Tími til að breyta: Lóðaskortur og skipulagsleysi hækkar íbúðaverð Aðalsteinn Leifsson skrifar 28. janúar 2026 07:47 Reykjavík þarf skýra framtíðarsýn í skipulagsmálum og einfaldari og fyrirsjáanlegri stjórnsýslu án pólitískra afskipta af smáatriðum, sanngjarnari gjaldtöku og skipulagi sem miðast við þarfir íbúanna. Hlutverk borgarinnar er ekki að skapa skort, heldur jafnvægi, ekki að vinna gegn markaðinum heldur með honum. Ekki að búa til byggingarfélag, eins og meirihlutinn lagði til fyrir nokkrum dögum, heldur að skapa byggingafélögum á almennum markaði heilbrigðan og skýran ramma. Skortur hækkar verð Skortur á byggingarhæfum lóðum í Reykjavík, ásamt löngu og ófyrirsjáanlegu skipulagsferli, hefur ýtt lóðaverði upp og haft keðjuverkandi áhrif á allan húsnæðismarkaðinn. Þegar lóðir eru allt of fáar og dýrar fara byggingaraðilar þá leið að byggja stórt, hátt og þétt. Útkoman eru of dýrar íbúðir. Kröfur Reykjavíkurborgar um stærð íbúða sem lítil eftirspurn er eftir gerir illt verra. Krafan um atvinnuhúsnæði á fyrstu hæð, sem síðan selst ekki, bætir gráu ofan á svart. Fólki og atvinnulífi er ýtt burt Hátt íbúðaverð ýtir fólki frá borginni. Það þurfa ekki öll að búa í Reykjavík en mörg þeirra sem flytja frá Reykjavík vildu gjarnan búa þar og sækja enn vinnu í höfuðborginni. Þetta lengir ferðatíma, eykur umferð og mengun og vinnur gegn jafnrétti kynjanna, þar sem konurnar eru líklegri til að minnka við sig vinnu.Verktakar og fyrirtæki hika við að byggja í Reykjavík vegna þess að skipulagsferlið er of langt og of ófyrirsjáanlegt. Fyrirtæki forðast auk þess ákveðin svæði í borginni vegna umferðartafa og skorts á bílastæðum. Þetta þarf ekki og á ekki að vera svona erfitt Nýr meirihluti í Reykjavík þarf að laga þetta ástand. Setja hvata til þess að byggja húsnæði sem eftirspurn er eftir og hraða uppbyggingu. Dæmi um það gætu verið skýr tímaviðmið í skipulagsferli þannig að umsóknir teljist samþykktar ef þær eru ekki afgreiddar innan ákveðins tíma. Draga úr sífelldum breytingabeiðnum sem kæfa kerfið. Uppbyggingarsamningar þurfa að vera tímabundnir, líkt og í nágrannalöndum, til að koma í veg fyrir lóðabrask eins og við höfum nýleg dæmi um í höfuðborginni. Það er kominn tími til að breyta til í Reykjavík. Höfundur er frambjóðandi í oddvitakjöri Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Aðalsteinn Leifsson Mest lesið Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Skoðun Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Sjá meira
Reykjavík þarf skýra framtíðarsýn í skipulagsmálum og einfaldari og fyrirsjáanlegri stjórnsýslu án pólitískra afskipta af smáatriðum, sanngjarnari gjaldtöku og skipulagi sem miðast við þarfir íbúanna. Hlutverk borgarinnar er ekki að skapa skort, heldur jafnvægi, ekki að vinna gegn markaðinum heldur með honum. Ekki að búa til byggingarfélag, eins og meirihlutinn lagði til fyrir nokkrum dögum, heldur að skapa byggingafélögum á almennum markaði heilbrigðan og skýran ramma. Skortur hækkar verð Skortur á byggingarhæfum lóðum í Reykjavík, ásamt löngu og ófyrirsjáanlegu skipulagsferli, hefur ýtt lóðaverði upp og haft keðjuverkandi áhrif á allan húsnæðismarkaðinn. Þegar lóðir eru allt of fáar og dýrar fara byggingaraðilar þá leið að byggja stórt, hátt og þétt. Útkoman eru of dýrar íbúðir. Kröfur Reykjavíkurborgar um stærð íbúða sem lítil eftirspurn er eftir gerir illt verra. Krafan um atvinnuhúsnæði á fyrstu hæð, sem síðan selst ekki, bætir gráu ofan á svart. Fólki og atvinnulífi er ýtt burt Hátt íbúðaverð ýtir fólki frá borginni. Það þurfa ekki öll að búa í Reykjavík en mörg þeirra sem flytja frá Reykjavík vildu gjarnan búa þar og sækja enn vinnu í höfuðborginni. Þetta lengir ferðatíma, eykur umferð og mengun og vinnur gegn jafnrétti kynjanna, þar sem konurnar eru líklegri til að minnka við sig vinnu.Verktakar og fyrirtæki hika við að byggja í Reykjavík vegna þess að skipulagsferlið er of langt og of ófyrirsjáanlegt. Fyrirtæki forðast auk þess ákveðin svæði í borginni vegna umferðartafa og skorts á bílastæðum. Þetta þarf ekki og á ekki að vera svona erfitt Nýr meirihluti í Reykjavík þarf að laga þetta ástand. Setja hvata til þess að byggja húsnæði sem eftirspurn er eftir og hraða uppbyggingu. Dæmi um það gætu verið skýr tímaviðmið í skipulagsferli þannig að umsóknir teljist samþykktar ef þær eru ekki afgreiddar innan ákveðins tíma. Draga úr sífelldum breytingabeiðnum sem kæfa kerfið. Uppbyggingarsamningar þurfa að vera tímabundnir, líkt og í nágrannalöndum, til að koma í veg fyrir lóðabrask eins og við höfum nýleg dæmi um í höfuðborginni. Það er kominn tími til að breyta til í Reykjavík. Höfundur er frambjóðandi í oddvitakjöri Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar