Er það vinna að vera heima með börnum sínum?

Það er eitt sem mér finnst oft gleymast í umræðunni um fjölskyldulíf og vinnu.

Við tölum mikið um störf, framleiðni og hagkerfið.

En minna um það sem gerist heima.

Að ala upp barn er eitt af mikilvægustu verkefnum sem samfélag byggir á.

Samt er það sjaldan skilgreint sem vinna.

Foreldrar sem ákveða að vera heima með börnum sínum í einhvern tíma eru oft ekki taldir vera að „vinna“, þó dagarnir þeirra séu fullir af ábyrgð, þolinmæði og nærveru.

Þetta snýst ekki um að allir eigi að vera heima.

Og ekki heldur um að gera lítið úr þeim sem kjósa að fara fljótt aftur út á vinnumarkað.

Heldur um að viðurkenna að þetta ætti að vera raunverulegt val.

Í dag er þetta val ekki alltaf raunverulegt.

Margar fjölskyldur þurfa einfaldlega tvo tekjustrauma til að ná endum saman.

Og þá verður spurningin ekki „hvað viljum við“, heldur „hvað getum við“.

Kannski þurfum við að hugsa þetta aðeins upp á nýtt.

Ekki endilega með því að tala um hefðbundin hlutverk móður eða föður.

Heldur með því að horfa á foreldrahlutverkið sem sameiginlega ábyrgð.

Hvað ef annað foreldrið, óháð því hvort það er móðir eða faðir, hefði raunhæfan möguleika á að vera lengur heima með barninu sínu með einhvers konar stuðningi?

Ekki sem skyldu.

Heldur sem val.

Slíkt gæti haft áhrif á fleiri en eina vídd.

Fjölskyldur fengju meira svigrúm til að vera með börnum sínum á fyrstu árum lífsins.

Börn fengju meiri tíma með foreldrum sínum.

Og jafnvel leikskólar gætu fengið smá rými til að anda, sérstaklega á tímum þar sem álag er mikið.

Þetta er ekki einföld lausn.

Og ekki heldur eitthvað sem hentar öllum.

En spurningin er samt þess virði að velta fyrir sér.

Hvernig metum við það sem skiptir mestu máli?

Er vinna aðeins það sem er mælt í klukkustundum og launum?

Eða ættum við líka að horfa á það sem gerist utan vinnumarkaðarins sem hluta af heildinni?

Kannski er kominn tími til að ræða þetta á nýjan hátt.

Ekki sem andstæðu milli vinnu og fjölskyldu.

Heldur sem jafnvægi.

Því á endanum snýst þetta ekki bara um foreldra.

Heldur um börn.

Og þar með um framtíðina.

Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi.