Reykjavík getur gripið börn fyrr Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar 25. apríl 2026 09:03 Í Reykjavík eru börn sem þurfa hjálp, en fá hana ekki nógu snemma. Mörg börn eru að takast á við erfiðar aðstæður – veikindi í fjölskyldu, ofbeldi, fátækt, fordóma eða félagslegan þrýsting – sem getur haft mikil áhrif á líðan þeirra. Kerfin okkar eru þó að miklu leyti byggð upp þannig að börn fá fyrst og fremst aðstoð þegar vandi þeirra hefur náð ákveðnu alvarleikastigi. Til að komast að í þjónustu þarf oft tilvísun eða greiningu. Fyrir mörg börn og unglinga á það einfaldlega ekki við. Það er ekki eitthvað „að“ þessum krökkum, en þau eru samt að takast á við aðstæður sem valda kvíða, streitu, depurð eða einmanaleika. Það eru eðlileg viðbrögð við krefjandi aðstæðum. Í slíkum tilfellum þurfa þau ekki endilega sérhæfða meðferð heldur aðgengi að fullorðnum fagaðila sem getur hlustað, stutt og leiðbeint. Stoppum vandann áður en hann stækkar Hér skiptir lágþröskuldaþjónusta máli. Hún felst í því að börn geti fengið stuðning án þess að þurfa greiningu eða tilvísun og án þess að bíða mánuðum saman eftir viðtali. Við í Samfylkingunni viljum færa þessa þjónustu meira inn í skólana þar sem hún væri sýnileg og aðgengileg. Þar gætu krakkarnir leitað til fagaðila sem hefur tíma til að ræða við þau, hjálpa þeim að setja orð á líðan sína og vinna með bjargráð. Slík þjónusta getur einnig metið hvort þörf sé á frekari aðstoð og vísað áfram ef þarf. Stuðningur á réttum tíma skiptir sköpum, bæði fyrir líðan barnsins í núinu og framtíð þess. Þetta snýst um að mæta börnum þar sem þau eru stödd og vinna með líðanina áður en hún verður að alvarlegu þunglyndi, kvíðaröskun eða fíknivanda svo eitthvað sé nefnt. Vart þarf að nefna að fjárfesting í þjónustu sem er forvörn gegn svo alvarlegum vanda mun ávallt borga sig. Það þarf ákvörðun um að gera þetta öðruvísi – og það viljum við gera. Við munum forgangsraða því að byggja þjónustu sem grípur börn og unglinga fyrr af því börn eiga ekki að þurfa að vera orðin veik til að fá loksins hjálp. Höfundur er í 3. sæti á lista Samfylkingarinnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Sjá meira
Í Reykjavík eru börn sem þurfa hjálp, en fá hana ekki nógu snemma. Mörg börn eru að takast á við erfiðar aðstæður – veikindi í fjölskyldu, ofbeldi, fátækt, fordóma eða félagslegan þrýsting – sem getur haft mikil áhrif á líðan þeirra. Kerfin okkar eru þó að miklu leyti byggð upp þannig að börn fá fyrst og fremst aðstoð þegar vandi þeirra hefur náð ákveðnu alvarleikastigi. Til að komast að í þjónustu þarf oft tilvísun eða greiningu. Fyrir mörg börn og unglinga á það einfaldlega ekki við. Það er ekki eitthvað „að“ þessum krökkum, en þau eru samt að takast á við aðstæður sem valda kvíða, streitu, depurð eða einmanaleika. Það eru eðlileg viðbrögð við krefjandi aðstæðum. Í slíkum tilfellum þurfa þau ekki endilega sérhæfða meðferð heldur aðgengi að fullorðnum fagaðila sem getur hlustað, stutt og leiðbeint. Stoppum vandann áður en hann stækkar Hér skiptir lágþröskuldaþjónusta máli. Hún felst í því að börn geti fengið stuðning án þess að þurfa greiningu eða tilvísun og án þess að bíða mánuðum saman eftir viðtali. Við í Samfylkingunni viljum færa þessa þjónustu meira inn í skólana þar sem hún væri sýnileg og aðgengileg. Þar gætu krakkarnir leitað til fagaðila sem hefur tíma til að ræða við þau, hjálpa þeim að setja orð á líðan sína og vinna með bjargráð. Slík þjónusta getur einnig metið hvort þörf sé á frekari aðstoð og vísað áfram ef þarf. Stuðningur á réttum tíma skiptir sköpum, bæði fyrir líðan barnsins í núinu og framtíð þess. Þetta snýst um að mæta börnum þar sem þau eru stödd og vinna með líðanina áður en hún verður að alvarlegu þunglyndi, kvíðaröskun eða fíknivanda svo eitthvað sé nefnt. Vart þarf að nefna að fjárfesting í þjónustu sem er forvörn gegn svo alvarlegum vanda mun ávallt borga sig. Það þarf ákvörðun um að gera þetta öðruvísi – og það viljum við gera. Við munum forgangsraða því að byggja þjónustu sem grípur börn og unglinga fyrr af því börn eiga ekki að þurfa að vera orðin veik til að fá loksins hjálp. Höfundur er í 3. sæti á lista Samfylkingarinnar í Reykjavík.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar