Mér skilst að Ísland sé stórt og fallegt

Dario Argento, hinn goðsagnakenndi ítalski kvikmyndaleikstjóri og einn áhrifamesti hrollvekjuleikstjóri allra tíma, er heiðursgestur kvikmyndahátíðarinnar Reykjavík International Film Festival sem sett verður með pompi og prakt í dag. Ferill Argento spannar rúm fjörutíu ár og hann er hvergi nærri hættur, en í ár sendi hann frá sér kvikmyndina Dracula 3D. Haukur Viðar Alfreðsson tók Argento tali og óhætt er að segja að hann sé töluvert geðþekkari en yrkisefnin gefa til kynna. Eftir örstutt spjall um veðrið hófst alvaran.

Hvaða þýðingu hefur það fyrir þig sem listamann að vera heiðursgestur RIFF? Mér finnst það mikill heiður. Ég er mjög spenntur fyrir Íslandsförinni og hlakka mikið til. Ég hef séð íslenskar kvikmyndir á kvikmyndahátíðum og einnig hef ég hlustað á íslenska tónlist, en um landið sjálft veit ég ekki mikið. En mér skilst að það sé stórt og fallegt.

Nú sendir þú nýlega frá þér kvikmyndina Dracula 3D. Hver myndirðu segja að væri helsti munurinn á því að gera kvikmynd í dag og fyrir fjörutíu árum? Tilfinningin á tökustað er sú sama en markaðs-yfirráð bandarískra stórmynda hafa gert minni myndum erfiðara fyrir. Með tilkomu stafrænnar kvikmyndatöku er orðið nær ómögulegt að taka mynd á gamaldags filmu. Til dæmis er hvergi hægt að framkalla filmu á Ítalíu í dag, þannig að kvikmyndagerðarmenn verða að aðlagast breyttum tímum.

Hvernig leggjast þessar breytingar í þig? Þetta er hræðilegt (hlær). En það var virkilega gaman að prófa sig áfram með þrívíddina og ég leit á þetta sem spennandi tilraun. Þarna næ ég dýpt sem ég hef aldrei náð áður.

Það er óhjákvæmilegt að spyrja einn áhrifamesta hrollvekjuleikstjóra allra tíma hvernig honum líki við hryllingsmyndir nútímans. Sérðu eitthvað sem er þér að skapi? Það er ekkert að gerast í Ameríku, en mér líkar mjög vel við það sem er að gerast í Frakklandi og á Spáni. Þaðan koma margar góðar myndir, sem og frá Japan, Taívan og Suður-Kóreu. Ætli það sé ekki hinn nýi heimavöllur hryllingsins?

Myndir þínar eru fullar af fallegum sjónarhornum og þú hefur óvenjulega nálgun á liti og ljós. Sækir þú innblástur í myndlist? Ég sæki mikið í myndlist og arkitektúr og myndirnar mínar eru uppfullar af vísunum í málverk og skúlptúra. Til dæmis í kvikmyndinni Deep Red, þar endurskapa ég sjónarhorn úr málverkinu Nighthawks eftir Edward Hopper. Þetta er bara eitt dæmi af mörgum. Myndlist og kvikmyndagerð eru náskyldar listgreinar.

Hrollvekjan Suspiria er vafalaust sú þekktasta af þínum verkum. Nú er unnið að endurgerð myndarinnar fyrir bandarískan markað. Hvernig leggst verkefnið í þig og ertu viðriðinn það að einhverju leyti? Ég hef ekki hugmynd um hver stendur á bak við þetta verkefni og kem eiginlega alveg af fjöllum. Ég hef þó heyrt af því að þetta standi til og undra mig á því hvers vegna enginn hefur haft samband. Mér finnst það bæði ófagmannlegt og dónalegt.

Nú hefur þú bæði skrifað fyrir sjálfan þig og aðra, meðal annars sjálfan Sergio Leone. Hvort veitir þér meiri ánægju, að sitja við ritvélina eða að standa á bak við tökuvélina? Hvort tveggja finnst mér fallegt og veitir mér gleði. Þegar ég skrifa er ég að setja drauma mína á blað en þegar ég fer í tökur finnst mér ég vera að uppfylla þá. Þetta er nátengt og ég get ómögulega gert upp á milli.

Má eiga von á því að sjá þig í bíó á RIFF-hátíðinni? Engin spurning. Ég ætla að horfa á myndirnar mínar með áhorfendum og hafa gaman af.