Litlar risaeðlur sneggri

Litlar risaeðlur voru fótfrárri en þær stærri og gætu stungið strút af. Þetta er niðurstaða breskra vísindamann sem hafa rannsakað spretthraða þessara forsögulegu dýra.

Risaeðlur eru sagðar hafa gengið á jörðinni á Miðlífsöld fyrir nærri tvö hundruð fjörutíu og fimm milljónum ára. Steingervingafræðingar telja að þær hafi dáið út fyrir sextíu og fimm milljónum ára og ýmsar kenningar um hvers vegna.

Vísindamenn við Háskólann í Manchester á Englandi hafa velt því fyrir sér hversu hraðskreið þessi dýr voru. Til þess að fá úr því skorið tóku þeir saman tölfræði um beinabyggingu fimm risaeðlutegunda sem nærðust á kjöti. Knattspyrnumaður, strútur og emúi voru einnig mældir til samanburðar. Öflug tölva var svo notuð til að meta niðurstöðurnar og spá fyrir um hlaupahraða út frá þyngd og vöðvabyggingu. Þetta tók viku þó um sérlega öfluga tölvu hafi verið að ræða.

Það sem kom helst á óvart var hversu litlu eðlurnar voru snarari í snúningi en þær stóru. Sú minnsta sem mæld var í þessari rannsókn, þriggja kílóa Þvengeðla sem er á stærð við kjúkling, náði 64 kílómetra hraða. Það er hraðar en strúturinn, hraðskreiðasta dýr á tvemur fótum í dag, en hann nær aðeins 56 kílómetra hraða.

Grameðla var sú stærsta í úrtakinu en hún náði mest 28 kílómetra hraða, litlu minna en David Beckham.

Forritið sýndi kapphlaup milli mældra dýra rannsókninni og vakti athygli að Grameðlan hefi náð knattspyrnumanni á borð við David Beckham, en líkast til hefði hann nú hlaupið hraðar með hana eftir sér.