Jafnrétti er ekki „aukaverkefni“ Arnar Gíslason, Joanna Marcinkowska og Sveinn Guðmundsson skrifa 9. febrúar 2026 12:01 Sumum finnst að jafnrétti sé „alveg að koma“ hér á Íslandi, og kannski ekki furða. Við höfum jafnréttislög, jafnréttisáætlanir, og jafnréttisnefndir. Samt heyrum við – aftur og aftur – sögur af fólki sem upplifir útilokun, vantrú á kerfinu, óöryggi eða einfaldlega að rödd þeirra fái ekki sama vægi og raddir annarra. Þegar fólk missir trú á að hlustað sé á það, þá bregst traustið sem samfélög byggja á. Þess vegna skiptir jafnrétti máli. Ekki bara sem frasar eða falleg orð, heldur sem hluti af hversdagslífinu: Hver fær að tilheyra? Hver er „eðlilegur“ og hver þarf stöðugt að útskýra sig, eða taka á móti athugasemdum sem annað fólk fær aldrei? Háskólar eru hluti af samfélaginu, og þeir móta það líka. Þar lærir fólk að verða sérfræðingar og leiðtogar, og þar verða til hugmyndir sem hafa áhrif langt út fyrir veggi skólans. Ef háskólar tryggja ekki jafnræði missum við ekki bara fólk út úr námi og starfi – við missum líka hæfileika og fjölbreytt sjónarhorn. Í því samhengi eru Jafnréttisdagar háskólanna settir upp sem vettvangur fyrir ólík sjónarhorn og ólíka nálgun. Dagskráin minnir á að jafnrétti er ekki bara slagorð heldur spurningar sem þarf að svara, og að jafnrétti er samspil margra þátta á borð við kyn, fötlun, uppruna, tungumál, stétt, kynhneigð, aldur, trú og heilsu. Sumum finnst jafnréttisumræða stundum þreytandi, og upplifa að hún sé endalaus og að alltaf sé verið að „leiðrétta“ eitthvað. En kannski er það merki um að umræðan sé að virka: hún truflar vanann. Hún krefst þess að við spyrjum spurninga sem við höfum ekki þurft að spyrja áður, sérstaklega fyrir þau sem hafa alltaf passað inn. Jafnrétti er ekki lokastaða sem við náum og getum síðan slakað á. Það er viðhaldsvinna sem krefst bæði stefnu og aðgerða, en líka breytinga á kerfinu og hversdagslegra ákvarðana. Háskólar geta – og eiga – að vera staðir þar sem sú vinna er tekin alvarlega, ekki bara í febrúar heldur allt árið. Jafnréttisdagar minna okkur á að jafnrétti er ekki sérviðburður, heldur samfélagssáttmáli. Sá sáttmáli er aðeins trúverðugur ef við þorum að ræða hann af hreinskilni, hlusta þegar samtalið krefst sjálfsskoðunar og breyta þegar reynslan segir okkur að við þurfum að gera betur. — Jafnréttisdagar háskólanna 2026 fara fram 9.–12. febrúar og eru samstarfsverkefni allra háskóla á Íslandi. Dagskrána má finna á jafnrettisdagar.is. Höfundar starfa í jafnréttis- og inngildingarteymi Háskóla Íslands Arnar Gíslason, Joanna Marcinkowska, Sveinn Guðmundsson Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jafnréttismál Mest lesið Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Sumum finnst að jafnrétti sé „alveg að koma“ hér á Íslandi, og kannski ekki furða. Við höfum jafnréttislög, jafnréttisáætlanir, og jafnréttisnefndir. Samt heyrum við – aftur og aftur – sögur af fólki sem upplifir útilokun, vantrú á kerfinu, óöryggi eða einfaldlega að rödd þeirra fái ekki sama vægi og raddir annarra. Þegar fólk missir trú á að hlustað sé á það, þá bregst traustið sem samfélög byggja á. Þess vegna skiptir jafnrétti máli. Ekki bara sem frasar eða falleg orð, heldur sem hluti af hversdagslífinu: Hver fær að tilheyra? Hver er „eðlilegur“ og hver þarf stöðugt að útskýra sig, eða taka á móti athugasemdum sem annað fólk fær aldrei? Háskólar eru hluti af samfélaginu, og þeir móta það líka. Þar lærir fólk að verða sérfræðingar og leiðtogar, og þar verða til hugmyndir sem hafa áhrif langt út fyrir veggi skólans. Ef háskólar tryggja ekki jafnræði missum við ekki bara fólk út úr námi og starfi – við missum líka hæfileika og fjölbreytt sjónarhorn. Í því samhengi eru Jafnréttisdagar háskólanna settir upp sem vettvangur fyrir ólík sjónarhorn og ólíka nálgun. Dagskráin minnir á að jafnrétti er ekki bara slagorð heldur spurningar sem þarf að svara, og að jafnrétti er samspil margra þátta á borð við kyn, fötlun, uppruna, tungumál, stétt, kynhneigð, aldur, trú og heilsu. Sumum finnst jafnréttisumræða stundum þreytandi, og upplifa að hún sé endalaus og að alltaf sé verið að „leiðrétta“ eitthvað. En kannski er það merki um að umræðan sé að virka: hún truflar vanann. Hún krefst þess að við spyrjum spurninga sem við höfum ekki þurft að spyrja áður, sérstaklega fyrir þau sem hafa alltaf passað inn. Jafnrétti er ekki lokastaða sem við náum og getum síðan slakað á. Það er viðhaldsvinna sem krefst bæði stefnu og aðgerða, en líka breytinga á kerfinu og hversdagslegra ákvarðana. Háskólar geta – og eiga – að vera staðir þar sem sú vinna er tekin alvarlega, ekki bara í febrúar heldur allt árið. Jafnréttisdagar minna okkur á að jafnrétti er ekki sérviðburður, heldur samfélagssáttmáli. Sá sáttmáli er aðeins trúverðugur ef við þorum að ræða hann af hreinskilni, hlusta þegar samtalið krefst sjálfsskoðunar og breyta þegar reynslan segir okkur að við þurfum að gera betur. — Jafnréttisdagar háskólanna 2026 fara fram 9.–12. febrúar og eru samstarfsverkefni allra háskóla á Íslandi. Dagskrána má finna á jafnrettisdagar.is. Höfundar starfa í jafnréttis- og inngildingarteymi Háskóla Íslands Arnar Gíslason, Joanna Marcinkowska, Sveinn Guðmundsson
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar