Rifjaði upp hvernig það var að vera ung stelpa með leyndar­mál vegna um­mæla Snorra

„Það er ekki sak­laus skoðun þegar Snorri Más­son gerir lítið úr sýni­leika regn­bogatákna í skólum,“ segir Guðrún Ósk sem í Face­book-færslu sinni segir viðhorf vara­for­manns Mið­flokksins byggja á „úreltum hug­myndum um hverjir eigi að fá að vera sýni­legir í sam­félaginu.“

„Það að vera öðru­vísi í litlu sam­félagi getur verið erfitt. Regn­bogafánar, regn­bogastígar, regn­boga­háls­bönd og sýni­leiki og stuðningur í skólunum okkar eru ekki áróður heldur merki um að sam­félagið sé að reyna að vera öruggara og sann­gjarnara fyrir alla.

Á sama tíma senda þessi tákn einnig mikilvægt erindi til allra barna og ung­menna: að fjöl­breyti­leiki sé eðli­legur og að enginn eigi að þurfa að fela hver hann er,“ skrifaði Guðrún Ósk á Face­book.

Frábært sam­félag

„Okkur hefur alltaf verið tekið opnum örmum hér í sveitarfélaginu Hornafirði og ég hef ekki fundið fyrir neinum for­dómum hér gagn­vart mér og minni fjöl­skyldu,“ segir Guðrún Ósk í sam­tali við Vísi.

„Ég og Sigga konan mín störfum báðar á leikskólanum og hér þekkjast auðvitað allir eða vita af hver öðrum þannig við erum bara venjuleg fjölskylda sem er partur af þessu frábæra samfélagi.

Gott dæmi um það er að strax í morgun var hinsegin fánum flaggað um allan bæ, við ráðhúsið, framhaldsskólann, grunnskólann, sundlaugina, við Jökulsárlón og á fleiri stöðum. Íbúar settu líka margir myndir af sér á samfélagsmiðla með hálsbönd eða myndir af fánum! Þetta er samfélagið!“ sagði Guðrún í samtali við fréttamann í gær. 

Guðrún Ósk segist því ekki hafa orðið vör við að umkvartanir Snorra á þingi hefðu haft merkjanleg áhrif á Hornafirði. Þvert á móti jafnvel því síðdegis í gær birti Miðflokkurinn á Hornafirði mynd af blaktandi regnbogafánum á Facebook-síðu sinni.

Guðrún Ósk segir í sam­tali við Vísi að þegar hún kom „út úr skápnum“ 2015 hafi hin­segin­leikinn ekki verið mjög áberandi á svæðinu. „Þeir fáu sem höfðu komið opin­ber­lega út úr skápnum á þeim tíma bjuggu ekki lengur hér og hin­segin fyrir­myndir voru því fáar.“

Hún segir þetta blessunar­lega hafa breyst í dag og fólk virðist lítið vera að til­kynna kyn­hneigð sína. „Það byrjar bara í sam­bandi með þeim sem það er skotið í, eins og það á að vera,“ segir hún brosandi.

Hún rifjar síðan upp hvernig „það var að vera ung stelpa með leyndar­mál og það að sjá svona fána gerði mig alltaf svo glaða og vel­komna, lét mig fyllast von og spenningi.“ Henni er þó einnig enn í fersku minni þegar „talað var illa um þessi tákn, hlegið að fólki sem bar þau og notað niðrandi orðræðu. Þá hafi henni ekki liðið vel sem hin­segin mann­eskju í „felum“.

Guðrún Ósk lýkur færslu sinni með því að lýsa stolti yfir því að „til­heyra sveitarfélagi sem ein­mitt keypti regn­boga­háls­bönd fyrir starfs­fólkið sitt, flaggar hin­segin fánanum og málar regn­bogastíg!

Ég vona inni­lega að það verði þannig áfram og að þeir sem bjóði sig hér fram til að vera í for­svari fyrir sveitarfélagið deili ekki þessum „mál­stað“, ef mál­stað má kalla,“ skrifar hún og þá væntan­lega ekki síst með fram­bjóðendur Mið­flokksins í huga.