Rök­studdur grunur uppi um van­virðandi fram­komu ráð­herra

Þingmaðurinn lýsir yfir mikilli óánægju með svör Lilju D. Alfreðsdóttur menningar- og viðskiptaráðherra við fyrirspurn sinni. Ljóst er að Lilju þykir fyrirspurnin síst til þess fallin að efla virðingu fyrir þinginu.

Helga Vala kvaddi sér hljóðs í óundirbúnum fyrirspurnum nú fyrir stundu og bað forseta Alþingis um aðstoð hans. Hún hafi í fyrra lagt fram skriflega fyrirspurn til forsætisráðherra sem varðar vanvirðandi framkomu ráðherra og/eða ráðuneytisstjóra í garð starfsfólks ráðuneytanna.

Lilja svarar bara fyrir eitt ár en fyrirspurnin tekur til fimm ára

Helga Vala sagði að þingmenn stæðu frammi fyrir vanda því búið sé að skipta upp ráðuneytum í stjórnarráðinu. Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra hafi sagt að sér væri kunnugt um slíka vanvirðandi hegðun en þar væri um að ræða óformleg samskipti og hún gæti því ekki upplýst frekar um það.

Helga Vala sagðist hafa vonast til þess að geta fengið svör dregin í gegnum forsætisráðuneytið, sem myndi þá ganga á eftir svörum við fyrirspurninni en það hafi ekki reynst gerlegt. Helga Vala hafi því neyðst til að dreifa fyrirspurnina á öll ráðuneyti.

Hún bað um sundurliðun og að svörin tækju til þess tíma sem var áður en ráðuneytum var skipt upp. Sér hafi nú borist svör frá Lilju D. Alfreðsdóttur menningar- og viðskiptaráðherra. Helga Vala lýsti yfir miklum vonbrigðum með þau svör því Lilja hafi þar sagt að hún gæti ekki svarað lengra aftur í tímann en sem nemi ári. Því ráðuneytið hafi ekki verið til lengur.

Kennitöluflakk ráðherra

Helga Vala sagði fyrirspurn sína vera að gefnu tilefni, sem þýðir þá að rökstuddur grunur um slíka framkomu sé til staðar. Fyrirspurnin varði eftirlitsskyldur þingmanna. „Við þurfum að fá þessi svör.“

Svör Birgis Ármannssonar, forseta Alþingis voru hins vegar á þá leið, að hver ráðherra bæri ábyrgð á sínum svörum við fyrirspurnum sem þeim berast.

Uppfært 16:14

Helga Vala tók málið upp aftur í dagskrárliðnum um Fundarstjórn forseta. Hún ítrekaði beiðni sína til Birgis, sem forseta alls þingsins, að hann beitti sér fyrir því að svör fengjust fram. Það gengi ekki að ráðherrar stunduðu kennitöluflakk með þessum hætti. Björn Leví Gunnarsson þingmaður Pírata, Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir þingmaður Viðreisnar og Jóhann Páll Jóhannsson þingmaður Samfykingar tóku í sama streng, að ekki gengi að uppskipting í stjórnarráðuneytinu þýddi að allar upplýsingar sem gerðust fyrir þann tíma væru þar með fyrir bý.

Lilja D. Alfreðsdóttir steig þá í pontu og var mikill þungi í orðum hennar í stuttri ræðu:

„Það væri óskandi að háttvirtir þingmenn, sumir sem eru hér staddir, hefðu dug í sér að kynna sér málin aðeins betur. Áður en þeir koma hingað í ræðustól og reyna að koma fram með einhverja tortryggni í garð ráðherra. Ef við ætlum að bæta stjórnmálin, nútímavæða þau og standa okkar plikt gagnvart þjóðinni, þá mættu sumir þingmenn hér inni hafa það í huga áður en þeir koma hingað og reyna að slá ryki í augu þeirra sem hér sitja inni.“