Bandarískir landgönguliðar í Íran Arnór Sigurjónsson skrifar 16. mars 2026 07:30 Það er þekkt staðreynd að lofthernaður einn og sér vinnur ekki stríð. Seinni heimsstyrjöldin er skýrasta dæmið um það og Libía um hið gagnstæða. Lofthernaður Bandaríkjanna og Ísrael gegn Íran er nú sextán daga gamall þegar þetta er ritað. Það hefur valdið svæðisbundnu stríði sem breiðist út til fjölmargra Mið-Austurlanda og engin veit hversu mörg þau verða þegar yfir lýkur. Íranir gera árásir á olíuinnviði nágrannaríkjanna til að refsa þeim fyrir að leyfa Bandaríkjunum að hafa herstöðvar og til að skapa þrýsting frá umheiminum á árásaraðilana fyrir hækkandi verð á olíu og gasi sem er hætt að flæða í sama magni og áður. Lokun Hormuz-sundsins af hálfu Íran fyrir umferð olíuflutningaskipa hefur óneitanlega alvarleg áhrif á efnahagskerfi alheimsins. Aukin verðbólga og minnkandi hagvöxtur er handan við hornið. Nú kallar forseti Bandaríkjanna eftir aðstoð bandalagsþjóða við að vernda siglingaleiðir frá olíuútflutningsríkjunum við Persaflóa í gegnum Hormuz-sundið. Þar er hann fyrst og fremst að biðja um herskip. Á sama tíma hefur forsetinn einnig ákveðið að senda landgönguliða á svæðið. Hlutverk þeirra verður væntanlega það að koma í veg fyrir að Íranir geti nýtt sér hreyfanlega skotpalla fyrir eldflaugar eða dróna við strendur Hormuz-sundsins eða lagt út tundurdufl með fiskibátum sem þar er að finna í þúsundatali. Gömlu sannindin um að ekki sé hægt að vinna stríðið einungis úr lofti minna á sig. Bandaríkjamenn og Ísraelar virðast nú hafa tvo kosti. Sá fyrri er sá að hætta öllum árásum, lýsa yfir sigri og vona að Íranir láti það gott heita, þó svo að þeir hafi heitið því að gera það ekki. Sá síðari er að hefja landhernað, fyrst með því yfirlýsta markmiði að vernda siglingaleiðir á Persaflóa og síðar til að ná þeim markmiðum stríðsins sem lofthernaður einn sér getur ekki skilað. Slík stigmögnun átakanna mun ekki nást með fimm þúsund landgönguliðum, það mun þurfa nokkur hundruð þúsund hermenn til þess. Og slík átök munu ekki einskorðast við Mið-Austurlönd, sérstaklega ef aðrar þjóðir svara kalli Bandaríkjaforseta um að senda herskip á vettvang. Til þessa eru það Rússar sem eru sigurvegarar núverandi stríðsátaka við Íran. Olíuverð hefur hækkað og aflétting banns Bandaríkjanna við sölu á rússneskri olíu til umheimsins gerir Pútín forseta mögulegt að setja aukin þunga í árásarstríðið gegn Úkraínu. Skortur á loftvarnareldflaugum sem Evrópa hefur keypt af Bandaríkjunum og gefið Úkraínu gerir stöðu þeirra erfiðari. Öryggi Evrópu hefur af þeim sökum versnað. Það væru mistök að taka þátt í hernaði Bandaríkjanna og Ísrael gegn Íran jafnvel þó að verð á olíu og gasi hækki og efnhagshorfur séu nú verri en áður. Höfundur er varnarmálasérfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Arnór Sigurjónsson Öryggis- og varnarmál Mest lesið Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Halldór 20.06.2026 Halldór Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir Norðurland og landið allt Heimir Örn Árnason skrifar Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Frelsi ungra Íslendinga til framtíðar Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Sjá meira
Það er þekkt staðreynd að lofthernaður einn og sér vinnur ekki stríð. Seinni heimsstyrjöldin er skýrasta dæmið um það og Libía um hið gagnstæða. Lofthernaður Bandaríkjanna og Ísrael gegn Íran er nú sextán daga gamall þegar þetta er ritað. Það hefur valdið svæðisbundnu stríði sem breiðist út til fjölmargra Mið-Austurlanda og engin veit hversu mörg þau verða þegar yfir lýkur. Íranir gera árásir á olíuinnviði nágrannaríkjanna til að refsa þeim fyrir að leyfa Bandaríkjunum að hafa herstöðvar og til að skapa þrýsting frá umheiminum á árásaraðilana fyrir hækkandi verð á olíu og gasi sem er hætt að flæða í sama magni og áður. Lokun Hormuz-sundsins af hálfu Íran fyrir umferð olíuflutningaskipa hefur óneitanlega alvarleg áhrif á efnahagskerfi alheimsins. Aukin verðbólga og minnkandi hagvöxtur er handan við hornið. Nú kallar forseti Bandaríkjanna eftir aðstoð bandalagsþjóða við að vernda siglingaleiðir frá olíuútflutningsríkjunum við Persaflóa í gegnum Hormuz-sundið. Þar er hann fyrst og fremst að biðja um herskip. Á sama tíma hefur forsetinn einnig ákveðið að senda landgönguliða á svæðið. Hlutverk þeirra verður væntanlega það að koma í veg fyrir að Íranir geti nýtt sér hreyfanlega skotpalla fyrir eldflaugar eða dróna við strendur Hormuz-sundsins eða lagt út tundurdufl með fiskibátum sem þar er að finna í þúsundatali. Gömlu sannindin um að ekki sé hægt að vinna stríðið einungis úr lofti minna á sig. Bandaríkjamenn og Ísraelar virðast nú hafa tvo kosti. Sá fyrri er sá að hætta öllum árásum, lýsa yfir sigri og vona að Íranir láti það gott heita, þó svo að þeir hafi heitið því að gera það ekki. Sá síðari er að hefja landhernað, fyrst með því yfirlýsta markmiði að vernda siglingaleiðir á Persaflóa og síðar til að ná þeim markmiðum stríðsins sem lofthernaður einn sér getur ekki skilað. Slík stigmögnun átakanna mun ekki nást með fimm þúsund landgönguliðum, það mun þurfa nokkur hundruð þúsund hermenn til þess. Og slík átök munu ekki einskorðast við Mið-Austurlönd, sérstaklega ef aðrar þjóðir svara kalli Bandaríkjaforseta um að senda herskip á vettvang. Til þessa eru það Rússar sem eru sigurvegarar núverandi stríðsátaka við Íran. Olíuverð hefur hækkað og aflétting banns Bandaríkjanna við sölu á rússneskri olíu til umheimsins gerir Pútín forseta mögulegt að setja aukin þunga í árásarstríðið gegn Úkraínu. Skortur á loftvarnareldflaugum sem Evrópa hefur keypt af Bandaríkjunum og gefið Úkraínu gerir stöðu þeirra erfiðari. Öryggi Evrópu hefur af þeim sökum versnað. Það væru mistök að taka þátt í hernaði Bandaríkjanna og Ísrael gegn Íran jafnvel þó að verð á olíu og gasi hækki og efnhagshorfur séu nú verri en áður. Höfundur er varnarmálasérfræðingur.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar