„Ég átta mig ekki á því hvað er verið að meina með því“

Umræddur skúlptúr er eftir Pétur Bjarnason og er frá árinu 1991. Hann var áður á Austurbakkanum þar sem tónlistarhúsið Harpa stendur í dag.

„Þetta hefur gerst áður að verk verða einhvern veginn fyrir hnjaski eða skemmdum, hvort sem það er út af einhverju gildi verkanna sjálfra eða bara svona almennur brussugangur og skemmdarverk. Við erum með teymi sem er yfirleitt frekar fljótt í snúningum að laga hlutina, þannig að við reynum að halda öllu þessu í horfinu,“ segir Markús Þór Andrésson safnstjóri. Hann hafði ekki heyrt af skemmdarverkunum þegar fréttamaður sló á þráðinn.

Vill síður tjá sig efnislega um krotið

Aðspurður hvort hakakrossar séu verri en annað krot í ljósi sögunnar tekur Markús fram að hann hafi ekki enn séð ummerkin.

„Þannig að ég átta mig ekki á því hvað er verið að meina með því og vil þá kannski síður tjá mig um það.“

Partnership er önnur tveggja höggmynda sem Pétur gerði í tilefni af því að 50 ár voru frá því að Ísland og Bandaríkin hefðu tekið upp stjórnmálasamband. Sú seinni var afhjúpuð í Miami á Flórída 1992. „Verkin sýna eins konar örvarodd sem samsettur er úr tveimur samhverfum hlutum og má lesa úr því tákn fyrir samstarf tveggja aðila um að horfa fram á við,“ að því er fram kemur á vef Listasafnsins.

Heyri til undantekninga

Markús segir að listasafnið sé með sérstakt teymi sem sérhæfi sig í því að viðhalda og lagfæra útilistaverk safnsins sem eru fjölmörg.

„Við vorum tiltölulega nýbúin að laga þetta verk. Þær voru svolítið farnar að láta á sjá flísarnar á stöplinum af því að þær voru komnar til ára sinna. Það var allt saman fært til betra horfs núna kannski fyrir ári síðan. Þannig að við munum bara líta á þetta og reyna að koma þessu í lag.“

Það sé alltaf leiðinlegt þegar slík skemmdarverkamál koma upp. Krot og skemmdarverk á útilistaverkum Listasafns Reykjavíkur heyri til undantekninga og séu ekki algeng.

„Okkur er umhugað um listaverkin okkar og að það sé borin virðing fyrir þeim og þeim vel við haldið, það er bara okkar ábyrgð.“

„Eins og alltaf þá er það nú þannig að ef eitthvað bjátar á í útilistaverkunum þá erum við yfirleitt fljót að heyra af því í Listasafninu. Almenningi er gjarnan umhugað um verkin okkar og þau láta okkur mjög gjarnan vita ef eitthvað kemur upp á. Við bregðumst yfirleitt fljótt við,“ segir Markús Þór Andrésson, safnstjóri Listasafns Reykjavíkur.