Blóðmeraníðið - Þögn þingsins er al­var­legust

Áskorun um bann til atvinnuvegaráðherra

Þau tíðindi hafa borist frá RÚV að áfram sé barist gegn blóðmeraníðinu, er það vel, gleður mig sem upphafsmann þessa máls á Íslandi sbr grein mín á Heimildinni 14. janúar 2020

Vangaveltur dagsins hjá mér er afstaða Viðreisnar til Evrópusambandsins þar sem allt hnígur í þá átt að banna þetta níð eða amk banna innflutning á pmsg þám frá Íslandi.

Því vekur þögn og tómlæti Viðreisnarráðherrans í atvinnuvegaráðuneitinu nokkra undrun.

Atvinnuvegaráðherra hefur nú borist bréf frá þremur dýraverndarsamtökum og spyrja má: lætur ráðherra segjast?

Einnig var sama bréf birt forstjóra MAST og yfirdýralækni. Borðleggjandi er að þeir aðilar munu ekkert gera enda framkvæmdavaldshafar, þeir framfylgja lögum og reglugerðum um dýravelferð. Hverjar svo sem persónulegar skoðanir þessara aðila eru á þessu máli þá tíðkast ekki, sem væri góður siður, að opinberir starfsmenn láti í ljós skoðanir sínar um pólitísk ágreiningsefni. Hætta er á hagsmunaskerðingu eins og dæmin sanna úr þessum bransa. Í vissum skilningi líka bagaleg skerðing á tjáningarfrelsi sérstaklega fyrir yfirdýralækni, hverja ég tel fagmann fram í fingurgóma í dýravernd.

Þögn löggjafans

Maður hefði haldið að þingið sjálft myndi taka af skarið og útrýma þessu óumdeilda dýraníði í landi þar sem góð dýravernd er almennt rómuð og í henni tekið þátt af borgurum landsins. En nei 63 þingmenn skeyta engu um þjáningu blóðmera en eru samt tilbúnir hvar og hvenær sem er að mæra íslenska hrossið, hvað það á skilið. Undarlegt í meira lagi og mótsagnakennt að ganga ekki til lið við blóðmerar og koma þar með líka í veg fyrir fleiri fallin folöld.

Höfundur er dýraverndunarlögfræðingur.