Krabba­meinið það besta sem hafi komið fyrir hann

„Þessi karakter sem ég var og þetta leikrit sem ég var í hentaði mér á þeim tíma. En síðan kemur tímapunktur þar sem þetta hættir að meika sens og þá fer maður að kíkja í kringum sig. Vendipunkturinn minn er örugglega þegar ég fór í Ayahuasca-ferð í Perú árið 2019. Þar verður fyrsta „breakthrough-ið“. Ég fór bara í Ayahuasca til að verða betri í að búa til peninga. Mér fannst það frábær hugmynd en svo opnaðist bara á mér hjartað og ég fattaði að lífið væri miklu miklu stærra en ég hafði haldið. Þetta er bara svolítið fyrir og eftir eins og þú þekkir og maður verður ekki samur á eftir. Þarna byrjaði ýmislegt að breytast og svo hef ég bara haldið áfram á þeirri vegferð og upplifað og séð ýmislegt síðan. Stærsta málið er að hitta sjálfan sig og kynnast sjálfum sér að fullu. Lífið er alltaf að hlusta á þig og þess vegna skiptir svo miklu máli hvað þú segir. Ef þú ert alltaf að tala um það sem þig langar ekki í, þá færðu bara meira af því. En það er líklega talsverð áskorun fyrir flesta að raunverulega setjast niður og spyrja sig hvað mann langar í og biðja svo um það. Stærsta verkefnið mitt í dag er að sleppa og treysta lífinu. Ég hélt að ég væri orðinn mjög góður í því, en svo áttaði ég mig á því að ég væri mjög góður í að sleppa og treysta, bara ef útkoman yrði eins og ég vildi.“

Rifið sig niður í áraraðir

Stóri vendipunkturinn í lífi Ragnars var svo þegar hann greindist með krabbamein og fór í gegnum stífar lyfjameðferðir. Þar breyttist öll hans sýn á lífið og tilveruna.

„Ég hafði rifið mig niður í áraraðir og það var alveg sama hvað ég gerði, gamla prógrammið kom alltaf inn aftur. Ég var alltaf að bíða eftir að eitthvað myndi gerast þó að lífið væri alltaf að senda mér skilaboð. Ég var svo þrjóskur að ég hlustaði ekki og á endanum var mér sent krabbamein. Það er nú bara þannig að í mestu erfiðleikunum og sársaukanum, þar er mesti lærdómurinn og gullið. Þannig að lífið bara stoppaði mig og sem betur fer hafði ég hugrekki til að raunverulega líta inn á við. Þegar ég horfi til baka þá sé ég núna að ég er hættur að trúa á tilviljanir. Ég hafði fengið smá tak í hálsinn og ákvað að láta athuga það, en hélt að þetta væri ekki neitt til að hugsa um. En svo þegar læknirinn er búinn að skoða þetta fer hann í símann. Þegar hann segir: „Já er það ekki“ við manninn í símanum fékk ég ónotatilfinningu. Í kjölfarið sendi hann mig niður á spítala þar sem ég var skoðaður. Eftir það kemur læknirinn inn í herbergið til mín og segir: „Þú lítur út fyrir að vera svona no nonsense gæi“ og ég svara því játandi og þá bara segir hann þessi orð: „Þú ert með krabbamein.“ 

Ég man að þegar ég gekk út af spítalanum leit ég upp í himininn og hafði aldrei séð svona fallegan himin áður. Ég settist niður og hugsaði strax: Þetta er mitt verkefni og ég einn get tekist á við það. Mér leið eins og lífið væri að senda mér erindi og ég ætlaði að ná því og skilja það, þó að það væri það síðasta sem ég myndi gera. Mér fannst eins og lífið væri að tala beint við mig og það fyrsta sem það spurði var: „Hvert ertu að fara?“. Ég leit í kringum mig og fattaði allt í einu að ég hafði alltaf verið að flýta mér á næsta stað í mörg ár. Aldrei í núinu. Ég sá mynd af mér eins og hundi sem er að elta skottið á sér og áttaði mig allt í einu: „Ég er búinn að hlaupa í hringi í 50 ár.“ Þarna varð einhver alvöru vakning og ég áttaði mig á því að verkefnið væri að elska mig skilyrðislaust og það væri ekki eftir neinu að bíða. Það var eins og það væri kveikt ljós. Ég hafði ekki verið að hlusta á það sem lífið hafði verið að reyna að segja mér í langan tíma. Því miður þurfti ég krabbamein til að átta mig. En núna get ég sannarlega sagt að þetta krabbamein er það besta sem hefur komið fyrir mig.“

Fór í 36 geislameðferðir

Við tók erfitt ferli þar sem Ragnar fór í meira en 30 geislameðferðir á hálsi og ítrekaðar sterkar lyfjameðferðir. Ragnar ákvað að treysta á hefðbundnar meðferðir en notaðist samhliða við aðra hluti og segir að allt hafi þetta hjálpað.

„Heilbrigðiskerfið greip mig yndislega og það var allt gert fyrir mig. Ég man að ég spurði mig oft þegar ég sat með læknunum hver væri besti læknirinn í herberginu og fékk alltaf sama svarið, að það væri minn eigin líkami. Ég yrði bara að gefa honum rými og gefa líkamanum færi á að vinna sína vinnu. Maður hugsar þetta auðvitað fram og til baka og hefur heyrt alls konar sögur af fólki sem hefur notað óhefðbundnar meðferðir, en á endanum ákvað ég bara að sleppa og treysta og þiggja allar þær meðferðir sem væru í boði. Á endanum fór ég í gegnum 36 geislameðferðir og 6 poka af „Chemotherapy“. 

Þegar ég var sem veikastur kom það fyrir að ég ætlaði bara að henda inn handklæðinu. Eitt kvöldið ætlaði ég að hringja í félaga minn og biðja hann um að redda flugvél og fljúga mér til Sviss og koma mér í lífslokameðferð. En klukkan var orðin margt og hann svaraði ekki. Aðra nótt sat ég á rúmstokknum að æla gulum geislavirkum vökva og þá eru tvær konur af erlendu bergi brotnar að hlúa að mér.

Önnur er að hjálpa mér að halda á ruslatunnunni sem ég var að æla í og strjúka á mér bakið og hin er að setja kaldan klút á ennið á mér. Ég man að ég leit á þær og hugsaði með mér að þær væru ekki þarna af því að launin væru há, vinnutíminn góður eða vinnan auðveld.“ 

Fann manngæsku og ást

Ragnar er fullur þakklætis gagnvart konunum.

„Ég fann í gegnum þessar konur einhverja manngæsku, ást og ljós sem snerti mig djúpt. Þarna tók ég ákvörðun um að klára þetta stríð annaðhvort með sigri eða ósigri. Það kom tímapunktur þar sem ég bað læknana um að setja það í skýrsluna mína að ég vildi ekki heyra fleiri hryllingssögur, af því að það er svo margt sem getur farið úrskeiðis. 

Ég trúi því að allt sem maður veitir athygli vaxi og fann að þarna vildi ég bara treysta og sleppa frekar en að vera að velta upp verstu möguleikum í stöðunni. Annað sem ég gerði var að notast við THC og kannabisolíu til þess að lina verki og hjálpa til við matarlyst og svefn. 

Á erfiðustu köflunum hjálpaði það gríðarlega, sérstaklega því ég átti líka til Ayahuasca og ákvað að nota það í smáskömmtum,“ segir Ragnar, sem á erfitt með að lýsa þakklætinu yfir því að hafa komist í gegnum þetta.

„Hér sit ég núna og tala við þig og er svo ofboðslega þakklátur. Ég er heppnasti maður í heimi. Ég er umvafinn yndislegu fólki á allan hátt og ég græt bara þegar ég hugsa um það.“

Hægt er að nálgast viðtalið við Ragnar og öll viðtöl og podköst Sölva Tryggvasonar inni á solvitryggva.is.