Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! Olga Margrét Cilia skrifar 19. apríl 2026 08:32 Píratar elska alls konar fána, enda er merki Pírata einmitt það; fáni. Fánar eru notaðir til að sýna afstöðu og vísa í baráttu. Fánar hinsegin samfélagsins eru okkur gríðarlega mikilvægir það sem þeir tákna sýnileika, samstöðu, söguna og baráttuna. Við stöndum sterkari saman. Samfélagið okkar stendur á krossgötum. Við getum farið í áttina að fáfræði og hræðslu eða valið frelsi og öryggi fyrir framtíðina. Píratar trúa því að öll eigi rétt á að lifa sínu lífi á eigin forsendum óháð kynhneigð, kynvitund og kyntjáningu. Píratar vilja borg þar sem hinsegin fólk upplifir sig öruggt á djamminu, í sundi, þegar þau sækja þjónustu hjá borginni, í skólum, bókasöfnum og bara alls staðar. Píratar vilja, sem dæmi, fjármagna hinsegin félagsmiðstöðina, tryggja að borgin vinni kerfisbundið gegn hatursorðræðu, tryggja algilda hönnun t.d. í sundi og við veitingu þjónustu, kanna stöðu hinsegin eldri borgara og tryggja að þau geti lifað örugg á ellilífeyrisárum sínum, kanna stöðu hinsegin fatlaðs fólks, kanna stöðu hinsegin innflytjenda, regnbogavotta alla vinnustaði borgarinnar og vera með hinsegin fræðslu á öllum skólastigum. Fyrst og fremst viljum við borg þar sem öll finna að þau eru örugg til að lifa sínu lífi á eigin forsendum. Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! Höfundur skipar 5. sæti á lista Pírata fyrir komandi borgarstjórnarkosningar! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hinsegin Píratar Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Píratar elska alls konar fána, enda er merki Pírata einmitt það; fáni. Fánar eru notaðir til að sýna afstöðu og vísa í baráttu. Fánar hinsegin samfélagsins eru okkur gríðarlega mikilvægir það sem þeir tákna sýnileika, samstöðu, söguna og baráttuna. Við stöndum sterkari saman. Samfélagið okkar stendur á krossgötum. Við getum farið í áttina að fáfræði og hræðslu eða valið frelsi og öryggi fyrir framtíðina. Píratar trúa því að öll eigi rétt á að lifa sínu lífi á eigin forsendum óháð kynhneigð, kynvitund og kyntjáningu. Píratar vilja borg þar sem hinsegin fólk upplifir sig öruggt á djamminu, í sundi, þegar þau sækja þjónustu hjá borginni, í skólum, bókasöfnum og bara alls staðar. Píratar vilja, sem dæmi, fjármagna hinsegin félagsmiðstöðina, tryggja að borgin vinni kerfisbundið gegn hatursorðræðu, tryggja algilda hönnun t.d. í sundi og við veitingu þjónustu, kanna stöðu hinsegin eldri borgara og tryggja að þau geti lifað örugg á ellilífeyrisárum sínum, kanna stöðu hinsegin fatlaðs fólks, kanna stöðu hinsegin innflytjenda, regnbogavotta alla vinnustaði borgarinnar og vera með hinsegin fræðslu á öllum skólastigum. Fyrst og fremst viljum við borg þar sem öll finna að þau eru örugg til að lifa sínu lífi á eigin forsendum. Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! Höfundur skipar 5. sæti á lista Pírata fyrir komandi borgarstjórnarkosningar!
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar