Gott frumvarp en hverjir komast raunverulega að borðinu? Bogi Ragnarsson skrifar 31. janúar 2026 22:36 Frumvarp um námsgögn, sem nú liggur fyrir Alþingi og felur í sér ný heildarlög um útgáfu og dreifingu námsgagna fyrir leik-, grunn- og framhaldsskóla, er í grunninn jákvætt. Þar er lögð áhersla á aukið aðgengi að námsgögnum, fjölbreytni í útgáfu og stuðning við nýsköpun í kennslu. Slík markmið eru bæði tímabær og nauðsynleg (Mennta- og barnamálaráðuneyti, 2024). Þegar frumvarp af þessu tagi er metið skiptir þó ekki aðeins máli hvaða markmið eru sett fram, heldur einnig hvernig þau eru útfærð í lagatexta. Jafnframt skiptir máli hvaða aðilar fá raunverulega að taka þátt í þeirri framkvæmd og því samstarfi sem lögin kalla eftir. Þar vakna mikilvægar spurningar, sérstaklega fyrir sjálfstæða höfunda og frumkvöðla í námsefnisgerð, sem starfa utan hefðbundins stofnana- og forlagakerfis. Sjálfstæðir höfundar og kerfið Í nefndarumfjöllun um frumvarpið var ég kallaður inn á fund allsherjar- og menntamálanefndar. Þar lagði ég áherslu á eitt einfalt atriði: Hvernig tryggir frumvarpið að sjálfstæðir höfundar námsgagna komist raunverulega að borðinu? (Allsherjar- og menntamálanefnd Alþingis, 2025). Í mínu tilviki byggir Stafbókarverkefnið á meira en áratugar þróunar á námsefni sem nú er í notkun í 11 framhaldsskólum víðs vegar um landið. Verkefnið hefur fest sig í sessi án stuðnings stórra forlaga eða stofnana. Þrátt fyrir það ríkir óvissa um stöðu slíkra verkefna og því þarf lagaramminn að vera skýr ef markmiðið er að styðja við frumkvæði og nýsköpun sjálfstæðra höfunda. Rótgróin forlög eru þegar hluti af kerfinu. Þau hafa stofnanaleg tengsl, langa hefð og greiðan aðgang að þeim vettvangi þar sem ákvarðanir eru teknar. Sjálfstæðir höfundar, jafnvel þeir sem hafa þróað efni í fjölda ára og sannað gildi þess í skólum, standa hins vegar oft utan þessa samtals. Nýsköpun mætir tregðu – ekki vegna gæðanna Reynsla af Stafbókarverkefninu sýnir að hindranir í útbreiðslu liggja sjaldnast í gæðum efnisins. Þvert á móti hafa kennarar lýst ánægju með efnið og bent á að það nýtist vel í kennslu. Bækurnar eru aðgengilegar, nemendamiðaðar og henta vel kennslu í félagsfræði á framhaldsskólastigi. Þær eru hnitmiðaðar, nútímalegar og byggja á skýrum dæmum sem auðvelda nemendum að skilja flókin hugtök og tengja þau við raunveruleikann. Einnig hafa kennarar lýst yfir ánægju með að bókunum fylgi verkefnavefur sem styður vel við kennslu með fjölbreyttum verkefnum (Stafbók, e.d.-a). Umsagnir nemenda styðja þetta mat. Þær sýna að bækurnar vekja áhuga og ná sérstaklega vel til nemenda sem annars hafa lítinn áhuga á lestri eða hefðbundnum námsbókum. Nemendur lýsa bókunum sem skemmtilegum, vel upp settum og auðskiljanlegum, og telja þær bæði áhugaverðar og lærdómsríkar (Stafbók, e.d.-b). Tregðan liggur því frekar í kerfinu sjálfu. Kennarar starfa undir miklu álagi og þurfa stöðugleika í kennslu. Í slíkum aðstæðum er skiljanlegt að halda sig við hefðbundið námsefni frá rótgrónum forlögum fremur en að taka upp nýtt efni utan stofnanakerfisins, jafnvel þótt það reynist vel. Samstarf án fullrar þátttöku Í tengslum við innleiðingu frumvarpsins má nefna örnámskeið í lok janúar þar sem kennarar voru fengnir að borðinu, sem er í sjálfu sér jákvætt skref. Samstarfið var þó bundið við stofnanir, sjóði, samtök og rótgróna útgefendur, sem bendir til þess að sjálfstæðir höfundar séu almennt ekki virkir þátttakendur á þessum vettvangi. Þar er mikilvægt að greina á milli þess að fá að tjá sig sem umsagnaraðili og þess að vera raunverulegur þátttakandi í mótun og framkvæmd. Ef frumvarpið á að standa undir eigin markmiðum um fjölbreytni og nýsköpun þarf að brúa þetta bil með skýrari hætti (Rannsóknamiðstöð Íslands, 2026). Frumvarp sem stenst prófið í framkvæmd Þetta er ekki röksemd gegn frumvarpinu. Þvert á móti. Þetta er ábending um að frumvarp sem á að efla fjölbreytni og nýsköpun verður að tryggja að fleiri en hefðbundnir aðilar hafi raunverulegan aðgang að samstarfi, dreifingu og framkvæmd. Annars skapast sú hætta að lögin styrki fyrst og fremst þá sem þegar eru í yfirburðastöðu, á meðan verkefni sem hafa vaxið utan kerfisins, með mikilli vinnu og fagmennsku, verði áfram berskjölduð. Ef frumvarpið á að ná fram að ganga í anda eigin markmiða þarf ekki aðeins fjármagn, heldur skýra umgjörð sem tryggir að nýsköpun utan stofnanakerfisins fái raunverulegt rými. Höfundur er kennari við Fjölbrautaskóla Suðurnesja og stofnandi stafbok.is. Heimildir Allsherjar- og menntamálanefnd Alþingis. (2025, 27. maí). 30. fundur allsherjar- og menntamálanefndar á 156. löggjafarþingi. Alþingi. https://www.althingi.is/thingnefndir/fastanefndir/allsherjar--og-menntamalaneffndir/fundargerdir/?faerslunr=13365 Mennta- og barnamálaráðuneyti. (2024, 11. mars). Frumvarp til laga um námsgögn (samráðsmál nr. S-74/2024). Samráðsgátt stjórnvalda. https://island.is/samradsgatt/mal/3713 Rannsóknamiðstöð Íslands. (2026, 29. janúar). Viltu verða námsgagnahöfundur? – Örnámskeið um gerð námsgagna frá hugmynd til útgáfu. https://island.is/s/rannis/vidburdir/viltu-verda-namsgagnahofundur-ornamskeid-um-gerd-namsgagna-fra-hugmynd-til-utgafu-29-1-2026 Stafbók. (e.d.-a). Umsagnir kennara og kennaraaðgangur. https://stafbok.is/pages/umsagnir-kennara Stafbók. (e.d.-b). Umsagnir nemenda. https://stafbok.is/pages/umsagnir-nemenda Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bogi Ragnarsson Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Skoðun Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Sjá meira
Frumvarp um námsgögn, sem nú liggur fyrir Alþingi og felur í sér ný heildarlög um útgáfu og dreifingu námsgagna fyrir leik-, grunn- og framhaldsskóla, er í grunninn jákvætt. Þar er lögð áhersla á aukið aðgengi að námsgögnum, fjölbreytni í útgáfu og stuðning við nýsköpun í kennslu. Slík markmið eru bæði tímabær og nauðsynleg (Mennta- og barnamálaráðuneyti, 2024). Þegar frumvarp af þessu tagi er metið skiptir þó ekki aðeins máli hvaða markmið eru sett fram, heldur einnig hvernig þau eru útfærð í lagatexta. Jafnframt skiptir máli hvaða aðilar fá raunverulega að taka þátt í þeirri framkvæmd og því samstarfi sem lögin kalla eftir. Þar vakna mikilvægar spurningar, sérstaklega fyrir sjálfstæða höfunda og frumkvöðla í námsefnisgerð, sem starfa utan hefðbundins stofnana- og forlagakerfis. Sjálfstæðir höfundar og kerfið Í nefndarumfjöllun um frumvarpið var ég kallaður inn á fund allsherjar- og menntamálanefndar. Þar lagði ég áherslu á eitt einfalt atriði: Hvernig tryggir frumvarpið að sjálfstæðir höfundar námsgagna komist raunverulega að borðinu? (Allsherjar- og menntamálanefnd Alþingis, 2025). Í mínu tilviki byggir Stafbókarverkefnið á meira en áratugar þróunar á námsefni sem nú er í notkun í 11 framhaldsskólum víðs vegar um landið. Verkefnið hefur fest sig í sessi án stuðnings stórra forlaga eða stofnana. Þrátt fyrir það ríkir óvissa um stöðu slíkra verkefna og því þarf lagaramminn að vera skýr ef markmiðið er að styðja við frumkvæði og nýsköpun sjálfstæðra höfunda. Rótgróin forlög eru þegar hluti af kerfinu. Þau hafa stofnanaleg tengsl, langa hefð og greiðan aðgang að þeim vettvangi þar sem ákvarðanir eru teknar. Sjálfstæðir höfundar, jafnvel þeir sem hafa þróað efni í fjölda ára og sannað gildi þess í skólum, standa hins vegar oft utan þessa samtals. Nýsköpun mætir tregðu – ekki vegna gæðanna Reynsla af Stafbókarverkefninu sýnir að hindranir í útbreiðslu liggja sjaldnast í gæðum efnisins. Þvert á móti hafa kennarar lýst ánægju með efnið og bent á að það nýtist vel í kennslu. Bækurnar eru aðgengilegar, nemendamiðaðar og henta vel kennslu í félagsfræði á framhaldsskólastigi. Þær eru hnitmiðaðar, nútímalegar og byggja á skýrum dæmum sem auðvelda nemendum að skilja flókin hugtök og tengja þau við raunveruleikann. Einnig hafa kennarar lýst yfir ánægju með að bókunum fylgi verkefnavefur sem styður vel við kennslu með fjölbreyttum verkefnum (Stafbók, e.d.-a). Umsagnir nemenda styðja þetta mat. Þær sýna að bækurnar vekja áhuga og ná sérstaklega vel til nemenda sem annars hafa lítinn áhuga á lestri eða hefðbundnum námsbókum. Nemendur lýsa bókunum sem skemmtilegum, vel upp settum og auðskiljanlegum, og telja þær bæði áhugaverðar og lærdómsríkar (Stafbók, e.d.-b). Tregðan liggur því frekar í kerfinu sjálfu. Kennarar starfa undir miklu álagi og þurfa stöðugleika í kennslu. Í slíkum aðstæðum er skiljanlegt að halda sig við hefðbundið námsefni frá rótgrónum forlögum fremur en að taka upp nýtt efni utan stofnanakerfisins, jafnvel þótt það reynist vel. Samstarf án fullrar þátttöku Í tengslum við innleiðingu frumvarpsins má nefna örnámskeið í lok janúar þar sem kennarar voru fengnir að borðinu, sem er í sjálfu sér jákvætt skref. Samstarfið var þó bundið við stofnanir, sjóði, samtök og rótgróna útgefendur, sem bendir til þess að sjálfstæðir höfundar séu almennt ekki virkir þátttakendur á þessum vettvangi. Þar er mikilvægt að greina á milli þess að fá að tjá sig sem umsagnaraðili og þess að vera raunverulegur þátttakandi í mótun og framkvæmd. Ef frumvarpið á að standa undir eigin markmiðum um fjölbreytni og nýsköpun þarf að brúa þetta bil með skýrari hætti (Rannsóknamiðstöð Íslands, 2026). Frumvarp sem stenst prófið í framkvæmd Þetta er ekki röksemd gegn frumvarpinu. Þvert á móti. Þetta er ábending um að frumvarp sem á að efla fjölbreytni og nýsköpun verður að tryggja að fleiri en hefðbundnir aðilar hafi raunverulegan aðgang að samstarfi, dreifingu og framkvæmd. Annars skapast sú hætta að lögin styrki fyrst og fremst þá sem þegar eru í yfirburðastöðu, á meðan verkefni sem hafa vaxið utan kerfisins, með mikilli vinnu og fagmennsku, verði áfram berskjölduð. Ef frumvarpið á að ná fram að ganga í anda eigin markmiða þarf ekki aðeins fjármagn, heldur skýra umgjörð sem tryggir að nýsköpun utan stofnanakerfisins fái raunverulegt rými. Höfundur er kennari við Fjölbrautaskóla Suðurnesja og stofnandi stafbok.is. Heimildir Allsherjar- og menntamálanefnd Alþingis. (2025, 27. maí). 30. fundur allsherjar- og menntamálanefndar á 156. löggjafarþingi. Alþingi. https://www.althingi.is/thingnefndir/fastanefndir/allsherjar--og-menntamalaneffndir/fundargerdir/?faerslunr=13365 Mennta- og barnamálaráðuneyti. (2024, 11. mars). Frumvarp til laga um námsgögn (samráðsmál nr. S-74/2024). Samráðsgátt stjórnvalda. https://island.is/samradsgatt/mal/3713 Rannsóknamiðstöð Íslands. (2026, 29. janúar). Viltu verða námsgagnahöfundur? – Örnámskeið um gerð námsgagna frá hugmynd til útgáfu. https://island.is/s/rannis/vidburdir/viltu-verda-namsgagnahofundur-ornamskeid-um-gerd-namsgagna-fra-hugmynd-til-utgafu-29-1-2026 Stafbók. (e.d.-a). Umsagnir kennara og kennaraaðgangur. https://stafbok.is/pages/umsagnir-kennara Stafbók. (e.d.-b). Umsagnir nemenda. https://stafbok.is/pages/umsagnir-nemenda
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar