfilegt lagalega séð, hvar mörk persónuverndar og tjáningarfrelsis lægju og hvað væri leyfilegt þegar kæmi að aðhaldi almennings með valdhöfum.

Halldór Auðar segir að Persónuvernd hafi fallist á rök Báru um að vinnsla hennar á upptökunni hafi verið í þágu fjölmiðlunar. Einnig hafi verið viðurkennt að upptakan hafi orðið tilefni mikillar umræðu um háttsemi kjörinna fulltrúa. Vísað hafi verið til erlendra fordæma um að slíkar upptökur væru ekki brot á persónuvernd.

„Sökum þessa og þess að ekki er fallist á rakalausar ásakanir Klaustursþingmanna um að Bára hafi átt í samsæri er henni ekki gert að greiða sekt,“ skrifar Halldór Auðar.

Það hafi verið lengd upptökunnar sem Persónuvernd gerði athugasemd við og taldi falla undir ákvæði um rafræna vöktun. Halldór Auðar segir að Bára fallist vitaskuld á að eyða upptökunni eins og Persónuvernd krefst.

„Bára axlar ábyrgð á þessu sem og upptökunni almennt, enda kaus hún sjálf að stíga fram til að axla ábyrgð,“ segir hann.

Telur Halldór Auðar þó að Bára beri ekki ein ábyrgð á því hversu löng upptakan varð.

„Sú spurning vaknar hins vegar hvort að Klausturþingmenn verði ekki að deila ábyrgðinni á lengd upptökunnar með Báru, enda tók það þá töluverðan tíma að fara yfir ýmis mikilvæg atriði á borð við níðyrði um vinnufélaga sína, samferðafólk sitt og hina og þessa minnihlutahópa. Einnig tók það tíma að útlista nákvæmlega hvernig fyrrum ráðherrar stóðu að hrossakaupum með sendiherrastöður,“ skrifar hann.