„Ég hef svo margar spurningar fyrir Georg Bjarn­freðar­son!“

Útvarpskonan á FM957 segist enda vera algjör alæta á íslenskt sjónvarpsefni, hvort sem um er að ræða nýja þætti, nostalgíu, grín og glens eða íslensk sakamál.

Jóna Margrét stýrir Traffíkinni á FM957 ásamt Guðjóni Smára Smárasyni mánudaga til fimmtudaga frá kl. 14-18. Þegar hún er ekki í útvarpinu sinnir hún meðal annars söngverkefnum, veislustýringu og gerð samfélagsmiðlaefnis. Þegar kemur að sjónvarpsáhorfi er þó eitt alveg á hreinu: Íslenskt skal það vera. „Ég er algjör alæta á íslenskt efni og finnst svo gaman hversu mikið er af góðu íslensku efni í boði,“ segir Jóna Margrét.

Undanfarið hefur hún meðal annars rifjað upp gamla tíma með Viltu finna milljón? og viðurkennir að hafa hámhorft á þættina, þótt hún hafi séð þá áður. Nostalgían hefur reyndar fengið að ráða för víðar. „Gömlu þættirnar af Strákunum eru komnir inn á SÝN+ þar sem Auddi, Pétur og Sveppi eru í aðalhlutverki. Það voru að koma inn rúmlega hundrað þættir og ég er búin að horfa mikið á þá. Þessir þættir eru svo skemmtilegir og svo mikil nostalgía. Það er líka svo gaman að sjá muninn á þessum gömlu þáttum og nýjum þáttum því það hefur svo margt breyst.“

Eins og að fá að sitja með vinunum

Nýrra efni hefur ekki síður ratað á skjáinn hjá Jónu Margréti. Hún nefnir sérstaklega Milli vina, þar sem tveir þekktir einstaklingar sem tengjast nánum vinaböndum setjast niður og ræða saman. „Ég elska þessa þætti vegna þess að þeir eru svo ótrúlega einlægir. Maður fær að kynnast þessu fallega sambandi á milli einstaklinga sem eru mjög góðir vinir.“

Það er einmitt nándin og tilgerðarleysið sem heillar. „Fólk segir eiginlega bara það sem því liggur á hjarta og það er ekkert feikað við þetta. Maður er í rauninni bara að fá að vera með vinum sem sitja og spjalla saman. Þetta er ótrúlega einlægt, fallegt og skemmtilegt.“

Íslensku Taskmaster-þættirnir hafa sömuleiðis hitt beint í mark hjá Jónu Margréti, sem segir þó erlendu útgáfurnar aldrei hafa náð almennilega til sín. „Þegar þeir voru gerðir hér heima féll ég alveg fyrir þeim. Þetta eru ógeðslega skemmtilegir og vel uppsettir þættir þar sem grínistarnir Ari Eldjárn og Jóhann Alfreð fara á kostum.“

Hún hefur einnig fylgst með nýjum örþáttunum sem nefnast Skólinn, en þar fær ungt fólk að spreyta sig. Þar sér Jóna Margrét ákveðna tengingu við samfélagsmiðla og þá þróun sem orðið hefur í stuttu myndefni undanfarin ár. 

Það er fátt sem ég elska meira en að sjá ný andlit og ungt fólk spreyta sig í sjónvarpi. Þetta er ótrúlega vel gert og mjög skemmtilegt.

Þættirnir minna að einhverju leyti á það sem sjáist á TikTok, þar sem stuttir sketsar séu orðnir áberandi. „Það er verið að færa það yfir í sjónvarp og það virkar ógeðslega vel.“

Kvissið með í eldhúsið

Sjónvarpið þarf heldur ekki alltaf að njóta óskiptrar athygli. Þegar Jóna Margrét stendur yfir pottunum er til dæmis ákveðinn þáttur sem fær reglulega að fylgja með. 

Þegar ég er að elda eða eitthvað slíkt kveiki ég alltaf á Kviss. Þetta eru einhverjir best uppsettu spurningaþættir sem ég veit um. 

Það er gaman að fá spurningarnar og taka þátt í að reyna að svara þeim en líka bara skemmtun því þarna er svo skemmtilegt fólk í salnum.“

Þótt grín og léttleiki séu ofarlega á óskalistanum getur efnisvalið farið hratt úr einum enda skalans yfir í hinn. Íslensk sönn sakamál höfða nefnilega líka sterkt til hennar. „Ég leita mikið í grín og glens. En svo finnst mér líka þættir eins og Ummerki, þar sem fjallað er um íslensk glæpamál, vera mjög áhugaverðir. Sama á við um Eftirmál, þar sem farið er yfir stór mál. Þetta eru oft þungir þættir en þeir eru svo ótrúlega vel gerðir.“

Valið sé því gjarnan einfalt: „Þetta er svolítið annaðhvort grín og glens eða íslensk sönn sakamál.“

Þarf ferðafélaga í gegnum seríurnar

Kvikmyndir eiga heldur erfiðara uppdráttar hjá Jónu Margréti. Hún lýsir sér fyrst og fremst sem þáttamanneskju og segist raunar eiga eftir að sjá ýmsar frægar kvikmyndir sem virðast vera á skyldulista allra annarra.

Ást hennar á íslensku efni nær þó líka yfir hvíta tjaldið. „Ef það kemur út íslensk bíómynd horfi ég á hana,“ segir hún og bætir við að gamlar íslenskar kvikmyndir séu líka alltaf skemmtilegar. Hún hafi jafnvel leigt íslenskar myndir sérstaklega þegar þær hafi ekki verið aðgengilegar annars staðar.

Ástæðan fyrir því að sjónvarpsþættir verða oftar fyrir valinu er einföld. „Ég held að sjónvarpsþættir höfði meira til mín vegna þess að ég hef ekki alveg úthald í að sitja svo lengi fyrir framan sjónvarpið.“

Það er raunar ekki sjálfgefið að hún setjist ein niður og horfi á heila seríu. „Ég er svolítið skondin að því leyti að ég get ekki sest ein fyrir framan sjónvarpið. Þá verð ég bara eirðarlaus og nenni því ekki. Því þarf ég eiginlega alltaf að finna mér einhvern ferðafélaga í gegnum seríur.“

Sambýliskonan og vinirnir eru því gjarnan kallaðir til. Undantekningin er létt skemmtiefni á borð við þætti með Audda Blö, Steinda og Dóra DNA. „Þá get ég alveg verið ein, verð ekki eirðarlaus. Það er svo mikil skemmtun í þessum þáttum því þeir eru búnir að fullkomna þessa formúlu svo vel.“

Sófinn sækir aftur í sig veðrið

Kvöldin eru hennar uppáhalds sjónvarpstími. Á daginn sé hugurinn á fullu en þegar kvölda tekur sé gott að setjast niður og hægja aðeins á.

Og þótt símar og spjaldtölvur hafi tekið stóran hluta af daglegu áhorfi fólks segir Jóna Margrét ákveðna breytingu vera að eiga sér stað í kringum sig. Gamla góða sjónvarpskvöldið virðist vera að sækja aftur í sig veðrið. 

Í kringum mig núna finn ég að vinahópurinn minn er svolítið kominn aftur í það að setjast í sófann og eiga þetta móment. Sitja saman, poppa og horfa saman.

Hún telur mögulega að þar sé ákveðin nostalgía að verki. Fólk verji stórum hluta dagsins í tölvunni, í símanum, á TikTok og Instagram, og sé í raun stöðugt að neyta einhvers konar efnis. „Þegar maður horfir svo á faglega framleitt sjónvarpsefni verður það ákveðið móment: Maður sest í sófann með vinum eða fjölskyldunni, ýtir á „play“ og nýtur í botn.“

Og þá vantar auðvitað eitthvað gott með. Þar hefur sambýliskonan kynnt Jónu Margréti fyrir uppskrift sem hún segir að allir verði að prófa: svart Doritos með sósu úr hreinni grískri jógúrt og Sriracha. „Maður blandar þessu saman og útkoman er alveg geggjuð. Það þurfa allir að prófa þessa sósu næsta sjónvarpskvöld.“

Hverjir eru uppáhaldsleikararnir þínir?

„Ég á marga uppáhalds íslenska leikara en hef ekki endilega mikla skoðun á erlendum leikurum. Þessa dagana eru það Lilja Nótt, en ég er búin að fylgjast mikið með þáttum sem hún er að leika í, og svo á Ilmur Kristjánsdóttir alltaf stað í hjartanu mínu.“

Manstu eftir fyrstu upplifun þinni af sjónvarpsþáttum og fyrstu bíómyndinni?

„Uppáhaldsminning mín tengd sjónvarpi úr æsku er að sitja og horfa á línulega dagskrá. Þá var Algjör Sveppi algjörlega málið og ég vaknaði með þáttunum um allar helgar. Raunar held ég að Sveppaþættirnir hafi verið grunnurinn að því að ég fékk svona mikla ást á íslensku efni.“

Fyrsta bíóminningin mín er þegar mamma dró mig á Avatar í þrívídd. Mér fannst myndin svo leiðinleg og hélt að hún ætlaði aldrei að taka enda!“

Ef þér væri boðið í búningamatarboð og gestirnir þyrftu að vera persónur úr sjónvarpsþáttum eða kvikmyndum, hvernig myndir þú mæta?

„Ég myndi mæta sem Georg Bjarnfreðarson. Ég tók einmitt eftir því að Næturvaktin er komin inn á SÝN+ og það gleður mig mikið. Vaktirnar eru meðal besta íslenska sjónvarpsefnis sem framleitt hefur verið. Ég myndi alltaf velja Georg Bjarnfreðarson, hann er svo mikill karakter.“

Geturðu horft á einhverja sjónvarpsþætti aftur og aftur án þess að fá leið?

„Já, Dagvaktina, Næturvaktina og Fangavaktina. Og Friends.“

Hefurðu einhvern tímann hámhorft á þáttaröð þannig að þú hafir vakað alla nóttina af því að þú þurftir alltaf að klára næsta þátt?

„Þar get ég nefnt The Blacklist og The Mentalist. Þetta eru sakamálaþættir sem ég missti mig svolítið í.“

Er einhver sjónvarpspersóna sem þú myndir helst vilja fara út að borða með?

„Það verður eiginlega að vera Georg Bjarnfreðarson líka. Ég hef svo margar spurningar fyrir Georg Bjarnfreðarson!“

Er einhver þáttaröð eða kvikmynd sem allir virðast elska en þú skilur ekki af hverju?

„Já, mjög margt! Avatar, Lord of the Rings, allt þetta Hobbit-dæmi, Game of Thrones og Harry Potter. Svo eru líka rosalega margar myndir sem ég hef ekki séð sem sjokkerar fólk, t.d. myndir eins og Shrek og The Lion King. Ævintýraheimar með skrímslum, drekum og fljúgandi kústum eru eitthvað sem ég næ ekki alveg. Samt eru hryllingsmyndir eiginlega einu myndirnar sem ég horfi á.“

Ertu góð í að giska á hvernig þættir eða kvikmyndir enda? Sérðu t.d. fljótt hver er morðinginn?

„Já, ég myndi segja það. Ég á mjög erfitt með fyrirsjáanleika. Þegar ég leita að bíómynd leita ég beinlínis að myndum með óvæntum fléttum og miklum ófyrirsjáanleika. Það heldur mér við efnið.“

Ef gerð yrði sjónvarpsþáttaröð um líf þitt, hvaða leikari ætti að leika þig?

„Góð spurning. Kannski Guðjón Smári, félagi minn úr Traffíkinni. Hann er mjög góður leikari og þekkir mig svo vel. Hann þyrfti bara að setja upp hárkollu.“

Ef þú fengir lítið hlutverk í sjónvarpsseríu, hvaða þætti myndirðu velja?

„Ég verð að segja Friends. Það er kannski „basic“ svar en ég held að ég myndi velja þá.“

Hvaða kvikmynda- eða sjónvarpsheim myndirðu helst vilja búa í í eina viku?

„Það yrði Wisteria Lane í Desperate Housewives. Mig dreymir um að búa í svona hverfi og dreymir raunar um að fara út og sjá settið.“