Fundu hvor aðra á ný eftir erfiða reynslu

Auður Ösp Guðmundsdóttir skrifar 27. júlí 2026 09:00

Sylvía og Dagný segja að hluti batans felist í að hætta að kenna sjálfum sér um. Samsett

Sylvía Rún Guðnýjardóttir og Dagný Rut Kjartansdóttir ólust báðar upp í Grundarfirði og þekkjast frá barnæsku. Leiðir þeirra skildu um tíma en fyrr á þessu ári tengdust þær aftur. Fljótlega kom í ljós að þrátt fyrir ólíkar lífsleiðir áttu þær sameiginlega reynslu sem hvorug hafði gert sér grein fyrir að hin deildi.

Báðar höfðu þær leitað sér stuðnings hjá Bjarkarhlíð, miðstöð fyrir þolendur ofbeldis.

Þær segja að þjónustan hafi skipt sköpum, ekki aðeins vegna ráðgjafarinnar heldur einnig vegna þess að þar hafi þær fundið skilning, öryggi og staðfestingu á eigin upplifun.

„Þegar við fórum að ræða lífið áttum við okkur á því hvað við höfðum gengið í gegnum margt svipað. Það skapaði sérstaka tengingu á milli okkar,“ segir Dagný.

Þær leggja áherslu á að ofbeldi geti birst með margvíslegum hætti og að margir geri sér ekki grein fyrir því hversu djúp áhrif það getur haft. Þess vegna telja þær mikilvægt að fólk viti að hægt sé að leita sér aðstoðar áður en aðstæður verða óviðráðanlegar.

„Það sem Bjarkarhlíð gaf mér var fyrst og fremst skilningur. Ég lærði að treysta eigin upplifun aftur og átta mig á því að maður þarf ekki að standa einn í svona aðstæðum,“ segir Sylvía.“

Vinkonurnar vonast til að aukA sýnileika Bjarkarhlíðar og hvetja fleiri til að leita sér aðstoðar.Aðsend

Hjálpin er til staðar

Þær segja að bataferlið hefjist ekki endilega þegar erfiðu tímabili lýkur. Oft taki þá við ný verkefni, að endurheimta sjálfstraust, byggja upp öryggi og kynnast sjálfum sér upp á nýtt.

„Það er auðvelt að vera gagnrýninn á sjálfan sig eftir erfiða reynslu. Smám saman lærir maður þó að sýna sér meiri mildi og átta sig á því að maður er sterkari en maður hélt.“

Þær segja að vináttan hafi einnig reynst þeim mikilvægur hluti af bataferlinu. Þær hafi getað stutt hvor aðra, hlegið saman og rætt um lífið af hreinskilni.

„Það skiptir ótrúlega miklu máli að eiga einhvern sem skilur án þess að maður þurfi að útskýra allt.“

Vinkonurnar ætla báðar að taka þátt í Reykjavíkurmaraþoninu og safna áheitum fyrir Bjarkarhlíð. Fyrir þeim er það leið til að gefa til baka og styðja við starfsemi sem þær segja hafa skipt sköpum í lífi sínu.

„Við viljum að fleiri viti að hjálpin er til staðar. Það getur verið erfitt að stíga fyrsta skrefið, en enginn ætti að þurfa að ganga í gegnum þetta einn.“

Þær vona að með þátttöku sinni geti þær aukið vitund um þjónustu Bjarkarhlíðar og hvatt fólk sem býr við erfiðar aðstæður til að leita sér stuðnings.

„Við erum ekki að hlaupa vegna fortíðarinnar heldur vegna framtíðarinnar. Við viljum að fleiri fái tækifæri til að endurheimta öryggi, sjálfstraust og von.“

Hér má heita á Sylvíu og Dagnýju og styðja við starfsemi Bjarkahlíðar.

Reykjavíkurmaraþon Grundarfjörður Heimilisofbeldi