Alþýðuhreyfing gegn auðvaldinu 20. apríl 2005 00:01 Það er dauði og djöfuls nauð þá dyggðasnauðir fantar safna auð með augun rauð en aðra brauðið vantar! Ég man hvað mér þótti þessi vísa alveg firnalega góð þegar ég heyrði hana fyrst enda eftir eitt af stórskáldum þjóðarinnar. Og hef margreynt það síðan að vilji maður verða almennilega sótillur og uppfullur af réttlátri reiði er nóg að hafa vísukorn þetta yfir nokkrum sinnum. Hún segir eiginlega allt sem segja þarf og á eins og Passíusálmarnir alltaf við. Er semsagt aldrei of oft kveðin. Og það var eitthvað í þessa veru sem ég las út úr merkilegri yfirlýsingu Agnesar Bragadóttur nú í síðustu viku. Aftur og aftur tekst Björgúlfum þessa lands að sölsa undir sameiginlegar eigur þjóðarinnar fyrir smánarpening og gera úr þeim stórfé. Græða óhugnanlega. En nú skal endi bundinn þar á. Alþýðan skal fá að græða næst. Sundruð erum við ekkert en sameinuð getum við myndað einn Björgúlfinn til. Og það var þetta sem hitti í mark hjá þrautpíndri og langsvekktri alþýðu þessa lands. Er nema von að ég og allir hinir bestvisserar blaðanna verðum svolítið spældir. Aldrei hefur mér tekist að virkja svo upphlaupsnáttúru Íslendinga. Það er stundum vafamál að nokkur taki eftir þessum pistlum mínum nema þá gamlir Tungnamenn sem finnst þeir merkilegir miðað við það hvað ég var nú óstýrilátur sem barn! Ég ætlast þessvegna ekki almennilega til að neinn taki mark á þessu nöldri en stendur nú annað upp á gamlan maóista en að vera á móti alþýðuhreyfingu sem tekst það sem okkur tókst aldrei í dreggjum '68 kynslóðarinnar að skaða efnahagslífið. Það klókasta í Agnesarupphlaupinu er einmitt að þar hefur kapítalískum blaðamanni á kapítalísku blaði tekist að virkja andstöðuna við hinn harða markaðskapítalisma markaðskapítalismanum einum í hag. Allavega ef allt gengur upp. Ef að Agnesi tekst það sem hún leggur upp með í grein sinni 11. apríl að safna saman nógu mörgum alþýðufjárfestum sem síðan styðja einn kjölfestufjárfesti til þess að eignast Símann. Ef þessu nýja fjárfestingafélagi tekst að gera það sama og Björgúlfar þessa lands hafa marggert og mér skilst á þessum sama pistli að hafi svikið ríkisfyrirtæki út úr ríkinu fyrir smánarverð,- þá græðir ekki bara þessi stofnfjárfestir heldur líka einhverjir 1000 eða 10 þúsund íslenskir alþýðumenn. Og þar með er réttlætinu fullnægt! Þetta er að vísu ekki réttlæti sem gagnast mikið fátækum einstæðum mæðrum sem eiga varla 250 þúsund í rassvasanum. En það er skárra fyrir þær að vita sig hafa verið rændar af alþýðuhreyfingu og einum björgúlfi heldur en tómum björgúlfum. Þetta er líklega í anda þess slagorðs amerískra framsóknarmanna, if jú kant bít þem, djóin þem. Ef þú getur ekki sigrað þá, gakktu þá til liðs við þá! En hinu er alveg ósvarað í öllu upphlaupi hvort eitthvert kapítalískt vit sé í þessu. Eru til dæmis líkur á því að alþýðuhreyfing Agnesar hafi sambærilegt vit á bísnes og björgúlfarnir? Hafi vit á hvenær á að kaupa og hvenær ekki? Hvenær ríkið er að selja á undirverði og hvenær á yfirverði? Undanfarin misseri hafa allir sem vettlingi geta valdið sameinast um að tala upp verð símans enda vilja menn síst að ríkið gefi fleiri ríkisfyrirtæki. En kannski er það einmitt við slíkar aðstæður sem björgúlfarnir halda sig til hlés, vita að nú er betra að sleppa því að kaupa og kaupa kannski frekar síma einhversstaðar austan við tjald. Og ekki megum við gleyma að mest af hinum svívirðilega gróða björgúlfanna er vegna væntinga sem markaðurinn hefur gagnvart fyrirtækjum þeirra þegar þau detta inn í kauphöllina. Alþýðumennirnir sem þar versla eru nefnilega þannig innréttaðir að þeir trúa á mátt og megin hins frjálsa ófyrirleitna kapítalisma sem svífst einskis í gróðafíkn sinni og hefur enga meiningu aðra en að græða meira. En ég er ekki eins viss um að þessi sami kauphallarmarkaður hafi sömu trú og sömu væntingar gagnvart fyrirtæki sem er í eigu alþýðuhreyfingar þar sem þátttakendur eru þekktastir fyrir að vera á móti hinum harða ófyrirleitna kapítalisma. Eða getur nokkur grætt á því sem hann vill ekki vera með í! Og þann dag öfunda ég Agnesi ekki þegar píslarvottar símabyltingarinnar geysast fram á ritvöllinn út af töpuðu hlutafé. Því auðvitað bregðast byltingar ekki. Þær éta alltaf börnin sín! Bjarni Harðarson Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Silfur Egils Silfur-Bréf Mest lesið Hamfarir Hildar – seinni hluti Haraldur Freyr Gíslason Skoðun Það sem Sjálfstæðisflokknum líður verst með Arnar Þór Ingólfsson Skoðun Verkakonuskattur leikskólakerfisins Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Þegar framtíðin er seld á útsölu Anna Kristín Jensdóttir Skoðun Menntamálin sem við forðumst að ræða Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Kársnesið okkar á betra skilið Thelma Árnadóttir Skoðun Leðurblökur í ráðhúsinu Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun Fjölmenning: bölvun eða blessun? Monika K. Waleszczyńska Skoðun Mismunum grunnskólabarna í sumarfrístundakerfi Reykjavíkurborgar Guðrún Sif Friðriksdóttir Skoðun Sóknin í efri byggðum Kópavogs Leifur Andri Leifsson Skoðun Skoðun Skoðun Börnin aftur í aftursætið? Heiðdís Geirsdóttir skrifar Skoðun Innantóm loforð um hjúkrunarheimili Gunnsteinn R. Ómarsson,Berglind Friðrikisdóttir,Pálmi Þór Ásbergsson,Bryndís Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ást mín á íþróttum og silfurleysið í Peking Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Aukið aðgengi að áfengi? Lísbet Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þegar loforð duga ekki: Leikskólakerfið í Kópavogsbæ Nína Berglind Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Leðurblökur í ráðhúsinu Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Um kennaranám Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Reynsla Íslands á erindi við umheiminn Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Garðabær er lifandi samfélag með aðlaðandi umhverfi, menningu og mannlíf Stella Stefánsdóttir skrifar Skoðun Árleg óvissa um NPA samninga er óboðleg Rúnar Björn Herrera Þorkelsson,Þorbera Fjölnisdóttir skrifar Skoðun Frelsi felst í fleiri valkostum Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Mismunum grunnskólabarna í sumarfrístundakerfi Reykjavíkurborgar Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Viljum við að fatlað fólk mennti sig? Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Bið, endalaus bið Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Kársnesið okkar á betra skilið Thelma Árnadóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að missa pláss í eigin landi? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fleiri talmeinafræðinga og biðlistana burt Tinna Steindórsdóttir skrifar Skoðun Verkakonuskattur leikskólakerfisins Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Gæði kennslu: Læsiskennsla á unglingastigi Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rannveig Oddsdóttir,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar Skoðun Félagslegt húsnæði og ójöfnuður á Akureyri Sigrún Steinarsdóttir skrifar Skoðun Á hvaða ferðalagi er Sjálfstæðisflokkurinn? Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Eru börnin okkar örugg á götum bæjarins? Björn Sighvatsson skrifar Skoðun Menning gerir bæi að spennandi stöðum til að búa á Sunnefa Elfarsdóttir skrifar Skoðun Menntamálin sem við forðumst að ræða Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Tökum ekki skref til fortíðar Hrönn Svansdóttir,Tótla I. Sæmundsdóttir,Bjarni Gíslason,Ingibjörg Elín Halldórsdóttir,Sigríður Schram,Ragnar Schram,Birna Þórarinsdóttir,Stella Samúelsdóttir skrifar Skoðun Jöfnuður mælist ekki í orðum – heldur í því hvernig við mætum fólki Steinunn Ósk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Skólarnir eru hjarta Hafnarfjarðar Ásdís Jóhannesdóttir,Lena Karen Sveinsdóttir,Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Enginn treystir kerfinu: Stefna meirihlutans í Reykjavík hefur brugðist Ari Edwald skrifar Skoðun Hamfarir Hildar – seinni hluti Haraldur Freyr Gíslason skrifar Skoðun Fjölmenning: bölvun eða blessun? Monika K. Waleszczyńska skrifar Sjá meira
Það er dauði og djöfuls nauð þá dyggðasnauðir fantar safna auð með augun rauð en aðra brauðið vantar! Ég man hvað mér þótti þessi vísa alveg firnalega góð þegar ég heyrði hana fyrst enda eftir eitt af stórskáldum þjóðarinnar. Og hef margreynt það síðan að vilji maður verða almennilega sótillur og uppfullur af réttlátri reiði er nóg að hafa vísukorn þetta yfir nokkrum sinnum. Hún segir eiginlega allt sem segja þarf og á eins og Passíusálmarnir alltaf við. Er semsagt aldrei of oft kveðin. Og það var eitthvað í þessa veru sem ég las út úr merkilegri yfirlýsingu Agnesar Bragadóttur nú í síðustu viku. Aftur og aftur tekst Björgúlfum þessa lands að sölsa undir sameiginlegar eigur þjóðarinnar fyrir smánarpening og gera úr þeim stórfé. Græða óhugnanlega. En nú skal endi bundinn þar á. Alþýðan skal fá að græða næst. Sundruð erum við ekkert en sameinuð getum við myndað einn Björgúlfinn til. Og það var þetta sem hitti í mark hjá þrautpíndri og langsvekktri alþýðu þessa lands. Er nema von að ég og allir hinir bestvisserar blaðanna verðum svolítið spældir. Aldrei hefur mér tekist að virkja svo upphlaupsnáttúru Íslendinga. Það er stundum vafamál að nokkur taki eftir þessum pistlum mínum nema þá gamlir Tungnamenn sem finnst þeir merkilegir miðað við það hvað ég var nú óstýrilátur sem barn! Ég ætlast þessvegna ekki almennilega til að neinn taki mark á þessu nöldri en stendur nú annað upp á gamlan maóista en að vera á móti alþýðuhreyfingu sem tekst það sem okkur tókst aldrei í dreggjum '68 kynslóðarinnar að skaða efnahagslífið. Það klókasta í Agnesarupphlaupinu er einmitt að þar hefur kapítalískum blaðamanni á kapítalísku blaði tekist að virkja andstöðuna við hinn harða markaðskapítalisma markaðskapítalismanum einum í hag. Allavega ef allt gengur upp. Ef að Agnesi tekst það sem hún leggur upp með í grein sinni 11. apríl að safna saman nógu mörgum alþýðufjárfestum sem síðan styðja einn kjölfestufjárfesti til þess að eignast Símann. Ef þessu nýja fjárfestingafélagi tekst að gera það sama og Björgúlfar þessa lands hafa marggert og mér skilst á þessum sama pistli að hafi svikið ríkisfyrirtæki út úr ríkinu fyrir smánarverð,- þá græðir ekki bara þessi stofnfjárfestir heldur líka einhverjir 1000 eða 10 þúsund íslenskir alþýðumenn. Og þar með er réttlætinu fullnægt! Þetta er að vísu ekki réttlæti sem gagnast mikið fátækum einstæðum mæðrum sem eiga varla 250 þúsund í rassvasanum. En það er skárra fyrir þær að vita sig hafa verið rændar af alþýðuhreyfingu og einum björgúlfi heldur en tómum björgúlfum. Þetta er líklega í anda þess slagorðs amerískra framsóknarmanna, if jú kant bít þem, djóin þem. Ef þú getur ekki sigrað þá, gakktu þá til liðs við þá! En hinu er alveg ósvarað í öllu upphlaupi hvort eitthvert kapítalískt vit sé í þessu. Eru til dæmis líkur á því að alþýðuhreyfing Agnesar hafi sambærilegt vit á bísnes og björgúlfarnir? Hafi vit á hvenær á að kaupa og hvenær ekki? Hvenær ríkið er að selja á undirverði og hvenær á yfirverði? Undanfarin misseri hafa allir sem vettlingi geta valdið sameinast um að tala upp verð símans enda vilja menn síst að ríkið gefi fleiri ríkisfyrirtæki. En kannski er það einmitt við slíkar aðstæður sem björgúlfarnir halda sig til hlés, vita að nú er betra að sleppa því að kaupa og kaupa kannski frekar síma einhversstaðar austan við tjald. Og ekki megum við gleyma að mest af hinum svívirðilega gróða björgúlfanna er vegna væntinga sem markaðurinn hefur gagnvart fyrirtækjum þeirra þegar þau detta inn í kauphöllina. Alþýðumennirnir sem þar versla eru nefnilega þannig innréttaðir að þeir trúa á mátt og megin hins frjálsa ófyrirleitna kapítalisma sem svífst einskis í gróðafíkn sinni og hefur enga meiningu aðra en að græða meira. En ég er ekki eins viss um að þessi sami kauphallarmarkaður hafi sömu trú og sömu væntingar gagnvart fyrirtæki sem er í eigu alþýðuhreyfingar þar sem þátttakendur eru þekktastir fyrir að vera á móti hinum harða ófyrirleitna kapítalisma. Eða getur nokkur grætt á því sem hann vill ekki vera með í! Og þann dag öfunda ég Agnesi ekki þegar píslarvottar símabyltingarinnar geysast fram á ritvöllinn út af töpuðu hlutafé. Því auðvitað bregðast byltingar ekki. Þær éta alltaf börnin sín! Bjarni Harðarson
Mismunum grunnskólabarna í sumarfrístundakerfi Reykjavíkurborgar Guðrún Sif Friðriksdóttir Skoðun
Skoðun Innantóm loforð um hjúkrunarheimili Gunnsteinn R. Ómarsson,Berglind Friðrikisdóttir,Pálmi Þór Ásbergsson,Bryndís Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Garðabær er lifandi samfélag með aðlaðandi umhverfi, menningu og mannlíf Stella Stefánsdóttir skrifar
Skoðun Árleg óvissa um NPA samninga er óboðleg Rúnar Björn Herrera Þorkelsson,Þorbera Fjölnisdóttir skrifar
Skoðun Mismunum grunnskólabarna í sumarfrístundakerfi Reykjavíkurborgar Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar
Skoðun Gæði kennslu: Læsiskennsla á unglingastigi Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rannveig Oddsdóttir,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar
Skoðun Tökum ekki skref til fortíðar Hrönn Svansdóttir,Tótla I. Sæmundsdóttir,Bjarni Gíslason,Ingibjörg Elín Halldórsdóttir,Sigríður Schram,Ragnar Schram,Birna Þórarinsdóttir,Stella Samúelsdóttir skrifar
Skoðun Jöfnuður mælist ekki í orðum – heldur í því hvernig við mætum fólki Steinunn Ósk Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Skólarnir eru hjarta Hafnarfjarðar Ásdís Jóhannesdóttir,Lena Karen Sveinsdóttir,Valdimar Víðisson skrifar
Mismunum grunnskólabarna í sumarfrístundakerfi Reykjavíkurborgar Guðrún Sif Friðriksdóttir Skoðun