Er kominn tími til að loka álverinu á Grundartanga og kísilverinu á Húsavík – fyrir framtíð íslands? Sigvaldi Einarsson skrifar 23. október 2025 15:03 Álverið á Grundartanga og kísilverið á Húsavík eru tákn fortíðar þar sem íslensk græn orka hefur verið seld á lágu verði, en nær öll verðmætasköpunin hefur runnið úr landi. Nú, með vaxandi óstöðugleika og rekstrarvandamálum í þessum verksmiðjum, blasir við mikilvæg ákvörðun: Erum við tilbúin að loka þessum orkufreka iðnaði og beina orkunni í verðmætari og heimafengnari nýsköpun sem styður sjálfbæra framtíð? Sama spurning blasir við í tækniheiminum: Hvort við ætlum að selja hugvitið ódýrt út – eða byggja framtíðina heima. Við lifum á fordæmalausum tímum. Að mati framtíðarfræðingsins Peter Leyden markar árið 2025 söguleg tímamót; vendipunkt þar sem þrjár tæknibyltingar sem munu umbreyta heiminum – gervigreind, hrein orka og líftækni – ná samtímis fullum þroska. Þetta er ekki dagsetning gripin úr lausu lofti, heldur greining á sjaldgæfri samleitni. Við stöndum á þröskuldi nýrrar aldar, þar sem gömul kerfi 20. aldar víkja fyrir nýjum veruleika. Þetta tímabil, sem Leyden kallar „Hin mikla framþróun: 2025-2050“, býður mannkyninu einstakt tækifæri til að beisla þessa tækni til að leysa stærstu áskoranir samtímans. Grundvallarhugmyndin er tæknibjartsýni; að við séum á barmi nýs framfara- og allsnægtaskeiðs, sambærilegs við upplýsinguna. Þessi bjarta framtíð er þó enginn sjálfsagður hlutur. Spurningin er ekki hvort ný öld sé að renna upp, heldur hvernig heim við ætlum að byggja með þeim öflugu verkfærum sem við höfum nú í höndunum. HVAÐ EF GERVIGREINDIN VÆRI FRYST Í DAG? Ef gervigreindin yrði stöðvuð á þessu augnabliki myndi mannkyninu taka áratugi að greina og skilja hvernig hún hefur leyst óteljandi vandamál síðustu tveggja ára. Uppgötvanir eins og upplausn próteinbyggingar með sjálfvirkum verkfærum (eins og AlphaFold), sjálfvirk lyfjagerð, byltingarkennd þróun í veðurspám, nýjar greiningaraðferðir í heilbrigðis- og atvinnulífi og stóraukin sjálfvirkni í opinberri þjónustu – allt þetta er þegar til staðar og bíður frekari úrvinnslu. Demis Hassabis hjá DeepMind hefur bent á hvernig gervigreind leysir áratugagömul vandamál á örskotsstundu, á meðan Yoshua Bengio leggur áherslu á að þessi hraði kalli á djúpa siðferðilega umræðu og varfærni. Geoffrey Hinton minnir okkur á að þótt möguleikarnir séu gríðarlegir verði samfélagið að temja sér ábyrga innleiðingu. GERVIGREIND MEÐ MANNINN VIÐ STÝRIÐ Gervigreind framkvæmir flókin verkefni hraðar en nokkru sinni fyrr, en lykillinn að réttri nýtingu hennar er „human in the loop“ – að manneskjan hafi yfirumsjón, leiðrétti og færi inn tilfinningaleg og siðferðileg gildi. Þannig verður gervigreind ekki ógn eða ópersónuleg stjórn, heldur verkfæri sem þjónar samfélaginu á réttum forsendum, með manninn ávallt við stýrið. Þróun gervigreindar fylgja áskoranir sem brýnt er að takast á við. Kjarni málsins er að tryggja ábyrga nálgun sem byggir á fimm stoðum: réttlæti, gagnsæi, ábyrgð, persónuvernd og traustleika. Ein af lúmskari hættunum er sú að gervigreindarkerfi geta byggt svör sín á úreltum vísindagreinum. Þetta undirstrikar mikilvægi þess að notendur staðfesti alltaf heimildirnar sem gervigreindin vísar í. KENNA GERVIGREIND AÐ SKILJA OG SÝNA UMHYGGJU Nútímarannsóknir sýna að gervigreind má kenna samkennd og umhyggju ef hún fær jákvætt eftirlit og leiðsögn frá fólki. Með vandaðri meðhöndlun gagna og mannlegri þátttöku í þróun lærir gervigreindin að meta gildi, tilfinningar og samhengi á manneskjulegan hátt. VÍSINDI OG GERVIGREIND FYRIR ALLT MANNKYN Sterk rannsóknarfjárfesting og alþjóðlegt samstarf eru grundvöllur þess að gervigreind nýtist sem verkfæri fyrir velferð alls mannkyns. Alþjóðleg teymi vinna að samræmdum kröfum um öryggi, gagnsæi og opna nýtingu sem stuðlar að velferð og siðferði fyrir alla. ÍSLAND MEÐ EIGIÐ GERVIGREINDARUMHVERFI Framtíðin krefst þess að Ísland byggi upp sína eigin innviði og mállíkön, geymd heima í íslensku gagnasafni, í þágu menningar, tungumáls og samfélags. Með staðbundnum innviðum og sjálfstæðri gervigreindarinnviði á AI.is styrkjum við stjórn á þróun, eflum nýsköpun á eigin forsendum og tryggjum lýðræðislegt aðgengi og öryggi. Ísland, með sína einstöku blöndu af tækniþekkingu, gnægð endurnýjanlegrar orku, öflugum líftæknigeira og sterkri lýðræðishefð, er eins og smækkuð mynd af þeim tækifærum og áskorunum sem framundan eru. TÍMI NÝRRAR ORKU OG NÝRRAR HUGSUNAR Ísland státar af ósnortinni grænni orku sem gæti knúið rannsóknir, gagnavinnslu, líftækni og gervigreind – greinar sem borga margfalt hærra verð fyrir hverja kílóvattstund af rafmagni. Hver króna sem fjárfest er í nýrri tækni skilar sér margfalt til baka í störfum og skatttekjum. Orkan er ekki lengur bundin í málm og hráefni heldur í hugviti, þekkingu og verðmætasköpun sem gamla stóriðjan nær aldrei að skapa. SAMSPIL MANNS OG TÆKNI – BYLTING FYRIR SAMFÉLAGIÐ Þegar manneskjan og gervigreindin vinna saman, með manninn við stýrið, styrkist nýsköpun, öryggi og lífskjör. Ef stjórnvöld og athafnamenn taka stökk í átt að framtíðinni, getur Ísland orðið fyrirmynd fyrir græna velsæld, samfélagslega ábyrgð og mennskar lausnir í stafrænum heimi. Í ljósi þess að álverið á Grundartanga er lamað af bilun og kísilverið á Húsavík þegar lokað vegna markaðsbrests, gefst nú sögulegt tækifæri til að festa lokun þeirra í sessi, draga þannig úr losun koltvísýrings um tæplega 600.000 tonn á ári og nýta þær rúmlega fimm teravattstundir af grænni orku sem losna til að knýja áfram nýja, verðmætari atvinnuuppbyggingu í hátækni og gagnaverum. Fyrstu skrefin eru erfið, en þjóðin þarf hugrekki til að loka tímabili hrávöru og opna endalausa möguleika framtíðarinnar. Þetta er bæði orkugjafi sem tryggir ábyrga framtíð – og tækifæri Íslands til að vera leiðandi á næstu tækniöld. Þessi grein er skrifuð í gervigreind en ekki af gervigreind – á því er mikill munur. Höfundur er gervigreindar- og framtíðarfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Sigvaldi Einarsson Mest lesið Af hverju endurbætt Suðurlandsbraut? Atli Björn Levy Skoðun Ég veit hvern ég styð Elliði Vignisson Skoðun Það er gott að... í Kópavogi Halldór Benjamín Þorbergsson Skoðun Báknið minnkað, Miðflokkur á móti Sverrir Páll Einarsson Skoðun Opið bréf til stjórnar Háskólans á Bifröst Hrafnhildur Theodórsdóttir Skoðun Toyotan, sviðasultan & kötturinn Árni Stefán Árnason Skoðun Offita er ekki tilviljun – hún er kerfisvandi Elísabet Reynisdóttir Skoðun Er Borgarlínan metnaðarfull framtíðarsýn eða tálsýn? Kristín Thoroddsen Skoðun Hvergi meiri ánægja með þjónustu við börn og barnafólk Grétar Ingi Erlendsson Skoðun Banaslys á sjúkrahúsum: reynsla sem þarf að læra af Gunnar Salvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Að stíga eitt skref til baka Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Eyðimerkurganga Félags fósturforeldra Guðlaugur Kristmundsson skrifar Skoðun Birtan af Myrkum músíkdögum Ásmundur Jónsson,Björg Brjánsdóttir,Gunnhildur Einarsdóttir,Þráinn Hjálmarsson skrifar Skoðun Hvergi meiri ánægja með þjónustu við börn og barnafólk Grétar Ingi Erlendsson skrifar Skoðun Oddviti í úrvalsdeild Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Umhverfisráðherra gleymir lýðheilsu Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Verðbólgan kemur aftur og aftur eins og illskeytt krabbamein – stjórnvöld ráðþrota Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Það er gott að... í Kópavogi Halldór Benjamín Þorbergsson skrifar Skoðun Hvað verður um hugmyndafræði leikskólans? Sara Margrét Ólafsdóttir,Bryndís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Báknið minnkað, Miðflokkur á móti Sverrir Páll Einarsson skrifar Skoðun Opið bréf til stjórnar Háskólans á Bifröst Hrafnhildur Theodórsdóttir skrifar Skoðun Barnavernd á Íslandi fyrr og nú Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Banaslys á sjúkrahúsum: reynsla sem þarf að læra af Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Heilbrigðisþjónusta fyrir sum Telma Sigtryggsdóttir,Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Offita er ekki tilviljun – hún er kerfisvandi Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Er Borgarlínan metnaðarfull framtíðarsýn eða tálsýn? Kristín Thoroddsen skrifar Skoðun Toyotan, sviðasultan & kötturinn Árni Stefán Árnason skrifar Skoðun Ég veit hvern ég styð Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvað getur frístundaheimili gert fyrir barnið þitt? Gísli Ólafsson skrifar Skoðun Aðgerðarleysi er ákvörðun, hún bitnar á börnunum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Af hverju endurbætt Suðurlandsbraut? Atli Björn Levy skrifar Skoðun Frelsið til að skipta um skoðun Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Að byggja upp samfélag Pétur Björgvin Sveinsson skrifar Skoðun Samstaða um varnarmál Pawel Bartoszek,Þórdís Kolbrún R. Gylfadóttir skrifar Skoðun Frítt í Strætó fyrir börn og ungmenni - ólíkt hafast menn að Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Fordæmdu börnin Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Íslensk lög sniðin að þörfum norsku laxeldisrisanna Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Fossvogur án íþrótta – afleiðingar Fossvogsbrúar Baldvin Björgvinsson skrifar Skoðun X - Orri Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Viltu nýja brú eða nýtt hné? Ódýrt lýðskrum gegn loftslagsaðgerðum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Sjá meira
Álverið á Grundartanga og kísilverið á Húsavík eru tákn fortíðar þar sem íslensk græn orka hefur verið seld á lágu verði, en nær öll verðmætasköpunin hefur runnið úr landi. Nú, með vaxandi óstöðugleika og rekstrarvandamálum í þessum verksmiðjum, blasir við mikilvæg ákvörðun: Erum við tilbúin að loka þessum orkufreka iðnaði og beina orkunni í verðmætari og heimafengnari nýsköpun sem styður sjálfbæra framtíð? Sama spurning blasir við í tækniheiminum: Hvort við ætlum að selja hugvitið ódýrt út – eða byggja framtíðina heima. Við lifum á fordæmalausum tímum. Að mati framtíðarfræðingsins Peter Leyden markar árið 2025 söguleg tímamót; vendipunkt þar sem þrjár tæknibyltingar sem munu umbreyta heiminum – gervigreind, hrein orka og líftækni – ná samtímis fullum þroska. Þetta er ekki dagsetning gripin úr lausu lofti, heldur greining á sjaldgæfri samleitni. Við stöndum á þröskuldi nýrrar aldar, þar sem gömul kerfi 20. aldar víkja fyrir nýjum veruleika. Þetta tímabil, sem Leyden kallar „Hin mikla framþróun: 2025-2050“, býður mannkyninu einstakt tækifæri til að beisla þessa tækni til að leysa stærstu áskoranir samtímans. Grundvallarhugmyndin er tæknibjartsýni; að við séum á barmi nýs framfara- og allsnægtaskeiðs, sambærilegs við upplýsinguna. Þessi bjarta framtíð er þó enginn sjálfsagður hlutur. Spurningin er ekki hvort ný öld sé að renna upp, heldur hvernig heim við ætlum að byggja með þeim öflugu verkfærum sem við höfum nú í höndunum. HVAÐ EF GERVIGREINDIN VÆRI FRYST Í DAG? Ef gervigreindin yrði stöðvuð á þessu augnabliki myndi mannkyninu taka áratugi að greina og skilja hvernig hún hefur leyst óteljandi vandamál síðustu tveggja ára. Uppgötvanir eins og upplausn próteinbyggingar með sjálfvirkum verkfærum (eins og AlphaFold), sjálfvirk lyfjagerð, byltingarkennd þróun í veðurspám, nýjar greiningaraðferðir í heilbrigðis- og atvinnulífi og stóraukin sjálfvirkni í opinberri þjónustu – allt þetta er þegar til staðar og bíður frekari úrvinnslu. Demis Hassabis hjá DeepMind hefur bent á hvernig gervigreind leysir áratugagömul vandamál á örskotsstundu, á meðan Yoshua Bengio leggur áherslu á að þessi hraði kalli á djúpa siðferðilega umræðu og varfærni. Geoffrey Hinton minnir okkur á að þótt möguleikarnir séu gríðarlegir verði samfélagið að temja sér ábyrga innleiðingu. GERVIGREIND MEÐ MANNINN VIÐ STÝRIÐ Gervigreind framkvæmir flókin verkefni hraðar en nokkru sinni fyrr, en lykillinn að réttri nýtingu hennar er „human in the loop“ – að manneskjan hafi yfirumsjón, leiðrétti og færi inn tilfinningaleg og siðferðileg gildi. Þannig verður gervigreind ekki ógn eða ópersónuleg stjórn, heldur verkfæri sem þjónar samfélaginu á réttum forsendum, með manninn ávallt við stýrið. Þróun gervigreindar fylgja áskoranir sem brýnt er að takast á við. Kjarni málsins er að tryggja ábyrga nálgun sem byggir á fimm stoðum: réttlæti, gagnsæi, ábyrgð, persónuvernd og traustleika. Ein af lúmskari hættunum er sú að gervigreindarkerfi geta byggt svör sín á úreltum vísindagreinum. Þetta undirstrikar mikilvægi þess að notendur staðfesti alltaf heimildirnar sem gervigreindin vísar í. KENNA GERVIGREIND AÐ SKILJA OG SÝNA UMHYGGJU Nútímarannsóknir sýna að gervigreind má kenna samkennd og umhyggju ef hún fær jákvætt eftirlit og leiðsögn frá fólki. Með vandaðri meðhöndlun gagna og mannlegri þátttöku í þróun lærir gervigreindin að meta gildi, tilfinningar og samhengi á manneskjulegan hátt. VÍSINDI OG GERVIGREIND FYRIR ALLT MANNKYN Sterk rannsóknarfjárfesting og alþjóðlegt samstarf eru grundvöllur þess að gervigreind nýtist sem verkfæri fyrir velferð alls mannkyns. Alþjóðleg teymi vinna að samræmdum kröfum um öryggi, gagnsæi og opna nýtingu sem stuðlar að velferð og siðferði fyrir alla. ÍSLAND MEÐ EIGIÐ GERVIGREINDARUMHVERFI Framtíðin krefst þess að Ísland byggi upp sína eigin innviði og mállíkön, geymd heima í íslensku gagnasafni, í þágu menningar, tungumáls og samfélags. Með staðbundnum innviðum og sjálfstæðri gervigreindarinnviði á AI.is styrkjum við stjórn á þróun, eflum nýsköpun á eigin forsendum og tryggjum lýðræðislegt aðgengi og öryggi. Ísland, með sína einstöku blöndu af tækniþekkingu, gnægð endurnýjanlegrar orku, öflugum líftæknigeira og sterkri lýðræðishefð, er eins og smækkuð mynd af þeim tækifærum og áskorunum sem framundan eru. TÍMI NÝRRAR ORKU OG NÝRRAR HUGSUNAR Ísland státar af ósnortinni grænni orku sem gæti knúið rannsóknir, gagnavinnslu, líftækni og gervigreind – greinar sem borga margfalt hærra verð fyrir hverja kílóvattstund af rafmagni. Hver króna sem fjárfest er í nýrri tækni skilar sér margfalt til baka í störfum og skatttekjum. Orkan er ekki lengur bundin í málm og hráefni heldur í hugviti, þekkingu og verðmætasköpun sem gamla stóriðjan nær aldrei að skapa. SAMSPIL MANNS OG TÆKNI – BYLTING FYRIR SAMFÉLAGIÐ Þegar manneskjan og gervigreindin vinna saman, með manninn við stýrið, styrkist nýsköpun, öryggi og lífskjör. Ef stjórnvöld og athafnamenn taka stökk í átt að framtíðinni, getur Ísland orðið fyrirmynd fyrir græna velsæld, samfélagslega ábyrgð og mennskar lausnir í stafrænum heimi. Í ljósi þess að álverið á Grundartanga er lamað af bilun og kísilverið á Húsavík þegar lokað vegna markaðsbrests, gefst nú sögulegt tækifæri til að festa lokun þeirra í sessi, draga þannig úr losun koltvísýrings um tæplega 600.000 tonn á ári og nýta þær rúmlega fimm teravattstundir af grænni orku sem losna til að knýja áfram nýja, verðmætari atvinnuuppbyggingu í hátækni og gagnaverum. Fyrstu skrefin eru erfið, en þjóðin þarf hugrekki til að loka tímabili hrávöru og opna endalausa möguleika framtíðarinnar. Þetta er bæði orkugjafi sem tryggir ábyrga framtíð – og tækifæri Íslands til að vera leiðandi á næstu tækniöld. Þessi grein er skrifuð í gervigreind en ekki af gervigreind – á því er mikill munur. Höfundur er gervigreindar- og framtíðarfræðingur.
Skoðun Birtan af Myrkum músíkdögum Ásmundur Jónsson,Björg Brjánsdóttir,Gunnhildur Einarsdóttir,Þráinn Hjálmarsson skrifar
Skoðun Verðbólgan kemur aftur og aftur eins og illskeytt krabbamein – stjórnvöld ráðþrota Vilhelm Jónsson skrifar
Skoðun Hvað verður um hugmyndafræði leikskólans? Sara Margrét Ólafsdóttir,Bryndís Gunnarsdóttir skrifar
Skoðun Aðgerðarleysi er ákvörðun, hún bitnar á börnunum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar
Skoðun Viltu nýja brú eða nýtt hné? Ódýrt lýðskrum gegn loftslagsaðgerðum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar