Mis­ræmi talið í fram­burði konu sem sakaði Þor­stein um á­reitni

Þorsteini var gefið að sök að hafa kysst konu gegn vilja hennar á hóteli á Suðurlandi vorið 2023. Hann hefði þrýst henni upp að vegg, rekið tunguna ofan í kokið á henni og káfað á kynfærum hennar innanklæða. Héraðsdómur Reykjaness sýknaði hann með dómi sem féll 19. febrúar.

Mikið bar á milli í frásögn Þorsteins annars vegar og konunnar hins vegar eins og rakið er í dómnum sem var birtur á vef dómstólsins í dag. Þorsteinn sagðist aðeins hafa rætt við þær lítillega þegar þær báðu annan mann, sem bar vitni í málinu, um að greiða reikning þeirra.

Konan hélt því aftur á móti fram að Þorsteinn hefði verið ágengur við hana og lýsti nokkrum atvikum því til stuðnings. Hann hefði starað á hana og vinkonu hennar á dansgólfi á hótelinu, reynt að grípa í hana þegar þær ræddu við tvo menn sem báru einnig vitni í málinu og síðar elt þær út á reykingasvæði. Þá hefði Þorsteinn hvíslað einhverju í eyra hennar. Það sem hann á að hafa hvíslað að konunni var afmáð úr dómnum áður en hann var birtur.

Þær vinkonan hefðu farið inn á klósett til þess að ráða ráðum sínum um hvernig þær kæmust óhultar upp á herbergi sín fyrir Þorsteini og félögum hans. Þegar þær hefðu komið út hefði hann elt hana og mennirnir tveir sem báru vitni hefðu verið á eftir þeim. 

Á miðjum gangi hefði hann ýtt henni upp að vegg, troðið tungu ofan í kokið á henni og sett höndina í klofið á henni. Vinkonan hefði rifið Þorstein af henni.

Bar ekki nákvæmlega saman um allt

Dómarinn taldi framburð Þorsteins stöðugaðn og trúverðugan og sömuleiðis tveggja vitna sem voru með honum.

Þótt framburður konunnar hefði í meginatriðum verið stöðugur um atvikið hefði misræmi verið um ýmislegt, þar á meðal milli framburðar hennar hjá lögreglu við rannsókn málsins annars vegar og fyrir dómi hins vegar og á milli frásagnar vinkennanna tveggja.

Þeim vinkonunum hefði þannig til að mynda ekki borið fyllilega saman um aðdragandann að atvikinu sem Þorsteinn var ákærður fyrir, hverjir hefðu orðið vitni af því og um hvað hefði gerst nákvæmlega. Hvorug sagðist þannig muna eftir að Þorsteinn hefði kysst konuna áður en atvikið hefði átt sér stað þótt þær hefðu borið um það hjá lögreglu.

Konan sem bar Þorstein sökum sagðist hafa verið mjög ölvuð þetta kvöld. Vinkonan bar hins vegar að hvorug þeirra hefði verið það. Fyrir sitt leyti sagði Þorsteinn að áfengisneysla hans þessa nótt hefði verið „í meðallagi“. Hún hefði ekki áhrif á minni hans.

Þá taldi dómarinn frásögn konunnar ekki studda framburði annarra vitna eða sýnilegum sönnunargögnum í málinu. Framburður konunnar dygði því ekki til sönnunar á broti gegn eindreginni neitun Þorsteins og stöðugum og trúverðugum framburði hans.