„Maður hefur verið í feluleik að lifa tvöföldu lífi“

Magnús Jochum Pálsson skrifar 5. maí 2026 10:09

Börkur opnaði sig í hlaðvarpi Sölva Tryggvasonar um andlega erfiðleika sína, spilafíkn og hjálpina sem hann fékk hjá Píeta-samtökunum. Hér er hann með eiginkonu sinni, Jónu Björgu Ólafsdóttur, í einu af hlaupunum sem hann hefur skipulagt til styrktar Píeta. Guðmundur Freyr Jónsson

Börkur Reykjalín Brynjarsson, utanvegahlaupari og verkfræðingur, keyrði sig í þrot með fjölskyldufyrirtæki sitt, endaði í ógöngum með spilafíkn og íhugaði að binda endi á líf sitt. Hann leitaði sér hjálpar hjá Píeta-samtökunum, er gríðarlega þakklátur fyrir starf þeirra og hefur síðustu sex ár staðið fyrir árlegum hlaupum til styrktar samtökunum.

Börkur er nýjasti gesturinn í hlaðvarpi Sölva Tryggvasonar og ræddi þar um hvernig hann leitaði sér hjálpar eftir að hafa keyrt sig í algjört þrot, mikilvægi þess að opna á erfiðleika og Píeta-samtökin.

Í þessari grein er fjallað um sjálfsvíg. Fólki með sjálfsvígshugsanir er bent á upplýsingasíma heilsugæslunnar s.1700, netspjallið heilsuvera.is, Hjálparsíma Rauða krossins s.1717, á netspjallið 1717.is og á Píeta símann s.552-2218.

„Ég var að reka gamlagróið fjölskyldufyrirtæki og var með fimm til tíu manns í vinnu, en fann að álagið var að keyra mig niður og lokaði fyrirtækinu um áramótin 2023/2024. Þá var ég kominn í einhvers konar sambland af þunglyndi, kvíða og kulnun. Ég taldi mig kominn á botninn og hugsaði með mér að nú yrði ég bara að vinna í mínum málum og koma mér upp aftur. En það tók við mikill tómleiki eftir að ég fór í veikindafrí,“ segir Börkur í þættinum.

Síðustu sex ár hefur Börkur haldið styrktarhlaup fyrir Píeta.Guðmundur Freyr Jónsson

„Í þessum tómleika fannst mér ég verða að finna eitthvað að gera og vildi láta peninginn sem ég átti vinna fyrir sér. Eitt leiddi af öðru og ég var fljótlega kominn í „day-trading“ og taldi að þar gæti ég unnið inn peninga. En ég fór fljótlega með það í mikla fíkn og feluleik og svo varð þetta eiginlega bara að spilafíkn. Það fylgir þessu mikil skömm og ég faldi þetta fyrir konunni minni. Ég var að rembast við að vinna upp tapið, en þetta varð bara verra og verra og svo var ég kominn út í horn með að fela þetta. Ég var þá kominn með svakalega sektarkennd og niðurrifið var mikið yfir því að hafa farið þessa leið.“

Börkur byrjaði þá að taka á sínum málum.

„Ég endaði á að fara bæði í áfengismeðferð og vinna í spilafíkninni. Í vinnunni með SÁÁ áttaði ég mig fyrst fyrir alvöru á því hvað afneitunin var orðin mikil og hvernig þetta tengdist því að ég hafði keyrt kerfið mitt í þrot þegar ég var að reka fyrirtækið og hvað það var mikið högg fyrir ímyndina að þurfa að loka því. Maður er bara í því að grafa holu þegar maður er kominn á þennan stað. Manni finnst maður svo lítils virði, ekki síst af því að maður hefur verið í feluleik að lifa tvöföldu lífi. Svo þegar maður loksins horfist í augu við sannleikann kemur allt áfallið bara í einu.“

Guggnaði á fyrsta símtalinu

Börkur hefur undanfarin ár staðið fyrir hlaupi til styrktar Píeta-samtökunum, það fór nýlega fram og heppnaðist vel. Börkur segir mikilvægt að verkja athygli á starfi samtakanna, sem hann þekkir af eigin raun.

„Ég á tvo vini sem hafa tekið líf sitt og á aðra vini sem eru aðstandendur í þessum málum. Svo fór ég sjálfur á þennan stað að fara að hugsa að enda þetta bara þegar staðan var orðin sem verst. Við karlmenn virðumst margir eiga sérstaklega erfitt með að leita okkur hjálpar og finnst við bara vera byrði á annað fólk ef við erum að ganga í gegnum erfiðleika,“ segir Börkur.

Hugmyndin um að karlmenn eigi að vera sjálfstæðir og getað dílað við hlutina virðist inngróin. Börkur nefnir að samkvæmt alþjóðlegri tölfræði séu um sjötíu prósent sjálfsvíga framin af körlum. Karlmenn þurfi að verða betri í að opna sig um líðan sína þegar þeir fara í gegnum erfiðleika.

„Þegar hlutirnir voru sem allra dimmastir hjá mér guggnaði ég meira að segja á fyrsta símtalinu í Píeta, en sem betur fer var strax hringt til baka eftir að ég hafði skellt á. Það var ómetanlegt að geta fengið hlustun frá einhverjum sem ekki dæmdi mig á neinn hátt og við verðum að muna að við erum ekki minni karlmenn þó að við opnum okkur um hlutina, heldur þvert á móti. Það er svo mikilvægt að muna að við erum aldrei einir. Það að finna einhvern sem við getum talað við án þess að upplifa að við séum dæmdir getur stundum verið algjört lykilatriði í að byrja að vinna í sér,“ segir hann.

Börkur segist enn vera að vinna í sínum málum, en leggur mikla áherslu á að heiðarleg og opinská umræða sé lykilatriði í því að ná bata.

„Það tekur rosalega á þá sem verða eftir ef einhver fer þá leið að enda sitt eigið líf. Þegar mér fannst ég vera sem minnst virði var það sú hugsun að ég ætti þrjú börn, foreldra og konu og ég gæti ekki gert þeim þetta. Ég skildi að þetta fjallaði ekki bara um mig heldur alla fjölskylduna. Viðbrögðin sem ég hef fengið við því að opna á þessa hluti hafa almennt verið mjög góð. Maður óttast að fólk dæmi mann þegar maður talar um erfiðleika, en það er ekki raunin. Og ef einhver dæmir mann er það ekkert persónulegt og hefur líklega bara meira að segja um þann sem dæmir.“

Börkur hvetur aðra sem standa í svipuðum sporum og hann gerði til að leita sér hjálpar en horfa má á brot úr viðtali Sölva við Börk hér að neðan: