Styðjum Skúla - í okkar þágu Sindri Freysson skrifar 15. janúar 2026 08:48 Ég er nýorðinn átján ára gamall, það er tryllt unglingapartí í gangi í húsi á Suðurgötu og helmingur gestanna búinn að hertaka heita pottinn í garðinum. Sirka þremur tímum eftir miðnætti eru brotin á lögreglusamþykktum orðin ansi mörg. Tónlistin svo hátt stillt að hún hýtur að vera búin að vekja alla nágranna - meira að segja þeir sem eiga lögheimili í kirkjugarðinum handan við götuna eru teknir að rumska. Inn í öngþveitið stígur … Þá stígur inn í húsið Skúli Helgason, þá sjálfur aðeins 23 ára gamall. Hann var sonur fjarstaddra húsráðenda en fluttur að heiman fyrir allnokkru og hafði af tilviljun runnið á háreystið á heimleið úr miðbænum. Þarna sá ég Skúla í fyrsta skipti og dáist enn í dag að því hvernig hann tæklaði þetta háværa öngþveiti og dómgreindarlausa lið sem óð hálfnakið og drukkið um ganga og garð. Skúli las hárrétt í aðstæður á augabragði, og með ótrúlegri yfirvegun, stillingu, geðprýði og lagni kom hann reglu á óregluna. Hann sefaði ungmennahjörðina, lækkaði músíkina þannig að hún kvaldi ekki nágranna lengur, stjakaði meirihlutanum af vitleysingunum út fyrir dyrnar án þess að móðga eða reita nokkurn til reiði, og skipulagði í framhaldinu þrif, tiltekt og frágang fyrir þá sem eftir sátu og báru meginábyrgð á samkvæminu. Án þess að skipta nokkurn tímann skapi eða hækka róminn. Heilindi, dugnaður og mikilvæg framtíðarsýn Þetta unglingapartí endur fyrir löngu er auðvitað aðeins míkrókosmosískt dæmi, en endurspeglar samt á einhvern bráðskemmtilegan hátt mannkosti Skúla og getu hans til að bregðast hratt og fumlaust við óvæntum vanda og leysa úr flækjunni farsællega og í sátt og samlyndi. Ég hef margoft orðið vitni að þessum hæfileikum hans síðar meir - ekki í partíum til allra lukku! - heldur á opinberum vettvangi. Ekki síst í pólitíkinni þar sem svo oft þarf að greiða úr vandamálum borgarbúa, eins margþætt og miskrefjandi og þau geta verið. Hann hefur sett málefni fjölskyldufólks á oddinn í gegnum tíðina ásamt menningar-, skóla- og íþróttamálum; þannig berst hann t.d. kappsamlega í þágu þess að bæta þjónustu við barnafjölskyldur varðandi leikskóla, frístundastuðning, almenningsíþróttir og velferðarmál. Öll aðkoma Skúla að þessum málaflokkum sem og öðrum ber vitni um skýra yfirsýn, skarpa greiningu á stöðunni hverju sinni, vinnusemi og einlægum vilja til að vinna af ósérhlífni og af heilindum í þágu borgarbúa. Og í raun veru eru „heilindi” fyrsta orðið sem kemur upp í huga mér þegar ég hugsa til Skúla: Hann býr yfir sönnum og fágætum heilindum, eiginleikar sem við Reykvíkingar þurfum svo sannarlega á að halda í fari þeirra sem starfa í okkar þágu. Hann er mannasættir, harðduglegur, gengur skipulega til verks og hefur glögga framtíðarsýn –vill gera góða borg betri og tilbúinn að vinna sleitulaust til að ná því marki. Hann er fljótur að tileinka sér nýjar hugmyndir og hefur þann mikilvæga og sjaldgæfa kost að hlusta á fólk þótt það sé honum ósammála, - og þykist aldrei of góður til að draga lærdóm af sjónarmiðum annarra ef svo ber undir. Hann er kreddulaus og kappsamur, friðarins maður í eðli sínu en hikar þó ekki við að berjast einarðlega fyrir þeim málstað sem hann hefur trú á, gerist þess þörf. Styðjum hann ötullega í 2. sætið á lista Samfylkingarinnar í komandi prófkjöri – okkar vegna. Höfundur er rithöfundur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Skoðun Skoðun Hversu lengi nennir þú að bíða? Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Meira af íþróttum fyrir alla í Múlaþingi Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson skrifar Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reykjavík - Menningarborg á heimsmælikvarða Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Á kjördag er líka kosið um frelsi fatlaðs fólks Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Óraunhæft endurkaupaverð ógnar framtíð Grindavíkur Telma Sif Reynisdóttir skrifar Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Sjá meira
Ég er nýorðinn átján ára gamall, það er tryllt unglingapartí í gangi í húsi á Suðurgötu og helmingur gestanna búinn að hertaka heita pottinn í garðinum. Sirka þremur tímum eftir miðnætti eru brotin á lögreglusamþykktum orðin ansi mörg. Tónlistin svo hátt stillt að hún hýtur að vera búin að vekja alla nágranna - meira að segja þeir sem eiga lögheimili í kirkjugarðinum handan við götuna eru teknir að rumska. Inn í öngþveitið stígur … Þá stígur inn í húsið Skúli Helgason, þá sjálfur aðeins 23 ára gamall. Hann var sonur fjarstaddra húsráðenda en fluttur að heiman fyrir allnokkru og hafði af tilviljun runnið á háreystið á heimleið úr miðbænum. Þarna sá ég Skúla í fyrsta skipti og dáist enn í dag að því hvernig hann tæklaði þetta háværa öngþveiti og dómgreindarlausa lið sem óð hálfnakið og drukkið um ganga og garð. Skúli las hárrétt í aðstæður á augabragði, og með ótrúlegri yfirvegun, stillingu, geðprýði og lagni kom hann reglu á óregluna. Hann sefaði ungmennahjörðina, lækkaði músíkina þannig að hún kvaldi ekki nágranna lengur, stjakaði meirihlutanum af vitleysingunum út fyrir dyrnar án þess að móðga eða reita nokkurn til reiði, og skipulagði í framhaldinu þrif, tiltekt og frágang fyrir þá sem eftir sátu og báru meginábyrgð á samkvæminu. Án þess að skipta nokkurn tímann skapi eða hækka róminn. Heilindi, dugnaður og mikilvæg framtíðarsýn Þetta unglingapartí endur fyrir löngu er auðvitað aðeins míkrókosmosískt dæmi, en endurspeglar samt á einhvern bráðskemmtilegan hátt mannkosti Skúla og getu hans til að bregðast hratt og fumlaust við óvæntum vanda og leysa úr flækjunni farsællega og í sátt og samlyndi. Ég hef margoft orðið vitni að þessum hæfileikum hans síðar meir - ekki í partíum til allra lukku! - heldur á opinberum vettvangi. Ekki síst í pólitíkinni þar sem svo oft þarf að greiða úr vandamálum borgarbúa, eins margþætt og miskrefjandi og þau geta verið. Hann hefur sett málefni fjölskyldufólks á oddinn í gegnum tíðina ásamt menningar-, skóla- og íþróttamálum; þannig berst hann t.d. kappsamlega í þágu þess að bæta þjónustu við barnafjölskyldur varðandi leikskóla, frístundastuðning, almenningsíþróttir og velferðarmál. Öll aðkoma Skúla að þessum málaflokkum sem og öðrum ber vitni um skýra yfirsýn, skarpa greiningu á stöðunni hverju sinni, vinnusemi og einlægum vilja til að vinna af ósérhlífni og af heilindum í þágu borgarbúa. Og í raun veru eru „heilindi” fyrsta orðið sem kemur upp í huga mér þegar ég hugsa til Skúla: Hann býr yfir sönnum og fágætum heilindum, eiginleikar sem við Reykvíkingar þurfum svo sannarlega á að halda í fari þeirra sem starfa í okkar þágu. Hann er mannasættir, harðduglegur, gengur skipulega til verks og hefur glögga framtíðarsýn –vill gera góða borg betri og tilbúinn að vinna sleitulaust til að ná því marki. Hann er fljótur að tileinka sér nýjar hugmyndir og hefur þann mikilvæga og sjaldgæfa kost að hlusta á fólk þótt það sé honum ósammála, - og þykist aldrei of góður til að draga lærdóm af sjónarmiðum annarra ef svo ber undir. Hann er kreddulaus og kappsamur, friðarins maður í eðli sínu en hikar þó ekki við að berjast einarðlega fyrir þeim málstað sem hann hefur trú á, gerist þess þörf. Styðjum hann ötullega í 2. sætið á lista Samfylkingarinnar í komandi prófkjöri – okkar vegna. Höfundur er rithöfundur.
Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar