Við verðum að vilja ganga í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar 19. janúar 2026 06:30 „Það er auðvitað augljóst að það þarf auðvitað að vera vilji til þess að stíga skrefið inn í Evrópusambandið til þess að hefja aðildarviðræður að nýju,“ sagði Magnús Árni Skjöld Magnússon, formaður Evrópuhreyfingarinnar, í samtali við Dv.is 10. janúar síðastliðinn. Með öðrum orðum væri forsenda þess að hafið yrði á ný umsóknarferli að sambandinu að vilji væri fyrir því að ganga þar inn. Þá sagði hann enn fremur að augljóst væri hvað fengist með inngöngu í það. Meðal þess sem fram kom í svonefndum viðræðuramma Evrópusambandsins vegna umsóknar þáverandi vinstristjórnar árið 2009 sem myndaði grundvöll umsóknarferlisins var að sameiginlegt markmið með þeim væri innganga í sambandið. Þá hafa forystumenn Evrópusambandsins á liðnum árum ítrekað sagt að ekki sé í boði að sækja um inngöngu einungis til þess að kanna hvað sé í boði og einnig lagt áherzlu á það að í öllum meginatriðum liggi fyrir hvað það sé. Til að mynda var Olli Rehn, þáverandi stækkunarráðherra Evrópsambandsins, inntur eftir því í viðtali við Morgunblaðinu 10. september 2009 hvort sambandið myndi loksins sýna á spilin sín og upplýsa hvað Íslendingum stæði til boða af hálfu þess eftir að íslenzk stjórnvöld hefðu sótt um inngöngu: „Ef ég nota myndlíkingu þína þá eru spil Evrópusambandsins þegar á borðinu, fyrir allra augum. Það er að segja regluverk Evrópusambandsins og meginreglur þess.“ Hliðstætt kom fram í máli Štefans Füle, arftaka Rehns, á fundi utanríkismálanefndar Alþingis í október 2011. Þar tók hann skýrt fram að ekki væri hægt að sækja um inngöngu í Evrópusambandið í þeim tilgangi að sjá hvað kæmi út úr því. Eða „að kíkja í pakkann“ eins og hérlendir Evrópusambandssinnar hafa kallað það. Umsókn yrði að byggjast á skýrum vilja umsóknarríkisins til þess að ganga í sambandið og á þeim forsendum færu viðræðurnar við ríkið fram. „Vitanlega er Evrópusambandið ekki lokaður pakki. Þið vitið hvað þið væruð að fara út í. Og ef þið eruð ekki reiðubúin til þess, haldið ykkur þá fyrir utan sambandið. Það er það bezta sem þið getið gert,“ sagði Uffe heitinn Ellemann-Jensen, fyrrverandi utanríkisráðherra Danmerkur sem vildi gjarnan sjá Ísland í Evrópusambandinu, í viðtali við mbl.is í marz 2017. Um málflutning skoðanasystkina hans hér á landi sagði hann: „Þið vitið fullkomlega hvað er í pakkanum.“ Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum með áherslu á Evrópufræði og öryggis- og varnarmál). Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Skoðun Skoðun Hversu lengi nennir þú að bíða? Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Meira af íþróttum fyrir alla í Múlaþingi Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson skrifar Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reykjavík - Menningarborg á heimsmælikvarða Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Á kjördag er líka kosið um frelsi fatlaðs fólks Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Óraunhæft endurkaupaverð ógnar framtíð Grindavíkur Telma Sif Reynisdóttir skrifar Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Sjá meira
„Það er auðvitað augljóst að það þarf auðvitað að vera vilji til þess að stíga skrefið inn í Evrópusambandið til þess að hefja aðildarviðræður að nýju,“ sagði Magnús Árni Skjöld Magnússon, formaður Evrópuhreyfingarinnar, í samtali við Dv.is 10. janúar síðastliðinn. Með öðrum orðum væri forsenda þess að hafið yrði á ný umsóknarferli að sambandinu að vilji væri fyrir því að ganga þar inn. Þá sagði hann enn fremur að augljóst væri hvað fengist með inngöngu í það. Meðal þess sem fram kom í svonefndum viðræðuramma Evrópusambandsins vegna umsóknar þáverandi vinstristjórnar árið 2009 sem myndaði grundvöll umsóknarferlisins var að sameiginlegt markmið með þeim væri innganga í sambandið. Þá hafa forystumenn Evrópusambandsins á liðnum árum ítrekað sagt að ekki sé í boði að sækja um inngöngu einungis til þess að kanna hvað sé í boði og einnig lagt áherzlu á það að í öllum meginatriðum liggi fyrir hvað það sé. Til að mynda var Olli Rehn, þáverandi stækkunarráðherra Evrópsambandsins, inntur eftir því í viðtali við Morgunblaðinu 10. september 2009 hvort sambandið myndi loksins sýna á spilin sín og upplýsa hvað Íslendingum stæði til boða af hálfu þess eftir að íslenzk stjórnvöld hefðu sótt um inngöngu: „Ef ég nota myndlíkingu þína þá eru spil Evrópusambandsins þegar á borðinu, fyrir allra augum. Það er að segja regluverk Evrópusambandsins og meginreglur þess.“ Hliðstætt kom fram í máli Štefans Füle, arftaka Rehns, á fundi utanríkismálanefndar Alþingis í október 2011. Þar tók hann skýrt fram að ekki væri hægt að sækja um inngöngu í Evrópusambandið í þeim tilgangi að sjá hvað kæmi út úr því. Eða „að kíkja í pakkann“ eins og hérlendir Evrópusambandssinnar hafa kallað það. Umsókn yrði að byggjast á skýrum vilja umsóknarríkisins til þess að ganga í sambandið og á þeim forsendum færu viðræðurnar við ríkið fram. „Vitanlega er Evrópusambandið ekki lokaður pakki. Þið vitið hvað þið væruð að fara út í. Og ef þið eruð ekki reiðubúin til þess, haldið ykkur þá fyrir utan sambandið. Það er það bezta sem þið getið gert,“ sagði Uffe heitinn Ellemann-Jensen, fyrrverandi utanríkisráðherra Danmerkur sem vildi gjarnan sjá Ísland í Evrópusambandinu, í viðtali við mbl.is í marz 2017. Um málflutning skoðanasystkina hans hér á landi sagði hann: „Þið vitið fullkomlega hvað er í pakkanum.“ Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum með áherslu á Evrópufræði og öryggis- og varnarmál).
Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar