Minn maður mun standa í lappirnar Helgi Pétursson skrifar 26. maí 2024 21:30 Halla Hrund Logadóttir er minn maður. Við hljótum að fagna því innilega þegar ung, hæfileikarík og vel menntuð kona gefur kost á sér til embættis forseta Íslands og hefur til þess alla burði. Það er góð tilfinning að vita til þess að Halla Hrund mun standa í lappirnar gegn öllum áformum um að rýra hag almennings bæði hvað varðar náttúruauðlindir og grunnstoðir þjóðfélagsins og það er einnig góð tilfinning að vita að þau öfl sem ásælast auðlindir þjóðarinnar vita, að þau fara ekkert með hana. Halla Hrund kemur til dyranna eins og hún er klædd, án þess að draga með sér pólitíska forsögu eða tengsl við hagsmunaaðila og hefur þegar sýnt að hún á í fullu tré við þá. Halla Hrund hefur rík tengsl við náttúru landsins og telur sér augljóslega til tekna að hafa átt þess kost að alast að hluta til upp til sveita hjá ömmu sinni og afa í nánu sambandi við eldri kynslóðir. Hún segist búa að reynslu og þekkingu eldra fólks og það þarf því ekki að minna hana á mikilvægi þess. Það er svo kaupbætir að þessi glaðlega og sjarmerandi fjölskyldumanneskja er líka lunkinn músikant. Höfundur er blaða- og tónlistarmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Forsetakosningar 2024 Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Halla Hrund Logadóttir er minn maður. Við hljótum að fagna því innilega þegar ung, hæfileikarík og vel menntuð kona gefur kost á sér til embættis forseta Íslands og hefur til þess alla burði. Það er góð tilfinning að vita til þess að Halla Hrund mun standa í lappirnar gegn öllum áformum um að rýra hag almennings bæði hvað varðar náttúruauðlindir og grunnstoðir þjóðfélagsins og það er einnig góð tilfinning að vita að þau öfl sem ásælast auðlindir þjóðarinnar vita, að þau fara ekkert með hana. Halla Hrund kemur til dyranna eins og hún er klædd, án þess að draga með sér pólitíska forsögu eða tengsl við hagsmunaaðila og hefur þegar sýnt að hún á í fullu tré við þá. Halla Hrund hefur rík tengsl við náttúru landsins og telur sér augljóslega til tekna að hafa átt þess kost að alast að hluta til upp til sveita hjá ömmu sinni og afa í nánu sambandi við eldri kynslóðir. Hún segist búa að reynslu og þekkingu eldra fólks og það þarf því ekki að minna hana á mikilvægi þess. Það er svo kaupbætir að þessi glaðlega og sjarmerandi fjölskyldumanneskja er líka lunkinn músikant. Höfundur er blaða- og tónlistarmaður.
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar