Danir ætla að verja Grænland Arnór Sigurjónsson skrifar 8. júlí 2026 14:30 Það hefur ekki farið framhjá neinum sem fylgist með fréttum að Trump, forseti Bandaríkjanna hefur gert sjálfan sig að helsta fréttaefni leiðtogafundarins í Ankara með yfirlýsingum um óánægju með Atlantshafsbandalagið, hótunum um að draga bandarískt herlið frá Evrópu og ítrekun á ásetningi um að ná fullum yfirráðum yfir Grænlandi. Spánverjar, sem hafa verið tregafullir bandamenn fram til þessa, sæta hótunum um viðskiptabann vegna árásar Bandaríkjamanna og Ísraela á Íran þar sem Trump forseta þykir þá ekki hafa sýnt nægan stuðning við ofangreinda árás. Sem var, til að halda því til haga, ákveðin án samráðs við Evrópu eða NATO. Árás án skilgreindra markmiða sem hefur opnað ormagryfju stórfelldra hernaðarátaka í Mið-Austurlöndum sem ekki sér fyrir endann á. Og lokað Hormuz-sundi fyrir skipaumferð sem hefur haft mikil og alvarleg áhrif á efnhagslíf heimsins. Sem er miður því Atlantshafsbandalagið hefur verið samstíga í að auka eigin hernaðarmátt og varnarviðbúnað, þ.m.t. stuðning við Úkraínu sem háir tilvistarstríð gegn árásum Rússa. Yfirgangur Rússa og brot gegn fullveldi og sjálfstæði Úkraínu er öryggisógn við alla Evrópu. Ísland er þar ekki undanskilið, þó svo að margir telja landið vera utan alfaraleiðar og þar með ekki í hættu ef Rússar hafa betur gegn Úkraínu. En forseti Bandaríkjanna hefur á sinn sjálfhverfa hátt tryggt að skilaboðin frá leiðtogafundinum eru ekki samheldni og samstaða gegn þessari öryggisógn í Evrópu heldur vafi á því hvort Bandaríkin muni koma öðrum aðildarþjóðum til aðstoðar ef fimmta grein bandalagsins er virkjuð. Rússar sem fylgjast vel með leiðtogafundinum hljóta að gleðjast yfir þessu. Íslenskir stjórnmálamenn segja að það eigi ekki að skemmta skrattanum, en raunveruleikinn er sá að það er staðan í dag, því miður. Forsætisráðherra Danmerkur hefur enn á ný þurft að endurtaka fyrri yfirlýsingar um að Grænland sé ekki til sölu og bætir við að Danir munu verja Grænland ef brotið er á fullveldi ríkjasambandsins. Danskir stjórnmálamenn segja þetta vitandi það ef til hernaðarátaka kemur á milli Danmerkur og Bandaríkjanna standa þeir fyrrnefndu höllum fæti. Eigi að síður er því slegið föstu af þeirra hálfu að Danir munu taka til varna ef þörf krefur. Sama hvernig fer. Þetta er djörf yfirlýsing og ákvörðun. Geri Trump, forseti alvöru úr þeim hótunum að beita valdi til að ná yfirráðum yfir Grænlandi verður því mætt af fullri hörku af hálfu danskra stjórnvalda. Þeir munu taka til varna! Sem er ekki hægt að segja um Íslendinga eða varnarstefnu íslenskra stjórnvalda. Þó að hættumatið í þverpólitískri skýrslu Alþingis um varnir landsins sé skýrt, er niðurstaðan eftir sem áður sú að útvista alfarið öllum landvörnum til erlendra aðila, þ.e. NATO og Bandaríkjamanna. Íslendingar ætla ekki að verja eigið sjálfstæði og fullveldi. Það eiga aðrir að gera það. Það er ekkert ákall frá erlendum bandalagsþjóðum að Íslendingar komi á fót eigin varnarviðbúnaði segja sumir og telja ástæðu til að gera ekkert. En það er ekki erlendra bandalagsþjóða að segja okkur fyrir verkum. Það er okkar að ákveða hvaða landvarnir við viljum hafa í samvinnu við bandalagsþjóðir. Og á meðan Íslendingar segja pass þegar að kemur að eigin varnarviðbúnaði er sú hætta fyrir hendi að við getum ekki tekið til varna þó svo að við stöndum frammi fyrir augljósri og raunverulegri tilvistarógn. Höfundur er sérfræðingur í varnarmálum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Arnór Sigurjónsson Danmörk Hótanir Bandaríkjanna vegna Grænlands Grænland Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun: Þegar einstaklingurinn verður burðarásinn Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Sjá meira
Það hefur ekki farið framhjá neinum sem fylgist með fréttum að Trump, forseti Bandaríkjanna hefur gert sjálfan sig að helsta fréttaefni leiðtogafundarins í Ankara með yfirlýsingum um óánægju með Atlantshafsbandalagið, hótunum um að draga bandarískt herlið frá Evrópu og ítrekun á ásetningi um að ná fullum yfirráðum yfir Grænlandi. Spánverjar, sem hafa verið tregafullir bandamenn fram til þessa, sæta hótunum um viðskiptabann vegna árásar Bandaríkjamanna og Ísraela á Íran þar sem Trump forseta þykir þá ekki hafa sýnt nægan stuðning við ofangreinda árás. Sem var, til að halda því til haga, ákveðin án samráðs við Evrópu eða NATO. Árás án skilgreindra markmiða sem hefur opnað ormagryfju stórfelldra hernaðarátaka í Mið-Austurlöndum sem ekki sér fyrir endann á. Og lokað Hormuz-sundi fyrir skipaumferð sem hefur haft mikil og alvarleg áhrif á efnhagslíf heimsins. Sem er miður því Atlantshafsbandalagið hefur verið samstíga í að auka eigin hernaðarmátt og varnarviðbúnað, þ.m.t. stuðning við Úkraínu sem háir tilvistarstríð gegn árásum Rússa. Yfirgangur Rússa og brot gegn fullveldi og sjálfstæði Úkraínu er öryggisógn við alla Evrópu. Ísland er þar ekki undanskilið, þó svo að margir telja landið vera utan alfaraleiðar og þar með ekki í hættu ef Rússar hafa betur gegn Úkraínu. En forseti Bandaríkjanna hefur á sinn sjálfhverfa hátt tryggt að skilaboðin frá leiðtogafundinum eru ekki samheldni og samstaða gegn þessari öryggisógn í Evrópu heldur vafi á því hvort Bandaríkin muni koma öðrum aðildarþjóðum til aðstoðar ef fimmta grein bandalagsins er virkjuð. Rússar sem fylgjast vel með leiðtogafundinum hljóta að gleðjast yfir þessu. Íslenskir stjórnmálamenn segja að það eigi ekki að skemmta skrattanum, en raunveruleikinn er sá að það er staðan í dag, því miður. Forsætisráðherra Danmerkur hefur enn á ný þurft að endurtaka fyrri yfirlýsingar um að Grænland sé ekki til sölu og bætir við að Danir munu verja Grænland ef brotið er á fullveldi ríkjasambandsins. Danskir stjórnmálamenn segja þetta vitandi það ef til hernaðarátaka kemur á milli Danmerkur og Bandaríkjanna standa þeir fyrrnefndu höllum fæti. Eigi að síður er því slegið föstu af þeirra hálfu að Danir munu taka til varna ef þörf krefur. Sama hvernig fer. Þetta er djörf yfirlýsing og ákvörðun. Geri Trump, forseti alvöru úr þeim hótunum að beita valdi til að ná yfirráðum yfir Grænlandi verður því mætt af fullri hörku af hálfu danskra stjórnvalda. Þeir munu taka til varna! Sem er ekki hægt að segja um Íslendinga eða varnarstefnu íslenskra stjórnvalda. Þó að hættumatið í þverpólitískri skýrslu Alþingis um varnir landsins sé skýrt, er niðurstaðan eftir sem áður sú að útvista alfarið öllum landvörnum til erlendra aðila, þ.e. NATO og Bandaríkjamanna. Íslendingar ætla ekki að verja eigið sjálfstæði og fullveldi. Það eiga aðrir að gera það. Það er ekkert ákall frá erlendum bandalagsþjóðum að Íslendingar komi á fót eigin varnarviðbúnaði segja sumir og telja ástæðu til að gera ekkert. En það er ekki erlendra bandalagsþjóða að segja okkur fyrir verkum. Það er okkar að ákveða hvaða landvarnir við viljum hafa í samvinnu við bandalagsþjóðir. Og á meðan Íslendingar segja pass þegar að kemur að eigin varnarviðbúnaði er sú hætta fyrir hendi að við getum ekki tekið til varna þó svo að við stöndum frammi fyrir augljósri og raunverulegri tilvistarógn. Höfundur er sérfræðingur í varnarmálum.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun: Þegar einstaklingurinn verður burðarásinn Huld Hafliðadóttir skrifar
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun