„Hræðsluáróður, stagl og þvæla sem stjórnar­and­staðan ætlar að keyra á“

Guðrún Hafsteinsdóttir formaður Sjálfstæðisflokksins spurði Kristrúnu út í aðildarviðræðurnar og sagði að ríkisstjórnin vildi kíkja í pakkann, sem væri auðvitað þægileg framsetning fyrir hana, en vandinn væri að sú framsetning væri kolröng og til þess fallin að slá ryki í augu fólks.

Óheiðarleg framsetning gagnvart almenningi

„Í opinberum gögnum frá Evrópusambandinu frá fyrri samningalotu kemur skýrt fram að Ísland þurfi að halda áfram að ná árangri í að samræma löggjöf sína að regluverki sambandsins, innleiða það og tryggja stjórnsýslulega getu til að fylgja því eftir.“

Guðrún sagði að stuðningsmenn ríkisstjórnarinnar hefðu reynt að slá þessu öllu upp sem misskilningi og vísað til skýrslu frá 2013 – sem hún sagði reyndar einhliða frásögn Össurar Skarphéðinssonar, þá utanríkisráðherra, og dregið af henni þá ályktun að engar breytingar á lögum og enginn undirbúningur í stofnunum kæmu til álita fyrr en að lokinni annarri þjóðaratkvæðagreiðslu.

„Telur forsætisráðherra að það sé heiðarleg framsetning gagnvart almenningi að halda því fram að hér sé einungis verið að kjósa um framhald viðræðna, þegar fyrir liggur, samkvæmt eðli aðildarviðræðna sjálfra, samkvæmt greinargerð ríkisstjórnarinnar og samkvæmt gögnum beint frá Evrópusambandinu, að slíkt ferli gengi út á aðlögun að regluverki sambandsins, samræmingu laga og undirbúning stjórnsýslu?

Hvaða aðlögun hrökk í gang við síðustu viðræður?

Kristrún ítrekaði í svörum sínum enn og aftur að vitaskuld væri framsetning ríkisstjórnarinnar um komandi þjóðaratkvæðagreiðslu heiðarleg og hvernig hún færi í þetta ferli og það gæti enginn í þessum sal fullyrt annað.

„Það hefur komið á daginn að það eina sem stjórnarandstaðan ætlar að keyra á í tengslum við þessa þjóðaratkvæðagreiðslu er hræðsluáróður, þetta er endalaust stagl um það hvort það sé um eitthvað að semja eða ekki. 

Og síðan þessi þvæla, já, forseti – ég kalla þetta þvælu, um að ef þjóðin segi já þá fari sjálfkrafa af stað eitthvað ferli þar sem mál sem hrannast hér inn á þingið sem sjálfkrafa afgreiðast sem gera það að verkum að Ísland verður annað land eftir lok næsta kjörtímabils. Það er auðvitað ekki þannig. Hvaða aðlögun hrökk í gang þegar síðustu viðræður voru og við sitjum í svo hræðilegri stöðu út af? Getur einhver nefnt mér einn hlut?“

Kristrún sagði að ekkert samkomulag færi af stað fyrr en að loknum viðræðum og við Íslendingar ættum stjórnarskrá, hér væri þingræði og lögum verði ekki breytt án aðkomu þingsins.

Guðrún taldi þessi svör rýr í roðinu.