Gerði leigu­samning við krabba­meinið

Þegar Vísismenn bönkuðu upp á að afar sérstöku og hlýlegu heimili hans í Hveragerði var Magnús að vinna að nýju lagi. Hvorki hann né Vísismenn tóku eftir því en eftir á að hyggja var ljóst að Magnús Þór hafði verið með hálfan hugann við þessa tónsmíð. Fyrir rælni tók hann sér til handagagns lítinn Gretsch-kassagítar og spilaði lagið og söng. Það hljómaði stórkostlega, instant klassík.

„Já, er þetta ekki bara í lagi?“ spurði Magnús Þór. „Ætti ég kannski að breyta þessari línu hérna, segja „utan seilingar“ fremur en „innan seilingar“?

Seint verður sagt um Magnús Þór að hann mikli sig af hæfileikum sínum. Hann er einstaklega hógvær maður og telur það af og frá að það teljist einhver náðargáfa að geta sett saman lag og texta. Það sé einfalt. Blaðamaðurinn er nú ekki alveg til í að kvitta upp á það og Magnús Þór segir reyndar óhemju æfingu í upphafi ferils búa að baki sköpuninni – sem er Magnúsi nú eins eðlislæg og að draga andann.

Kallaður Maggi villingur

Söngbók Magnúsar Þórs er mikil vöxtum og telur margar perlur sem fyrir löngu eru orðnar ríkur partur af þjóðarsálinni. Nægir að nefna lög eins og Ísland er land þitt, Mary Jane, Ást, Blue Jean Queen, Yacketty yak, Álfar, Jörðin sem ég ann, Þar sem hjartað slær… í raun væri hægt að nefna fjölda annarra laga. 

Að orða það sem svo að þessi lög séu ríkur partur af þjóðarsálinni er hreint ekki úr vegi því reglulega hefur komið upp í þjóðfélagsumræðunni krafa um að skipta hreinlega út Lofsöng Matthíasar Jochumssonar og Sveinbjörns Sveinbjörnssonar – þjóðsöngnum sjálfum – fyrir Ísland er land þitt.

Magnús Þór fæddist 1948 og ólst upp í Njarðvíkum. Hann kemur fram með hinni gríðarlega öflugu keflvísku tónlistarbylgju á sjöunda áratug síðustu aldar þar sem Hljómar fóru fyrir fríðum flokki tónlistarmanna sem svo mörkuðu djúp spor í íslenska tónlistarsögu. Hann segist hafa verið misþroska, brjálaður, kallaður Maggi villingur og var til sjós.

Árið 1966 tókust kynni með Magnúsi og Jóhanni Helgasyni en þeir störfuðu við verkamannastörf. Þá þegar var Magnús orðinn heltekinn af tónlist, hann ætlaði sér að verða tónlistarmaður og það verður úr að hann gengur til liðs við hljómsveitina Rofa hvar Jóhann var meðlimur. Þeir notuðu reyndar tækifærið þá og breyttu nafni hljómsveitarinnar í Nesmenn. Sú hljómsveit starfaði fram til 1969 og þá tók við tímabil þar sem Magnús og Jóhann verða til.

Að hlutirnir séu í dúr og moll

Án þess að hægt sé að segja að Magnús Þór beinlínis velti sér upp úr nýaldarfræðum leggur hann talsvert upp úr því að hlutirnir séu í samræmi, að þeir séu í sinki, í sömu tóntegund og takti í alheimsvitund. Þannig vildi til að þegar blaðamaður hafði samband við Magnús höfðu þeir báðir skömmu áður, fyrir einskæra tilviljun, verið að lesa gagnmerka grein um feril Magnúsar Þórs sem finna má á Glatkistunni.

„Það er fullt af hlutum þarna sem ég vissi ekki. Smáhlutir sem ég hafði ekki beint lagt á minnið,“ segir Magnús hugsi. En nefnir að þar megi einnig finna misfærslur eins og þær að hann hafi starfað fyrir Æskuna. 

„Ég samdi eina plötu fyrir konu sem var eitt sinn ritstjóri Æskunnar.“

Þegar hlaupið er yfir annars ágæta grein Glatkistunnar vekur athygli að Magnús hefur öðrum þræði gefið sig að því að semja og syngja fyrir börn.

„Já, ég gerði það þegar krakkarnir voru litlir,“ segir Magnús Þór. En það hefur reyndar teygst á því vegna þess að Magnús Þór hefur notið mikils barnaláns í gegnum tíðina. Sjálfur á hann sex börn og barnabörnin eru orðin fjölmörg. 

Tveir synir Magnúsar og Jennýjar Borgedóttur, eiginkonu Magnúsar, búa í næsta nágrenni og hús þeirra í Hveragerði er galopið barnabörnum sem ganga þar inn og út, líkt og kettirnir og hundurinn. Úti í garði eru þau svo með hænsn. Jenný, sem er leirlistakona, er mikið náttúrubarn og sýnir blaðamanni hænsnakofann.

Opið hús í Hveragerði

Þau una hag sínum einstaklega vel í Hveragerði en þar hafa þau verið nú í 25 ár. Magnús segir glottandi frá því að eitt sinn hafi Bylgjumenn bankað upp á og sagst vilja hitta mesta hippa landsins.

„Jú, jú, ég taldi mig geta hjálpað þeim en þeir spurðu þá: Hvar er konan þín? Hvar er Jenný?“

Magnús Þór segir þetta langskemmtilegasta fyrirkomulagið. „Hér er opið hús. Barnabörnin og vinir þeirra koma og fara og eru hér daglegir gestir.“

Þetta er hippaheimili?

„Já, já, þetta er opið vinnusvæði. Fyrir mig og konuna.“

Talið berst að samstarfi þeirra Magnúsar og Jóhanns og er þá sérstaklega nefnd til sögunnar plata sem kom út 1980 sem var hvít og ber nafn þeirra. Hún á stað í hjarta blaðamanns sem spilaði hana í ræmur á sínum tíma.

„Já, við tókum þessa plötu upp á tveimur nóttum í Hljóðrita. Við höfðum míkrófón hangandi út um gluggann og tókum upp ákveðin umhverfishljóð. Á einum stað fer jarðýta í gang.“

Tónlist Magnúsar á einkar vel við í dag

Magnús Þór fellst á að sú plata megi heita vanmetin, hún var reyndar gefin út í takmörkuðu upplagi og þeir ekkert fylgt henni eftir sem heitið getur. Og svo eru það vitaskuld Álfar, sem kom út ári áður og hún sló í gegn. Álfar er klassísk plata sem hefur ekki síst skírskotun nú á tímum Trump þegar veröld virðist vitskert og viðsjárverð.

• Í gömlum sögnum segir svo frá
• Er álfar bjuggu mönnum hjá.
• Saman þeir lifðu í sælu á jörð,
• Vinátta, samvinna, leikur og störf.
• Fá þeir fyrirgefið?
• Fá þeir öllu gleymt?
• Fá þeir snúið aftur í mannanna heim?
  
  
• Eru álfar kannski menn
• Eru álfar kannski menn?
  
  
• Djúpt oní jörðu búa þeir enn
• Álfar sem forðast illa menn.
• Minningar lifa sögunum sögunum,
• Vonandi birtast þeir bráðum á ný.
• En hver glataði friði?
• Hver lýsti yfir stríði?
• Hver vildi fá meira en Móðir Jörð gaf?
  
  
• Eru álfar kannski menn?
• Eru álfar kannski menn?
• Fá þeir fyrirgefið?
• Fá þeir öllu gleymt?
  
  
• Fá þeir snúið aftur í mannanna heim?
• Í garðinum bak við stóran stein
• Stundum sjá má álfasvein
• Tekinn til augna því dapur hann er.
• Horfir á heiminn, hvað hefur skeð?
  
  

Magnús Þór hafði verið með Álfa í farteskinu allt frá Lundúnaárunum og leitað eftir útgefanda en enginn fannst. Mönnum þótti hún of þung en svo kveikti Haraldur Valdimar Ólafsson hjá Fálkanum á perunni. Magnús Þór fékk Þursaflokkinn, fyrir utan Egil Ólafsson, til að spila á plötunni og hún sló í gegn.

Ólýsanlegur strengur milli þeirra Jóhanns

Að koma tónlist sinni út á þeim tíma var ekkert grín. Magnús Þór segir þá ekki hafa haft úr miklum fjármunum að spila og allt hafi verið svo miklu þyngra í vöfum þá. Á móti kemur að ekki var eins mikið sem glapti og mikið atgervi fór í tónlistina. Svo aftur sé vitnað í Glatkistuna eru þeir Simon og Garfunkel nefndir sem hliðstæður Magnúsar og Jóhanns. Magnús Þór gefur ekki mikið fyrir þau líkindi.

„Áhrifavaldar voru bara þessi tíðarandi sem þá var í gangi. Öllu ægði saman. King Crimson, ég hlustaði mikið á þá; Neil Young, Hollies, Bítlana, Kinks … þetta var hrærigrautur áhrifavalda. Simon og Garfunkel? Já, ég held að sá sem skrifaði greinina hafi ákveðið það bara af því að við vorum dúett eins og þeir. En þetta voru rosalega skemmtilegir tímar.“

Magnús Þór segir það ekki hafa verið svo að þeir hafi skorið sig úr með sína lágstemmdu akústísku tóna; Magnús og Jóhann voru ekki einir um það. Hann nefnir til að mynda Einar Vilberg og Jónas R. Jónasson.

„Einar var mjög frambærilegur lagasmiður og flytjandi. Maður hafði bara svo mikinn áhuga á þessu, maður var úti um allt. Við vorum svo miklir vinir við Jóhann, áttum auðvelt með að skilja hvor annan, það var og er sérstakur strengur okkar á milli.“

Og Magnús og Jóhann einskorðuðu sig ekki bara við að semja tónlist og flytja hana undir eigin merkjum. Þeir eru einhverjir allra bestu bakraddasöngvarar sem fram hafa komið á Íslandi og má til að mynda nefna plötu Vilhjálms Vilhjálmssonar Hana nú því til staðfestingar. Magnús Þór segir að tónfræðin hafi legið ljós fyrir honum og hann alltaf átt auðvelt með að teikna upp röddun. Og Magnús Þór nefnir dæmi af handahófi, nokkuð sem ekki margir vita, en hann á bakraddirnar í hinum þekkta eitís-slagara Herberts Guðmundssonar Can´t Walk Away. Og hann syngur hendingu úr því tónverki.

Flutu í stúdíó með Pelikan

Þeir Jóhann hafa unnið saman, stopult, en tala þeim mun meira saman, að sögn Magnúsar Þórs. Og þeir æfa lítið sem ekkert.

„Það hefur eitthvað fæðst, og við höfum kallað menn til að flytja þetta með okkur. Við lærðum þetta hvor hjá öðrum. Svo er þetta bara eins og gengur, festist í minninu, eins og þetta er tekið upp.“

Við stökkvum fram og til baka í tíma. Magnús og Jóhann höfðu komið ár sinni vel fyrir borð hér heima og 1972 fóru þeir félagar út til London í leit að frægð og frama. Þeir voru að taka upp lagið Yakedy yak þegar Cliff nokkur Cooper gekk inn á upptöku.

„Pelican var að taka upp plötu og við fengum að fljóta með. Akkúrat þegar við vorum að klára Yakedy yak kom Cooper inn og hreifst af laginu. „I want to make a deal with you.“ 

Það varð uppi fótur og fit í stúdíóinu en þá átti hann bara við okkur Jóhann. Við gerðum samning við hann á hlaupum, við fengum tvö prósent, þessi samningur var brandari. Hann taldi sig vera með eitthvað í höndunum sem hann gæti grætt á og það stóð ekki til að við fengjum neitt af því.“

Þeir gerðu skömmu síðar samning við útgáfuna Chappel sem gerði vel við þá. 

„Þeir voru með sterkt lögfræðiteymi og tókst að rifta samningnum við Orange.“

Þegar Magnús og Jóhann sögðu nei við Barnum

Þeir Magnús og Jóhann áttu heiminn. Á Glatkistunni er sagt af því að útgáfan hafi farið fram á að þeir breyttu dúettinum í hljómsveit. Magnús Þór segist ekki muna hvernig það kom til en það hafi orðið úr að þeir kölluðu á mannskap að heiman og þeir stofnuðu Change.

„Það myndaðist áhugi fyrir Yakidi yak, við fengum tilboð að spila á Top of the Pops, við bara stofnuðum Change, töluðum við Sigga og Bigga úr Svanfríði. Tómas Tómasson og Kobbi Magg komu síðar að málum og Bó, auðvitað. Það er til skemmtilegur þáttur í sjónvarpinu þar sem við erum að flytja þessi lög sem hafa þó ekki komið út.“

Change-ævintýrið er frægt í íslenskri tónlistarsögu. Eins og ungum mönnum er tamt fannst þeim þetta allt sjálfsagt. Í Chappel-stúdíóinu kynntust þeir til að mynda H.B. Barnum, heimsfrægum útsetjara og pródúsent. Hann hafði þá unnið með nöfnum á borð við Count Basie, Frank Sinatra, The Supremes, Arethu Franklin, Little Richard… nöfnin eru ótal mörg og tilkomumikil.

„Hann var þá búsettur á fínu hóteli og við Jóhann fórum með kassagítarana og spiluðum fyrir hann tuttugu til þrjátíu lög. Hann pikkaði þau út sem hann vildi vinna með. Hann vildi flytja okkur Jóhann út til Ameríku og koma okkur í kynni við heimsþekkta tónlistarmenn þar en við vorum staðráðnir í að gera það ekki. Við vorum í Change og vildum njóta félagsskaparins í hljómsveitinni.“

Kom heim til að takast á við erfiðleika í einkalífinu

Þeir sem þekktu til undruðust þetta mjög og spurðu þá félaga hvað þeir væru eiginlega að pæla? En þeir voru ekki mikið að pæla í því.

„Okkur fannst þetta ekki fýsilegt. Við vorum bara að gera eitthvað sem okkur þótti skemmtilegt og gaman og við vildum bara vera í því. Þetta var mjög skemmtilegur hópur sem var í Change. Barnum varð mjög móðgaður yfir þessu, trúði því varla að við vildum ekki þiggja þetta. Og þeim sem voru í kringum okkur fannst við algjörir asnar. En Barnum sem sagt útsetti fyrstu Change-plötuna.“

Frægðin lét þó á sér standa og það flosnaði upp úr Change. Meðlimirnir fóru heim til Íslands um jólin 1976 en Magnús ílengdist. Hann langaði ekki heim. Þeir Jóhann höfðu þá þegar skapað sér nafn sem lagahöfundar ekki síður en gítarleikarar og söngvarar.

„Þeir vildu fara heim um jólin og áttu ekki afturkvæmt. Fyrirtækið vildi ekki borga farið fyrir þá til baka. Ég ákvað að gera litla plötu og hitti pródúsent sem seinna átti eftir að gera garðinn frægan, útsetti til að mynda Guys and Dolls, en hann var þá 17–18 ára. 

Okkur kom vel saman og ég man að við fengum Fálkann til að gefa það út. Ég gerði útgáfusamning við þá, þeir gáfu út en ég borgaði plötuna sjálfur og á réttinn á henni. Mér hefur alltaf fundist það mikið atriði að eiga þennan rétt sjálfur en eins og þekkt er gengur útgáfurétturinn manna á milli og er seldur.“

Haustið 1978 var Magnús þó alkominn heim til Íslands en hann hafði þá um tíma átt í erfiðleikum í einkalífinu.

„Já. Ég átti konu sem átti erfitt. Við fluttum heim og tókumst á við það vandamál en það gekk ekki alveg þannig að hún lést á þeim tíma.“

Sendi mynd af Jennýju út í eterinn

Við tók tími deyfðar en Magnús Þór og kona hans áttu tvær dætur þegar hún féll frá.

„Ekkert nema bara sorg, það var sorglegt að missa konuna sína.“

Í raun ekki mikið meira um það að segja. Magnús Þór varð að sinna köllun sinni og fjölmargar tónsmíðar sem of langt mál yrði að telja upp litu dagsins ljós. Magnús Þór segist hafa verið týndur. Hann saknaði lífsförunautar og teiknaði upp mynd í kolli sínum af eiginleikum sem slík kona ætti að hafa til að bera.

„Og sendi út í eterinn. Það tók ekki langan tíma. Ég fór á Duus-hús, var eitthvað lost en hitti hana Jennýu þar. Það kviknaði á öllum blysum.“

Það skondna er að Jenný hafði einnig gert það sama; þarna kom til eitthvað yfirskilvitlegt, eitthvað sem ekki er hægt að skýra, og þau smullu saman. Augljóst er að þau eiga í einstöku sambandi og Hveragerði á vel við þau.

„Þetta er dásamlegur staður. Við komum hingað 2001, þannig að þetta eru komin 25 ár. Þetta er listamannabær. Kristján frá Djúpalæk bjó hér til dæmis og ég hef samið lög við ljóð hans. Það er ákveðið umburðarlyndi í þessum bæ enn þá gagnvart skapandi fólki. Ég held að það sé sagan sem hefur búið þetta umburðarlyndi til. Hér hafa stórskáld verið og það hefur skapast hefð fyrir að vera ekki að trufla mikið.“

Flestir krakkar ganga hjá húsi Magnúsar í Drullusundi

Bærinn er vissulega einstakur og vel í sveit settur.

„Hér er falleg náttúra og á rennur í gegnum bæinn. Ég er tvær mínútur að labba niður að þessari á og get horft á fiska stökkva. Hér er hiti hér í jörð og ekki eins kalt hér eins og víða. Við erum bæði skapandi, hún er leirkerasmiður og prjónar. Okkur líður mjög vel í þessu umhverfi.“

Og ekki spillir fyrir að synir þeirra Jennýjar búa steinsnar frá.

„Við fundum hús sem þeir bræðurnir búa í sem okkur tókst að eignast með smá vinnu. Það voru tveir bankar sem áttu þetta en eitthvað fólk fór á hausinn í fjármálakreppunni 2008. Svo var jarðskjálfti búinn að eiga við þetta og bankarnir litu á húsið sem drasl. Bergþóra Árnadóttir bjó í þessu húsi á sínum tíma, það er ofboðslega fallegt.“

Það reyndist hins vegar illa farið af myglu og mikil vinna fór í að gera það upp. En Magnús Þór og fjölskylda fengu það á hrakvirði og svo var hópefli til að gera það íbúðarhæft á ný. Það kostar klof að ríða röftum.

„Allir sem fara í skólann frá stórum hluta Hveragerðis labba fram hjá húsinu mínu, um sund sem var kallað Drullusund, yfir hverasvæðið, og ég þá kallaður Magnús í Drullusundi.“

Hús Magnúsar og Jennýjar heitir reyndar Sólbakki og var reist 1936. Magnús Þór segist eiga 22 barnabörn og það 23. sé á leiðinni.

„Þetta er bilun. Ég er nú ekki í sambandi við þau mörg hver.“

Reynir að vinna sem allra minnst

Óhætt er að segja að það sé líf og fjör í húsinu þeirra í Hveragerði. Úti í garði er svo að finna eitt og annað en þau hjónin segjast gjarnan bregða sér í pottinn á miðnætti.

„Þannig að þessir litlu yndislegu einstaklingar ganga hér alltaf fram hjá tvisvar á dag og oft fara þau ekkert lengra,“ segir Magnús Þór. Hann bendir á að dóttir annars sonar þeirra eigi tólf ára dóttur, sem eigi fjórar til fimm vinkonur og þarna sé því einatt mikið vinkvennapartí; verða að baka kökur og stússast.

„Það er gaman að heyra í börnum, hláturinn og vera til. Yndislegar verur þessi börn, mjög hvetjandi að hlusta á þau og vera til með þeim. Þessi unga stúlka dröslaði barstól um og sagði: Nú skulum við syngja afi. Og svo söng hún hástöfum. Nú er ekki séns að fá hana til að syngja nokkurn skapaðan hlut nema kóreskt popp.“

Magnús Þór er kominn í tilgang lífsins og við fögnum því.

„Mér finnst, í stuttu máli, lífið snúast um að hafa nógan tíma til að gera ekki neitt. Þú getur stjórnað því. Mér finnst hamingjan felast í því að vera ekki fastur í einhverju mynstri. Ég hef reynt að vinna sem allra minnst þannig að hugurinn sé frjáls. Og ég fann mér svoleiðis konu – við erum afar frjáls. En það er misjafnt hvað fólki finnst eftirsóknarvert. Ég hef aldrei haft neinn áhuga á því að verða ríkur, né þekktur og frægur en þessi lög hafa dregið mig í þá átt.“

Talar stundum við krabbameinið

Magnús Þór er í góðri sátt við lífið og tilveruna. Hann segir heilsuna sæmilega en ekkert meira en svo.

„Ég er búinn að vera með krabbamein í tíu ár og hef alveg sætt mig við það. Ég gerði leigusamning við þennan sjúkdóm þar sem er ákvæði um að hann haldi sig innan skekkjumarka. Það hefur gengið eftir. Ég var núna bara fyrir einum og hálfum mánuði að hætta á krabbameinslyfjum sem ég hef verið á í tæp tíu ár.“

Að sögn Magnúsar fylgdi krabbameininu kvíði og óöryggi um hvað framtíðin kynni að bera í skauti sér en hann hefur ekkert hugsað um þetta undanfarin ár.

„Það bara er þarna, verkjalaust og hefur látið mig alveg í friði. Ég greindist með 3. stigs krabbamein sem getur reynst alvarlegt. En ég hitti góðan krabbameinslækni, fór til Svíþjóðar í einhvern skanner og þá kom í ljós að þetta hafði dreift sér í hryggjarlið. Við höfðum áhyggjur af því. 

En ég fór í geislameðferð og breytti mataræði mikið og ákvað að hugsa ekki illa til meinsins. Sem mér fannst vera stór hluti af því að takast á við sjúkdóminn, að fara ekki á neinn bömmer yfir þessu. Ég tala stundum við meinið; er ekki í lagi (?), eins og þetta sé lifandi vera sem þetta auðvitað er: Ég vil ekkert að þú sért að trufla aðra starfsemi í mínum líkama, þú mátt vera þarna ef þú ert til friðs.“

Magnús Þór segist hafa kynnst eigin líkama – líkaminn sé fullkomið fyrirbæri sem getur vanist hverju sem er, ef menn eru nógu skynsamir að koma þannig fram við hann.

„Ef þú ert þreyttur, þá ertu þreyttur og svo framvegis. Og þú þarft hvíld. Þú sættir þig við þetta og gerir það besta úr stöðunni. Ef þú ert með bölmóð verður allt hundleiðinlegt. Þetta er allt eins og það á að vera.“

Góð lög sjá um sig sjálf

Við hugleiðum þetta um hríð en svo berst talið aftur að tónlistinni og þá áhrifavöldum. Magnús Þór lýsir því yfir að sér finnist Van Morrison langskemmtilegastur.

„Alltaf á jólunum klukkan sex kveiki ég á Van Morrison. Við höfum hann hérna yfir steikinni til að skapa stemmingu. Tubeló Honey frá 1971. Ég er ekki með albúmið sjáanlegt, þetta eru tveir lagalistar sem ég spila aðallega og byrja alltaf á ákveðnu lagi.“

Magnús Þór segir um eigin lagasmíðar að gildi lags og lagasmíðinnar sjálfrar komi hægt í ljós með tímanum. „Það er ekkert mál að auglýsa upp og gera lag vinsælt með hamagangi. En þau lög sem standast tímans tönn sjá um sig sjálf. Þau síast og smitast í samfélagi manna. Eins og lagið Ást gerði á sínum tíma.“

Þróunin í tónlistarsköpun hefur verið hröð undanfarin ár. Magnús Þór hefur komið sér upp býsna fullkomnu hljóðveri heima í stofu og hann segist kalla til menn sem kunna til verka þegar svo ber undir, þegar andinn kemur yfir hann. Hann hefur ekki áhyggjur af þessu.

„Þetta er bara eins og með annað. Það kemur eitthvað forrit, tíðarandi, hvernig á að gera þetta. Eitt sinn voru 78 snúninga plötur, svo 45 snúninga, kassetta, geisladiskur… þetta er tungutak tímans. Hann talar einhvern veginn svona til manns.“

Hæfileikamaðurinn Jónas

Vinur Magnúsar Þórs er Jónas Sigurðsson tónlistarmaður með meiru. Þeir sömdu saman ógleymanlegt lag og fluttu í þáttunum Hljómskálanum: Ef ég gæti hugsana minna“.

Magnús segir Jónas einstaklega mikinn hæfileikamann og vel að sér í tækninni.

„Jónas býr hér í Hveragerði, hann rekur stóra verslun með konunni sinni, og við prófuðum að senda eitt lag inn á AI. Þetta er lag og texti sem ég hafði spilað á kassagítar og sungið. Eftir þrjár mínútur voru komnar sex útgáfur!“

Magnús Þór spilar þetta fyrir Vísismenn sem misstu hökuna niður á bringu. Lagið sem hafði verið óunnið varð skyndilega fullútsett og frambærilegt, í nokkrum útgáfum. Þarna er óunnin jörð en hvernig er með höfundarréttinn og svo framvegis?

„Þetta er bara byrjunin. Þó að menn séu að malda í móinn yfir þessu þá er það ekkert hægt. Þetta endar með því að útgáfufyrirtækin eiga banka, það verður ákveðinn stuðull fyrir stefgjald, fyrir þá listamenn sem eru inni í þeim lager eða banka sem þessi viðkomandi veita sækir í til að búa til tónlist. Ég er að tala um hljóðfæraleikara og söngvara. Því miður er þetta það sem koma skal í vinsældapoppi.“

Önnur saga er svo að segja af ímyndum sem skapaðar eru.

„Popptónlist hefur byggst mikið á karakterum. Það er ekki nóg að geta bara búið til tónlist, þú þarft að hafa handlit og karakter til að geta fylgt því eftir. Og það getur reynst allavega.“

Aðlögunarhæfni mannskepnunnar viðbrugðið

Magnús Þór segir þetta vissulega nokkuð sem menn hugsa en hann lætur áhyggjurnar öðrum eftir.

„Ég veit það ekki. Maðurinn er þannig gerður að hann aðlagast hverju sem er og tekst á við það á þann hátt sem hægt er að takast á við það. Ég man þegar syntharnir voru að ryðja sér til rúms, með sínum strengjum og hljóðbönkum sem gefnir voru út.“

Og Magnús Þór rifjar upp þegar hann vann fyrstu útsetningu fyrir Íslands er land þitt.

„Ég notaði stórt og þungt Kurzweil-hljómborð. Náungi sem heitir Hrólfur Vagnsson vann þetta með mér en við fórum á loft í auða íbúð við Laugaveg. Í þessum Kurzweil voru strengir, blástur og alls konar hljóðfæri. Á þeim tíma, eða 1992, fannst manni þetta svo raunverulegt. Ísland, hét platan, og Bubbi Morthens söng þá þetta lag.“

Á þeim tíma komst allur klassíski geirinn í mikið uppnám en þar héldu menn að þeir væru að missa vinnuna. Magnús Þór var úti í Englandi þegar sú stóra bylgja reið yfir. Rándýrir synthar voru búnir að yfirtaka þetta. Þannig gengur þetta til. En má þá svo skilja að þú sért framarlega í tækninýjungum?

„Nei. En ég hef, þegar svo ber undir, haft vit á því að nota menn sem eru flinkir í þessu. Þegar maður er að taka upp svona plötur nánast „live“, þá er um að ræða hóp manna sem nær misvel saman. Ef hann nær saman gerist eitthvað óvænt og skemmtilegt.“