Anna stefnir ó­trauð á að verða hundrað ára

„Hugurinn leitaði alltaf heim þótt ég væri stödd annars staðar, fyrst í mörg ár í Svíþjóð og seinna núna á Tenerife,“ segir Anna sem er nýflutt heim frá Tenerife. Hún segist helst sakna hitans en að hann hafi einmitt verið það sem heillaði mest og varð til þess að hún fluttist til eyjunnar fögru þegar hún hætti að vinna árið 2019.

Það fyrsta sem hún keypti sér að borða við heimkomuna var ýsa í raspi sem reyndist svo vera þorskur. Hún segir frá því að á meðan hún bjó úti hafi henni reglulega verið send íslensk ýsa, „það var ekki eins og ég væri að svelta“.

Anna segist hafa orðið að losa sig við bókasafnið sitt þegar hún flutti erlendis en hún var áður fyrr „á kafi í ættfræði“ og segist sakna safnsins mjög.

„Ég spyr ekki beint „hverra manna ert þú?“ en það líður aldrei á löngu uns ég veit hverra manna fólk er,“ segir hún og bætir við að það sé oft ótrúlegasta fólk sem reynist vera náskylt henni.

Finnst þér gaman að hreiðra um þig?

„Ég verð bara að gera það, hvort sem mér líkar betur eða verr,“ segir Anna en hún segir enn langt í land með að gera nýju íbúðina nógu heimilislega. Hún segir eftirlaunin sín vera nógu góð til þess að hún þurfi ekki að hafa áhyggjur af peningum, enda var hún þrældugleg alla ævi að vinna.

Hún var lengi til sjós og segir sinn besta tíma í starfi hafa verið eftir að hún hóf stórf í stjórnstöð Orkuveitunnar. Það hafi verið erfitt á köflum og mikið álag, enda vaktavinna allan sólarhringinn, en að hún hafi notið sín vel og haft gaman af. 

Í þættinum, sem sjá má í spilara hér fyrir ofan, opnar Anna sig um það að geta notið sín ein og hvernig henni þyki gott að vera ein heima á kvöldin og ljúga að alþjóð í gegnum tölvuna.