Vill að Fær­eyjar fái nýjan flug­völl

Eins og fram kom í frétt Vísis fyrr í mánuðinum telst 757-þotan vera með of breitt vænghaf fyrir þennan eina flugvöll Færeyinga og má því ekki nota hann. Hún hefur engu að síður farið nokkrar ferðir með lax til New York og einnig til Brussel en sækja þurfti um undanþágu til danskra samgönguyfirvalda.

Það eru þó ekki öryggisreglur danskra skriffinna sem eru raunverulega vandamálið heldur takmörkuð lengd flugbrautarinnar. Boeing 757-þotan er raunar þekkt fyrir að þurfa stutta flugbraut, miðað við svo stóra flugvél, og 1.800 metra löng brautin í Vogum dugar undir flestum kringumstæðum, eins og fyrir tveggja tíma flug með lax til Brussel. En ekki þegar hún þarf að komast fullhlaðin í sjö tíma flug til New York.

Með 35 tonn af laxi og fulla eldsneytisgeyma þarf hún um 2.100 metra langa braut til flugtaks. Í flugferðunum til New York til þessa hefur hún því þurft að taka á loft í Færeyjum með lágmarkseldsneyti en millilenda í Keflavík til eldsneytistöku með tilheyrandi aukakostnaði, eins og lendingargjöldum.

Bæjarstjóri Þórshafnar telur fullreynt að flugvöllurinn í Vogum dugi til að mæta nútímakröfum og þörfum Færeyinga. Hann segir það pínlegt að ekki sé hægt að flytja verðmætustu útflutningsafurð eyjanna út með flugi. Hann vill því dusta rykið af aldarfjórðungs gömlum áformum um gerð nýs flugvallar á Glyvursnesi rétt utan við höfuðstað eyjanna.

Á þeim tíma var um tveggja stunda ferðalag milli Þórshafnar og Vogaflugvallar og þurfti að taka ferju milli eyjunnar Voga og Straumeyjar. Vogagöngin, fyrstu neðansjávargöng Færeyja, styttu aksturstímann niður í um 40 mínútur árið 2002. Árið 2012 var flugbrautin í Vogum svo lengd úr 1.250 metrum upp í 1.800 metra og áform um völl á Glyvursnesi voru lögð til hliðar.

„Ég hef ákveðið að setja flugvöll á Glyvursnesi aftur á dagskrá. Ég ætla að kanna pólitískar undirtektir, kanna kostnað og fjármögnunarleiðir,“ segir Heðin Mortensen í viðtalinu við Kringvarpið og tekur fram að vinnan sé þegar hafin.

Á Glyvursnesi er talið að koma megi fyrir 2.700 metra langri flugbraut sem myndi liggja í um eitthundrað metra hæð yfir sjávarmáli. Í skýrslu sem landsstjórn Færeyja lét gera árið 2006 kom fram að helsti kostur flugvallar þar væri nálægð við Þórshöfn en annar flugbrautarendinn yrði aðeins þrjá kílómetra sunnan bæjarins. Þessi nálægð var reyndar einnig nefnd sem ókostur vegna ónæðis sem flugvöllurinn gæti valdið byggðinni.

Það var breski herinn sem upphaflega lagði flugvöllinn í Vogum á stríðsárunum sem bækistöð fyrir könnunarflugvélar og var hann tekinn í notkun árið 1942. Eftir að seinni heimsstyrjöld lauk gerði félag í eigu Færeyinga skammvinna tilraun til flugrekstrar. Það leigði Douglas Dakota-flugvél sumarið 1946 sem bauð upp á nokkrar ferðir milli Færeyja, Prestvíkur í Skotlandi og Kaupmannahafnar en áhugi reyndist ekki nægur til að standa undir rekstrinum.

Nánast engin starfsemi var þar allt til ársins 1963 þegar tveir framámenn í bænum Saurvogi í samstarfi við Flugfélag Íslands beittu sér fyrir því að flugvöllurinn yrði lagfærður og opnaður á ný. Flugfélag Íslands, fyrst flugfélaga, hóf síðan reglubundið áætlunarflug á DC 3-vélum, þristum. Flogið var frá Reykjavík til Færeyja á þriðjudagsmorgnum en vélin fór svo til Bergen í Noregi og Kaupmannahafnar og aftur til Færeyja. Síðan hélt vélin til Glasgow og til baka til Færeyja áður en haldið var aftur til Reykjavíkur á föstudegi.

Flugfélag Íslands og síðar Flugleiðir héldu lengi uppi áætlunarflugi milli Reykjavíkur og Færeyja á Fokker-vélum. Árið 1987 stofnuðu Færeyingar eigið flugfélag, Atlantic Airways, sem síðar tók yfir allt flug milli Íslands og Færeyja. Á því verður breyting þann 1. maí næstkomandi þegar Icelandair hefur á ný áætlunarflug til Færeyja, að þessu sinni frá Keflavík á Dash 8 Q400-vélum.

Síðasta áætlunarflug Atlantic Airways frá Reykjavíkurflugvelli til Færeyja var árið 2018, sem sjá má hér:

Stöð 2 fjallaði um flugmál Færeyinga í þessari frétt árið 2013: