Af hverju er engin slökkvistöð í Kópavogi? Jónas Már Torfason skrifar 23. febrúar 2026 10:01 Það er engin slökkvistöð í Kópavogi. Í efri byggðum Kópavogs er viðbragðstími slökkviliðs 15 til 19 mínútur. Það segir sig sjálft að þegar bráð hætta steðjar að skiptir hver mínúta máli. Þetta er óviðunandi staða og því hefur lengi verið ákall, bæði af hálfu slökkviliðsins og íbúa, um að byggðar séu slökkvistöðvar með sólarhringsmönnun víðar á höfuðborgarsvæðinu, sér í lagi þar sem viðbragðstíminn er of langur. Það stendur til að reisa slökkvistöð í Tónahvarfi, í efri byggðum Kópavogs, fyrir árið 2030. Vinna við undirbúning framkvæmda hefur hins vegar staðið í stað í eitt og hálft ár. Ástæðan er sú að Kópavogsbær, undir forystu núverandi meirihluta og bæjarstjóra Sjálfstæðismanna, hefur neitað að láta lóð af hendi til stöðvarinnar nema Slökkvilið höfuðborgarsvæðisins greiði byggingarréttargjald fyrir lóðina. Slíkt hefur hingað til ekki tíðkast við uppbyggingu þessara sameiginlegu öryggisinnviða og er það fordæmalaus krafa af hálfu bæjarins sem hefur haldið uppbyggingu stöðvarinnar í Tónahvarfi í gíslingu. Það er á ábyrgð hvers sveitarfélags að sinna brunavörnum. Á höfuðborgarsvæðinu er þetta gert sameiginlega í gegnum byggðasamlag. Byggðasamlagið er fjármagnað með framlögum frá sveitarfélögunum á höfuðborgarsvæðinu, í hlutfalli við íbúafjölda. Frá upphafi hafa sveitarfélögin hins vegar lagt til lóðir undir slökkvistöðvar án þess að byggingarréttargjald sé tekið fyrir. Um þá ákvörðun Kópavogsbæjar að krefjast skyndilega byggingaréttargjalds má ýmislegt segja, til dæmis augljóst óréttlæti gagnvart öðrum sveitarfélögum sem þegar hafa lagt til lóðir vegna slökkviliðsstarfs í þágu höfuðborgarsvæðisins alls, þar með talið Kópavogs. Hér verður hins vegar látið nægja að benda á að pólitísk forysta bæjarins stendur í vegi fyrir uppbyggingu bráðnauðsynlegra öryggisinnviða í þágu bæjarbúa. Og fyrir hvað? Byggingarréttargjald af einni eða tveimur lóðum. Framvinda verkefnisins hefur verið engin frá því að Kópavogur lagði fyrst fram kröfu sína haustið 2024. Í ágúst 2025 var meginforsendum fjármálaáætlunar slökkviliðsins breytt vegna fyrirsjáanlegrar frestunar á uppbyggingu slökkvistöðvarinnar og enn sér ekki fyrir úrlausn málsins. Hjá því verður ekki komist að benda á að þetta er hluti af stærra stefi meirihlutans í Kópavogi, að forgangsraða skammtímaniðurstöðum í bókhaldi bæjarins fram fyrir nauðsynlega grunnþjónustu. Þjónusta við íbúa efri byggða Kópavogs er skert á nær öllum sviðum. Þótt meirihlutinn undir forystu Sjálfstæðisflokksins virðist lítinn áhuga hafa á að bæta hana er óforsvaranlegt að hann standi í vegi fyrir að tryggja betur öryggi íbúa. Starfsfólk slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins vinnur þrekvirki í þágu Kópavogsbúa. En til þess að sinna þjónustunni á sívaxandi svæði þurfa innviðir að fylgja með. Það getur skipt öllu hvort viðbragðstími þeirra er 19 mínútur eða fjórar. Þessar 15 mínútur væru virði byggingarréttargjaldsins þó það væri ekki nema einu sinni sem þær teldu. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Kópavogi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Kópavogur Jónas Már Torfason Mest lesið Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson Skoðun Halldór 19.09.2026 Halldór Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon skrifar Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo skrifar Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Það er engin slökkvistöð í Kópavogi. Í efri byggðum Kópavogs er viðbragðstími slökkviliðs 15 til 19 mínútur. Það segir sig sjálft að þegar bráð hætta steðjar að skiptir hver mínúta máli. Þetta er óviðunandi staða og því hefur lengi verið ákall, bæði af hálfu slökkviliðsins og íbúa, um að byggðar séu slökkvistöðvar með sólarhringsmönnun víðar á höfuðborgarsvæðinu, sér í lagi þar sem viðbragðstíminn er of langur. Það stendur til að reisa slökkvistöð í Tónahvarfi, í efri byggðum Kópavogs, fyrir árið 2030. Vinna við undirbúning framkvæmda hefur hins vegar staðið í stað í eitt og hálft ár. Ástæðan er sú að Kópavogsbær, undir forystu núverandi meirihluta og bæjarstjóra Sjálfstæðismanna, hefur neitað að láta lóð af hendi til stöðvarinnar nema Slökkvilið höfuðborgarsvæðisins greiði byggingarréttargjald fyrir lóðina. Slíkt hefur hingað til ekki tíðkast við uppbyggingu þessara sameiginlegu öryggisinnviða og er það fordæmalaus krafa af hálfu bæjarins sem hefur haldið uppbyggingu stöðvarinnar í Tónahvarfi í gíslingu. Það er á ábyrgð hvers sveitarfélags að sinna brunavörnum. Á höfuðborgarsvæðinu er þetta gert sameiginlega í gegnum byggðasamlag. Byggðasamlagið er fjármagnað með framlögum frá sveitarfélögunum á höfuðborgarsvæðinu, í hlutfalli við íbúafjölda. Frá upphafi hafa sveitarfélögin hins vegar lagt til lóðir undir slökkvistöðvar án þess að byggingarréttargjald sé tekið fyrir. Um þá ákvörðun Kópavogsbæjar að krefjast skyndilega byggingaréttargjalds má ýmislegt segja, til dæmis augljóst óréttlæti gagnvart öðrum sveitarfélögum sem þegar hafa lagt til lóðir vegna slökkviliðsstarfs í þágu höfuðborgarsvæðisins alls, þar með talið Kópavogs. Hér verður hins vegar látið nægja að benda á að pólitísk forysta bæjarins stendur í vegi fyrir uppbyggingu bráðnauðsynlegra öryggisinnviða í þágu bæjarbúa. Og fyrir hvað? Byggingarréttargjald af einni eða tveimur lóðum. Framvinda verkefnisins hefur verið engin frá því að Kópavogur lagði fyrst fram kröfu sína haustið 2024. Í ágúst 2025 var meginforsendum fjármálaáætlunar slökkviliðsins breytt vegna fyrirsjáanlegrar frestunar á uppbyggingu slökkvistöðvarinnar og enn sér ekki fyrir úrlausn málsins. Hjá því verður ekki komist að benda á að þetta er hluti af stærra stefi meirihlutans í Kópavogi, að forgangsraða skammtímaniðurstöðum í bókhaldi bæjarins fram fyrir nauðsynlega grunnþjónustu. Þjónusta við íbúa efri byggða Kópavogs er skert á nær öllum sviðum. Þótt meirihlutinn undir forystu Sjálfstæðisflokksins virðist lítinn áhuga hafa á að bæta hana er óforsvaranlegt að hann standi í vegi fyrir að tryggja betur öryggi íbúa. Starfsfólk slökkviliðs höfuðborgarsvæðisins vinnur þrekvirki í þágu Kópavogsbúa. En til þess að sinna þjónustunni á sívaxandi svæði þurfa innviðir að fylgja með. Það getur skipt öllu hvort viðbragðstími þeirra er 19 mínútur eða fjórar. Þessar 15 mínútur væru virði byggingarréttargjaldsins þó það væri ekki nema einu sinni sem þær teldu. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Kópavogi
Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar