Ævintýri á slóðum Vesturfara Karítas Hrundar Pálsdóttir skrifar 28. janúar 2026 09:30 Ég fékk þann heiður að fara sem einskonar sendiherra Snorra-verkefnisins til Manitoba í Kanada síðasta sumar. Snorraverkefnið, í nánu samstarfi við ÞFÍ, leitast við að styrkja tengslin á milli Íslendinga og Vestur-Íslendinga með ferðum fyrir ungt fólk þar sem það fær að kynnast sögunni og mynda tengsl við ættingja. Ég fór sjálf til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna árið 2019 og hitti nákominn frænda en hann og langamma mín voru systkinabörn. Það er alveg magnað að fá að upplifa á eigin skinni hversu stutt er frá Vesturferðunum sem ég lærði um í 9. bekk í grunnskóla. Meðal hápunkta ferðar minnar til Kanada árið 2025 var að fá að kynnast börnum og unglingum í sumarbúðunum Icelandic Camp í Gimli og fá að kenna þeim íslensku. Í gegnum leiki, lestur og söng lærðu krakkarnir meðal annars litina, tölurnar, mánuðina og gátu sagt til um aldur og afmælisdag. Þá sungu þau Bíbí og blaka og Krummi krunkar úti með eftirtektarverðum framburði. Íslendingadagurinn (ekki láta blekkjast, þetta er fjögurra daga hátíð) kom svo skemmtilega á óvart með fjölbreyttum viðburðum: sandkastalakeppni, tískusýningu, skrúðgöngu, íslenskum mat og svo framvegis. Þetta var um Verslunarmannahelgina og eins og vill verða þá helgi á Íslandi myndaðist mikil ættarmótastemning. Það var mikil gleði og fólk ánægt að hittast og fagna sameiginlegri sögu og uppruna. Það dýrmætasta við ferðina var samt allt fólkið sem ég kynntist og sú mikla gestrisni sem ég mér var sýnd. Þau buðu mig velkomna sem eina úr fjölskyldunni. Til gamans má geta að ég kynntist stelpu að nafni Anna Sóley Pálsson. Hún er Pálsson en ég Pálsdóttir og báðar eigum við „ömmu Svövu“. Það er dýrmæt tenging. Nú í sumar stendur Snorraverkefnið aftur fyrir ferð til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna, á sömu slóðir og ég heimsótti árið 2019. Ég mæli með svona ævintýraferð fyrir alla á aldrinum 20 til 30 ára. Mér fannst saga Vestur-Íslendinganna verða mér ljóslifandi en auk þess fór ég á hafnarboltaleik, í útsýnisflug og á vínekru svo eitthvað sé nefnt og fékk höfðinglegar móttökur hvar sem ég kom. Áhugasamir geta mætt á kynningarfund 5. febrúar klukkan 18:00 á Óðinsgötu 7 en umsóknarfrestur er til 16. febrúar, nánari upplýsingar á snorri.is. Höfundur var Snorri West Alumni Intern árið 2025 og þátttakandi í Snorra West 2019. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Íslendingar erlendis Kanada Mest lesið Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Sjá meira
Ég fékk þann heiður að fara sem einskonar sendiherra Snorra-verkefnisins til Manitoba í Kanada síðasta sumar. Snorraverkefnið, í nánu samstarfi við ÞFÍ, leitast við að styrkja tengslin á milli Íslendinga og Vestur-Íslendinga með ferðum fyrir ungt fólk þar sem það fær að kynnast sögunni og mynda tengsl við ættingja. Ég fór sjálf til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna árið 2019 og hitti nákominn frænda en hann og langamma mín voru systkinabörn. Það er alveg magnað að fá að upplifa á eigin skinni hversu stutt er frá Vesturferðunum sem ég lærði um í 9. bekk í grunnskóla. Meðal hápunkta ferðar minnar til Kanada árið 2025 var að fá að kynnast börnum og unglingum í sumarbúðunum Icelandic Camp í Gimli og fá að kenna þeim íslensku. Í gegnum leiki, lestur og söng lærðu krakkarnir meðal annars litina, tölurnar, mánuðina og gátu sagt til um aldur og afmælisdag. Þá sungu þau Bíbí og blaka og Krummi krunkar úti með eftirtektarverðum framburði. Íslendingadagurinn (ekki láta blekkjast, þetta er fjögurra daga hátíð) kom svo skemmtilega á óvart með fjölbreyttum viðburðum: sandkastalakeppni, tískusýningu, skrúðgöngu, íslenskum mat og svo framvegis. Þetta var um Verslunarmannahelgina og eins og vill verða þá helgi á Íslandi myndaðist mikil ættarmótastemning. Það var mikil gleði og fólk ánægt að hittast og fagna sameiginlegri sögu og uppruna. Það dýrmætasta við ferðina var samt allt fólkið sem ég kynntist og sú mikla gestrisni sem ég mér var sýnd. Þau buðu mig velkomna sem eina úr fjölskyldunni. Til gamans má geta að ég kynntist stelpu að nafni Anna Sóley Pálsson. Hún er Pálsson en ég Pálsdóttir og báðar eigum við „ömmu Svövu“. Það er dýrmæt tenging. Nú í sumar stendur Snorraverkefnið aftur fyrir ferð til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna, á sömu slóðir og ég heimsótti árið 2019. Ég mæli með svona ævintýraferð fyrir alla á aldrinum 20 til 30 ára. Mér fannst saga Vestur-Íslendinganna verða mér ljóslifandi en auk þess fór ég á hafnarboltaleik, í útsýnisflug og á vínekru svo eitthvað sé nefnt og fékk höfðinglegar móttökur hvar sem ég kom. Áhugasamir geta mætt á kynningarfund 5. febrúar klukkan 18:00 á Óðinsgötu 7 en umsóknarfrestur er til 16. febrúar, nánari upplýsingar á snorri.is. Höfundur var Snorri West Alumni Intern árið 2025 og þátttakandi í Snorra West 2019.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar