Hvað væri lífið án vina? Valerio Gargiulo skrifar 21. maí 2024 07:30 Á fyrstu skólastigunum komumst við í kynni við fyrstu vini okkar. Síðan, á unglingsárunum, urðu þessir áður ókunnu einstaklingar okkur allt þar sem orðatiltækin "Vinur gefur líf sitt fyrir vin sinn" eða "Sannur vinur veldur þér aldrei vonbrigðum" eru ríkjandi hugsjónir vinskaps. Síðar á lífsleiðinni leiðir tíminn og þroski okkur til þess að skilja að enginn byggir fullkomin bönd. Vinir valda okkur vonbrigðum og við völdum þeim vonbrigðum líka. Í gegnum lífið hef ég skilið að það eru fimm tegundir af vinum. 1. Æskuvinir: Æskuvinir eru þeir sem eiga sér sérstakan stað í lífi okkar. Þeir eru ekkert endilega okkar bestu vinir, en þeir haldast stöðugir með tímanum. Það eru þeir sem við kynnumst á okkar uppvaxtarárum. Við búum til náin tengsl við þá, sem síðan dofna, en hverfa aldrei. Við hittum þessa vini mjög sjaldan. Með þeim tekur það fimm mínútur að þekkja okkur og það er eins og tengslin hafi enn verið ósnortinn. Samt, eftir fundinn, förum við aftur í sitthvora áttina, fram að næsta fundi. Þessir einstaklingar eru viðmiðunarstaður- hornsteinn í sjálfsmynd okkar. 2. Vinir "á krossgötum": Vinir á krossgötum samsvara þeim böndum sem faðerni eða móðurhyggja er í. Það eru tengsl milli þess sem verndar og þess sem leitar verndar. Annar þessara tveggja starfar sem ráðgjafi og leiðbeinandi fyrir hinn. Einhverra hluta vegna veit hann hvernig á að gera það. Þessi tegundafræði tekur einnig til þeirra félaga og vinnu- eða námsfélaga sem hægt er að mynda sameiginlega víglínu með þegar vandamál koma upp. Þeir eru fullkomnir vitorðsmenn, tryggir sameiginlegum málefnum. Þeir koma yfirleitt saman á erfiðum tímum og flytja svo í burtu án vandræða, þar til nýr erfiðleiki kemur upp. 3. Þægindavinir: Við þessa vini höfum umfram allt gagnsemissamband. Samt sem áður er skuldabréfið ekki bundið við þetta. Það er ósvikin ástúð, en með mjög sérstök takmörk. Þetta eru vináttubönd sem myndast í kringum sameiginlegt áhugamál eða skiptast á greiða. Þægindavinir geta verið læknir eða lögfræðingur. Þeir sem við leitum til þegar við eigum í vandamálum tengdum þeirra sviði. Við erum tengd þessum tegundum vina með sáttmála um gagnkvæma samstöðu sem er óbein og er nánast alltaf virt. Það sem sameinar er gagnkvæmur ávinningur. 4. Kynslóðavinir: Það er mjög sérstök vinátta. Það gerist á milli fólks á mjög mismunandi aldri. Þetta þýðir að ef til vill deila þeir ekki daglegum athöfnum, heldur nokkrum mikilvægum þáttum í lífi sínu. Þau eru yfirleitt ekki stöðug vinátta heldur mjög djúp. 5. Bestu vinir: Bestu vinir eru þeir sem við getum hringt í klukkan 2 á morgnana vegna þess að við eigum við mikið vandamál að stríða. Þeir hlusta vandlega á okkur og eru við hlið okkar í öllum kringumstæðum. Þeir vita allt, eða næstum allt, um líf okkar. Með þeim finnst okkur við vera örugg og við þurfum ekki grímur, því sambandið byggist á gagnkvæmu samþykki. Bestu vinir eru fáir í lífinu. Og þeir eru ekki einu sinni fullkomnir og kannski höldum við smá gremju eða smá öfund af þeim. Hins vegar er ástúð og framboð alltaf í fyrirrúmi. Alls konar vinir eru dýrmætir. Vinátta gerir okkur að betri manneskjum og hjálpar okkur að vaxa. Latneski heimspekingurinn Cicero sagði: "Ég get aðeins hvatt ykkur til að setja vináttuna ofar öllu öðru hér í heimi því ekkert er í jafn miklu samræmi við innsta eðli mannsins. Það er ekkert sem hefur meira gildi, hvort heldur vel gengur eða á móti blæs." Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Valerio Gargiulo Mest lesið Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson Skoðun Halldór 19.09.2026 Halldór Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon skrifar Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo skrifar Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Á fyrstu skólastigunum komumst við í kynni við fyrstu vini okkar. Síðan, á unglingsárunum, urðu þessir áður ókunnu einstaklingar okkur allt þar sem orðatiltækin "Vinur gefur líf sitt fyrir vin sinn" eða "Sannur vinur veldur þér aldrei vonbrigðum" eru ríkjandi hugsjónir vinskaps. Síðar á lífsleiðinni leiðir tíminn og þroski okkur til þess að skilja að enginn byggir fullkomin bönd. Vinir valda okkur vonbrigðum og við völdum þeim vonbrigðum líka. Í gegnum lífið hef ég skilið að það eru fimm tegundir af vinum. 1. Æskuvinir: Æskuvinir eru þeir sem eiga sér sérstakan stað í lífi okkar. Þeir eru ekkert endilega okkar bestu vinir, en þeir haldast stöðugir með tímanum. Það eru þeir sem við kynnumst á okkar uppvaxtarárum. Við búum til náin tengsl við þá, sem síðan dofna, en hverfa aldrei. Við hittum þessa vini mjög sjaldan. Með þeim tekur það fimm mínútur að þekkja okkur og það er eins og tengslin hafi enn verið ósnortinn. Samt, eftir fundinn, förum við aftur í sitthvora áttina, fram að næsta fundi. Þessir einstaklingar eru viðmiðunarstaður- hornsteinn í sjálfsmynd okkar. 2. Vinir "á krossgötum": Vinir á krossgötum samsvara þeim böndum sem faðerni eða móðurhyggja er í. Það eru tengsl milli þess sem verndar og þess sem leitar verndar. Annar þessara tveggja starfar sem ráðgjafi og leiðbeinandi fyrir hinn. Einhverra hluta vegna veit hann hvernig á að gera það. Þessi tegundafræði tekur einnig til þeirra félaga og vinnu- eða námsfélaga sem hægt er að mynda sameiginlega víglínu með þegar vandamál koma upp. Þeir eru fullkomnir vitorðsmenn, tryggir sameiginlegum málefnum. Þeir koma yfirleitt saman á erfiðum tímum og flytja svo í burtu án vandræða, þar til nýr erfiðleiki kemur upp. 3. Þægindavinir: Við þessa vini höfum umfram allt gagnsemissamband. Samt sem áður er skuldabréfið ekki bundið við þetta. Það er ósvikin ástúð, en með mjög sérstök takmörk. Þetta eru vináttubönd sem myndast í kringum sameiginlegt áhugamál eða skiptast á greiða. Þægindavinir geta verið læknir eða lögfræðingur. Þeir sem við leitum til þegar við eigum í vandamálum tengdum þeirra sviði. Við erum tengd þessum tegundum vina með sáttmála um gagnkvæma samstöðu sem er óbein og er nánast alltaf virt. Það sem sameinar er gagnkvæmur ávinningur. 4. Kynslóðavinir: Það er mjög sérstök vinátta. Það gerist á milli fólks á mjög mismunandi aldri. Þetta þýðir að ef til vill deila þeir ekki daglegum athöfnum, heldur nokkrum mikilvægum þáttum í lífi sínu. Þau eru yfirleitt ekki stöðug vinátta heldur mjög djúp. 5. Bestu vinir: Bestu vinir eru þeir sem við getum hringt í klukkan 2 á morgnana vegna þess að við eigum við mikið vandamál að stríða. Þeir hlusta vandlega á okkur og eru við hlið okkar í öllum kringumstæðum. Þeir vita allt, eða næstum allt, um líf okkar. Með þeim finnst okkur við vera örugg og við þurfum ekki grímur, því sambandið byggist á gagnkvæmu samþykki. Bestu vinir eru fáir í lífinu. Og þeir eru ekki einu sinni fullkomnir og kannski höldum við smá gremju eða smá öfund af þeim. Hins vegar er ástúð og framboð alltaf í fyrirrúmi. Alls konar vinir eru dýrmætir. Vinátta gerir okkur að betri manneskjum og hjálpar okkur að vaxa. Latneski heimspekingurinn Cicero sagði: "Ég get aðeins hvatt ykkur til að setja vináttuna ofar öllu öðru hér í heimi því ekkert er í jafn miklu samræmi við innsta eðli mannsins. Það er ekkert sem hefur meira gildi, hvort heldur vel gengur eða á móti blæs." Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi.
Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar