Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar 15. maí 2026 10:01 Hægri settar strætóakreinar með snjallstýringu og gervigreind eru raunhæf, hagkvæm og fljótleg leið til að bæta almenningssamgöngur í Reykjavík. Í stað þess að ráðast í mjög kostnaðarsamar framkvæmdir með miðjusettum sérakreinum og stórum stöðvum, eins og í Borgarlínuverkefninu, er hægt að nýta núverandi gatnakerfi betur og ná fram sambærilegum ávinningi á mun lægri kostnaði. Í fjölmörgum stórborgum heims hefur þessi leið reynst vel. New York hefur byggt upp umfangsmikið net strætóakreina við kantstein og beitir myndavélum til að tryggja að akreinarnar nýtist strætisvögnum. London hefur í áratugi notað slíkar akreinar sem burðarás almenningssamgangna. Toronto hefur með RapidTO innleitt hægri settar forgangsakreinar sem hafa bætt stundvísi og stytt ferðatíma. Þá nota borgir á borð við Paris, Sydney og Seoul sambærilegar lausnir á helstu stofnæðum. Alþjóðlegar hönnunarleiðbeiningar frá NACTO og bandarísku samgönguyfirvöldunum (FTA) viðurkenna þessa nálgun sem staðlaða og árangursríka aðferð til að forgangsraða almenningssamgöngum. Helsti kostur hægri settra akreina er að þær nýta þá innviði sem þegar eru til staðar. Í mörgum tilvikum nægir að endurmerkja núverandi akrein, bæta við skiltum, snjallljósum og eftirlitsmyndavélum. Þannig má komast hjá umfangsmiklum breytingum á götum, færslu lagna og byggingu stórra miðjustöðva. Þetta dregur verulega úr kostnaði og styttir framkvæmdartíma. Með nútímalegri tækni er hægt að auka árangurinn enn frekar. Forgangur á umferðarljósum tryggir að strætó fái grænt ljós þegar hann nálgast gatnamót. Gervigreind getur stýrt ferðatíðni, fylgst með farþegafjölda og brugðist við umferð í rauntíma. Myndavélakerfi sjá til þess að einkabílar noti ekki akreinarnar ólöglega. Slíkt „AI Strætó“ kerfi getur bætt þjónustu verulega án þess að byggja dýr og ósveigjanleg mannvirki. Þessi nálgun hefur einnig þann kost að vera sveigjanleg. Hægt er að innleiða hana í áföngum og laga hana að reynslu og þörfum. Ef ákveðnir kaflar reynast vel má lengja kerfið smám saman. Ef breytingar verða á byggð eða ferðavenjum er auðveldara að breyta leiðum og akreinum en þegar fjárfest hefur verið í föstum og kostnaðarsömum miðjustöðvum. Fyrir Reykjavík gæti þetta verið skynsamleg leið til að bæta almenningssamgöngur á skemmri tíma og með mun minni fjárútlátum en við hina kostnaðasömu Borgarlínu. Með hægri settum forgangsakreinum, snjallljósum og gervigreind væri hægt að hraða Strætó, auka áreiðanleika og bæta þjónustu við farþega án þess að leggja í jafn umfangsmiklar framkvæmdir og miðjusett Borgarlína krefst. Einfalst er að láta stærri vagna aka eftir stofnæðum og mislitla vagna inn í hverfin þar sem gervigreind sér um allar upplýsingar í rauntíma. Í stuttu máli: Hægri settar strætóakreinar með AI-stýringu sameina hagkvæmni, sveigjanleika og hraða innleiðingu. Þær hafa sannað gildi sitt í mörgum af stærstu borgum heims og gætu orðið skilvirk og raunhæf leið til að efla almenningssamgöngur í Reykjavík. Nú er lag að stoppa þessa brjálæðislegu framkvæmd áður en það er of seint. Höfundur er oddviti Okkar borgar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Okkar borg Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Borgarlínan er háskaleg tilraun Karólína Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hversu lengi nennir þú að bíða? Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Meira af íþróttum fyrir alla í Múlaþingi Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson skrifar Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reykjavík - Menningarborg á heimsmælikvarða Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Á kjördag er líka kosið um frelsi fatlaðs fólks Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Óraunhæft endurkaupaverð ógnar framtíð Grindavíkur Telma Sif Reynisdóttir skrifar Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Sjá meira
Hægri settar strætóakreinar með snjallstýringu og gervigreind eru raunhæf, hagkvæm og fljótleg leið til að bæta almenningssamgöngur í Reykjavík. Í stað þess að ráðast í mjög kostnaðarsamar framkvæmdir með miðjusettum sérakreinum og stórum stöðvum, eins og í Borgarlínuverkefninu, er hægt að nýta núverandi gatnakerfi betur og ná fram sambærilegum ávinningi á mun lægri kostnaði. Í fjölmörgum stórborgum heims hefur þessi leið reynst vel. New York hefur byggt upp umfangsmikið net strætóakreina við kantstein og beitir myndavélum til að tryggja að akreinarnar nýtist strætisvögnum. London hefur í áratugi notað slíkar akreinar sem burðarás almenningssamgangna. Toronto hefur með RapidTO innleitt hægri settar forgangsakreinar sem hafa bætt stundvísi og stytt ferðatíma. Þá nota borgir á borð við Paris, Sydney og Seoul sambærilegar lausnir á helstu stofnæðum. Alþjóðlegar hönnunarleiðbeiningar frá NACTO og bandarísku samgönguyfirvöldunum (FTA) viðurkenna þessa nálgun sem staðlaða og árangursríka aðferð til að forgangsraða almenningssamgöngum. Helsti kostur hægri settra akreina er að þær nýta þá innviði sem þegar eru til staðar. Í mörgum tilvikum nægir að endurmerkja núverandi akrein, bæta við skiltum, snjallljósum og eftirlitsmyndavélum. Þannig má komast hjá umfangsmiklum breytingum á götum, færslu lagna og byggingu stórra miðjustöðva. Þetta dregur verulega úr kostnaði og styttir framkvæmdartíma. Með nútímalegri tækni er hægt að auka árangurinn enn frekar. Forgangur á umferðarljósum tryggir að strætó fái grænt ljós þegar hann nálgast gatnamót. Gervigreind getur stýrt ferðatíðni, fylgst með farþegafjölda og brugðist við umferð í rauntíma. Myndavélakerfi sjá til þess að einkabílar noti ekki akreinarnar ólöglega. Slíkt „AI Strætó“ kerfi getur bætt þjónustu verulega án þess að byggja dýr og ósveigjanleg mannvirki. Þessi nálgun hefur einnig þann kost að vera sveigjanleg. Hægt er að innleiða hana í áföngum og laga hana að reynslu og þörfum. Ef ákveðnir kaflar reynast vel má lengja kerfið smám saman. Ef breytingar verða á byggð eða ferðavenjum er auðveldara að breyta leiðum og akreinum en þegar fjárfest hefur verið í föstum og kostnaðarsömum miðjustöðvum. Fyrir Reykjavík gæti þetta verið skynsamleg leið til að bæta almenningssamgöngur á skemmri tíma og með mun minni fjárútlátum en við hina kostnaðasömu Borgarlínu. Með hægri settum forgangsakreinum, snjallljósum og gervigreind væri hægt að hraða Strætó, auka áreiðanleika og bæta þjónustu við farþega án þess að leggja í jafn umfangsmiklar framkvæmdir og miðjusett Borgarlína krefst. Einfalst er að láta stærri vagna aka eftir stofnæðum og mislitla vagna inn í hverfin þar sem gervigreind sér um allar upplýsingar í rauntíma. Í stuttu máli: Hægri settar strætóakreinar með AI-stýringu sameina hagkvæmni, sveigjanleika og hraða innleiðingu. Þær hafa sannað gildi sitt í mörgum af stærstu borgum heims og gætu orðið skilvirk og raunhæf leið til að efla almenningssamgöngur í Reykjavík. Nú er lag að stoppa þessa brjálæðislegu framkvæmd áður en það er of seint. Höfundur er oddviti Okkar borgar.
Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar