Af hverju ætti ungt fólk að flytja heim eftir nám? Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar 23. janúar 2026 08:46 Ég fékk spurningu um daginn sem hefur setið í mér: „Af hverju ætti ungt fólk að flytja aftur heim eftir nám? “ Ég hef verið í þessum sporum en fyrir rúmum 10 árum lauk ég námi í alþjóðasamskiptum frá Columbia háskóla í New York. Í grunninn held ég að allflesta Íslendinga langi heim aftur – en spurningin er hvort tækifærin séu til staðar. Hér eiga mörg okkar fjölskyldu og bakland auk þess sem við erum vön velferðarkerfi sem grípur og styður. Eitthvað sem ég upplifði að væri ekki sjálfgefið í Bandaríkjunum. Leikskólar, almennir grunnskólar og jafnt aðgengi að heilbrigðisþjónustu eru grundvallarstoðir sem gera Ísland að eftirsóknarverðum stað til að búa á. Eru velferð og fjölskylda nóg? Velferð og fjölskylda eru samt ekki nóg. Það þurfa líka að vera tækifæri til staðar til að nýta menntun og hæfni. Þetta á auðvitað ekki bara við fólk sem hefur lært erlendis heldur væri það öllum til hagsbóta að hér væri fjölbreyttari atvinnustarfsemi, fleiri alþjóðleg fyrirtæki og meiri nýsköpun. Í fyrra var samþykkt af Alþingi borgarstefna sem hefur það að markmiði að höfuðborgarsvæðið starfi sem ein heild í alþjóðlegri samkeppni um fólk, fyrirtæki og fjárfestingu. Sú stefna verður ekki að veruleika af sjálfu sér. Hún kallar á forystu borgarstjórnar Reykjavíkur, skýra framtíðarsýn og aðgerðir sem skapa umhverfi þar sem fyrirtæki geta vaxið og nýsköpun dafnað. Höfuðborgarsvæðið sem ein heild Ég hef mikla trú á Reykjavík. Já, við erum lítið land og einangruð eyja en við erum í nútímanum með internet og góðar tengingar í gegnum flug og hafnir. Borgarstjórn Reykjavíkur ætti alltaf að hafa hugann við það hvernig hægt er að efla höfuðborgarsvæðið sem eina heild. Það hefur stækkað mjög og telur nú ekki bara nágrannasveitarfélögin heldur einnig áhrifasvæðið sem teygir sig á Selfoss, Akranes og Reykjanesið. Uppbygging spennandi höfuðborgar sem laðar til sín fyrirtæki og fjárfestingu krefst góðrar samvinnu allra þessara sveitarfélaga þegar kemur að skipulagi, samgöngum og uppbyggingu innviða. Þar væri skynsamlegt að móta sameiginlega þróunaráætlun fyrir allt svæðið. Forystuhlutverk Reykjavíkur er ótvírætt. Sem höfuðborg ætti hún að ganga á undan með því að létta kerfið þar sem það er of þungt, styðja við frumkvöðla og fyrirtæki í vexti og senda skýr skilaboð um að hér sé stöðugleiki, hæft fólk og samfélag sem vill vaxa. Opinber forysta á ekki bara að bregðast við þróun heldur setja skýr markmið og byggja umgjörð þar sem ný tækifæri geta orðið til. Spennandi Reykjavík Ég lít ekki á velferð og atvinnulíf sem andstæður. Þvert á móti. Öflug verðmætasköpun er forsenda þess að við getum staðið undir sterku velferðarkerfi. Þetta sama velferðarkerfi er svo það sem gefur fólki jafnt færi á að taka þátt, skapa og leggja sitt af mörkum til samfélagsins. Þegar ég sjálf stóð frammi fyrir vali eftir nám kaus ég fjölskyldu og öryggi. Ég var að eignast börn og hér var fæðingarorlof, leikskólar og almennar sjúkratryggingar. En ég hefði líka viljað sjá fleiri og fjölbreyttari störf í alþjóðlegu umhverfi. Valið á ekki að vera annað hvort. Í Reykjavík höfum við fulla burði til að vera spennandi á öllum sviðum – með sterka velferð, fjölbreytt samfélag og gróskumikið atvinnulíf. Höfundur gefur kost á sér í 2. sæti í forvali Samfylkingarinnar vegna borgarstjórnarkosninga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Einfalt er best Linda Jónsdóttir Skoðun Niðurlæging Íslensku Hamingjuþjóðarinnar Sigurður Sigurðsson Skoðun Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun Nýju fötin keisarans og „óráð“ forsetans Ágúst Kvaran Skoðun Lærum af sögunni: Segjum NEI við ESB! Jón Gerald Sullenberger Skoðun Litlir karlar sem leiðist lýðræði Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Hlustað á Bítlakynslóðina Gunnar Salvarsson Skoðun Að breyta lofti í stein Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Spekileki og ástríða í Kópavogi Ómar Stefánsson Skoðun Ósvífni meirihluta sveitastjórnar Skeiða- og Gnúpverjahrepps Hrafnhildur Ágústsdóttir,Oddur Guðni Bjarnason Skoðun Skoðun Skoðun Hlustað á Bítlakynslóðina Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Einfalt er best Linda Jónsdóttir skrifar Skoðun Spekileki og ástríða í Kópavogi Ómar Stefánsson skrifar Skoðun Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Nýju fötin keisarans og „óráð“ forsetans Ágúst Kvaran skrifar Skoðun Að breyta lofti í stein Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Niðurlæging Íslensku Hamingjuþjóðarinnar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lærum af sögunni: Segjum NEI við ESB! Jón Gerald Sullenberger skrifar Skoðun Er fangelsismálastofnun með dómsvald? Tómas Ingvason skrifar Skoðun Litlir karlar sem leiðist lýðræði Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Ósýnilega skeiðið á vinnumarkaði Ingibjörg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Fátækt – í boði stjórnvalda með samþykki verkalýðsforustu Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Vantraustið og hinn venjulegi Íslendingur – hverjum á ég að trúa? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Góð áminning um sanngirni Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Lausnir vegna lélegra loftgæða í Reykjavík Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Reykjavík er Eiður Smári árið 1998 Bjarni Guðjónsson skrifar Skoðun Kveikjum neistann í Lindaskóla Margrét Ármann,Nanna Þóra Jónsdóttir skrifar Skoðun Fjarlækningar spara nú þegar fjármuni – og tíma Ragna Hlín Þorleifsdóttir,Jenna Huld Eysteinsdóttir skrifar Skoðun Byrjum á byrjuninni – Framboð, ekki bara fjármögnun Hilmar Halldórsson skrifar Skoðun Enn ein hringekja vegatollaumræðu Runólfur Ólafsson skrifar Skoðun Hlaðborð gæluverkefna Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Vanfjármögnun leikskólanna er ekki valkostur James Robb skrifar Skoðun Ósvífni meirihluta sveitastjórnar Skeiða- og Gnúpverjahrepps Hrafnhildur Ágústsdóttir,Oddur Guðni Bjarnason skrifar Skoðun Hundseðlið sem heldur Íslandi niðri Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Jysk, veikindaréttur opinberra starfsmanna, Emmsjé Gauti og forréttindablinda Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Nálaraugað rammaáætlun og markaðsskrifstofa frá 1997 Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Vinnum að hag sjúklinga – og förum rétt með staðreyndir Aðalsteinn Arnarson,Kristján Jón Jónatansson skrifar Skoðun Afsláttur fyrir erlenda glæpamenn Anton Sveinn McKee skrifar Skoðun Góð áminning um sjálfsögð réttindi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Launin mín eru ekki vandamálið. Hættu að kenna fátækum um mistök þín Ian McDonald skrifar Sjá meira
Ég fékk spurningu um daginn sem hefur setið í mér: „Af hverju ætti ungt fólk að flytja aftur heim eftir nám? “ Ég hef verið í þessum sporum en fyrir rúmum 10 árum lauk ég námi í alþjóðasamskiptum frá Columbia háskóla í New York. Í grunninn held ég að allflesta Íslendinga langi heim aftur – en spurningin er hvort tækifærin séu til staðar. Hér eiga mörg okkar fjölskyldu og bakland auk þess sem við erum vön velferðarkerfi sem grípur og styður. Eitthvað sem ég upplifði að væri ekki sjálfgefið í Bandaríkjunum. Leikskólar, almennir grunnskólar og jafnt aðgengi að heilbrigðisþjónustu eru grundvallarstoðir sem gera Ísland að eftirsóknarverðum stað til að búa á. Eru velferð og fjölskylda nóg? Velferð og fjölskylda eru samt ekki nóg. Það þurfa líka að vera tækifæri til staðar til að nýta menntun og hæfni. Þetta á auðvitað ekki bara við fólk sem hefur lært erlendis heldur væri það öllum til hagsbóta að hér væri fjölbreyttari atvinnustarfsemi, fleiri alþjóðleg fyrirtæki og meiri nýsköpun. Í fyrra var samþykkt af Alþingi borgarstefna sem hefur það að markmiði að höfuðborgarsvæðið starfi sem ein heild í alþjóðlegri samkeppni um fólk, fyrirtæki og fjárfestingu. Sú stefna verður ekki að veruleika af sjálfu sér. Hún kallar á forystu borgarstjórnar Reykjavíkur, skýra framtíðarsýn og aðgerðir sem skapa umhverfi þar sem fyrirtæki geta vaxið og nýsköpun dafnað. Höfuðborgarsvæðið sem ein heild Ég hef mikla trú á Reykjavík. Já, við erum lítið land og einangruð eyja en við erum í nútímanum með internet og góðar tengingar í gegnum flug og hafnir. Borgarstjórn Reykjavíkur ætti alltaf að hafa hugann við það hvernig hægt er að efla höfuðborgarsvæðið sem eina heild. Það hefur stækkað mjög og telur nú ekki bara nágrannasveitarfélögin heldur einnig áhrifasvæðið sem teygir sig á Selfoss, Akranes og Reykjanesið. Uppbygging spennandi höfuðborgar sem laðar til sín fyrirtæki og fjárfestingu krefst góðrar samvinnu allra þessara sveitarfélaga þegar kemur að skipulagi, samgöngum og uppbyggingu innviða. Þar væri skynsamlegt að móta sameiginlega þróunaráætlun fyrir allt svæðið. Forystuhlutverk Reykjavíkur er ótvírætt. Sem höfuðborg ætti hún að ganga á undan með því að létta kerfið þar sem það er of þungt, styðja við frumkvöðla og fyrirtæki í vexti og senda skýr skilaboð um að hér sé stöðugleiki, hæft fólk og samfélag sem vill vaxa. Opinber forysta á ekki bara að bregðast við þróun heldur setja skýr markmið og byggja umgjörð þar sem ný tækifæri geta orðið til. Spennandi Reykjavík Ég lít ekki á velferð og atvinnulíf sem andstæður. Þvert á móti. Öflug verðmætasköpun er forsenda þess að við getum staðið undir sterku velferðarkerfi. Þetta sama velferðarkerfi er svo það sem gefur fólki jafnt færi á að taka þátt, skapa og leggja sitt af mörkum til samfélagsins. Þegar ég sjálf stóð frammi fyrir vali eftir nám kaus ég fjölskyldu og öryggi. Ég var að eignast börn og hér var fæðingarorlof, leikskólar og almennar sjúkratryggingar. En ég hefði líka viljað sjá fleiri og fjölbreyttari störf í alþjóðlegu umhverfi. Valið á ekki að vera annað hvort. Í Reykjavík höfum við fulla burði til að vera spennandi á öllum sviðum – með sterka velferð, fjölbreytt samfélag og gróskumikið atvinnulíf. Höfundur gefur kost á sér í 2. sæti í forvali Samfylkingarinnar vegna borgarstjórnarkosninga.
Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun
Ósvífni meirihluta sveitastjórnar Skeiða- og Gnúpverjahrepps Hrafnhildur Ágústsdóttir,Oddur Guðni Bjarnason Skoðun
Skoðun Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
Skoðun Vantraustið og hinn venjulegi Íslendingur – hverjum á ég að trúa? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Góð áminning um sanngirni Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
Skoðun Fjarlækningar spara nú þegar fjármuni – og tíma Ragna Hlín Þorleifsdóttir,Jenna Huld Eysteinsdóttir skrifar
Skoðun Ósvífni meirihluta sveitastjórnar Skeiða- og Gnúpverjahrepps Hrafnhildur Ágústsdóttir,Oddur Guðni Bjarnason skrifar
Skoðun Jysk, veikindaréttur opinberra starfsmanna, Emmsjé Gauti og forréttindablinda Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Nálaraugað rammaáætlun og markaðsskrifstofa frá 1997 Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar
Skoðun Vinnum að hag sjúklinga – og förum rétt með staðreyndir Aðalsteinn Arnarson,Kristján Jón Jónatansson skrifar
Skoðun Góð áminning um sjálfsögð réttindi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun
Ósvífni meirihluta sveitastjórnar Skeiða- og Gnúpverjahrepps Hrafnhildur Ágústsdóttir,Oddur Guðni Bjarnason Skoðun