Í­hugaði að hætta: „Ekki stóra mark­miðið heldur hvað maður lærir á leiðinni“

Gauti er kominn á fullt í Alpafjöllum fyrir komandi tímabil. Eftir að hafa eytt tveimur árum í það verkefni fyrir augum að komast á Vetrarólympíuleika var hann þó ekki viss um að hann myndi halda atvinnumannaferlinum áfram.

„Það var svona aðeins óljóst eftir að ég komst ekki á Ólympíuleikana núna í febrúar eftir mikla vinnu, tvö ár af miklu álagi. Þá kemur aðeins kafli þar sem maður veit ekki hvað maður er að gera. En svo ákvað ég það í sumar að ég væri klár að keyra á þetta aftur og þá bara keyrðum við þetta í gang og fórum út í fyrstu ferð,“ segir Gauti í samtali við íþróttadeild Sýnar.

Það hljóta að vera samt svona blendnar tilfinningar. Þú ferð væntanlega langt niður en samt að samgleðjast félaga á sama tíma?

„Það er erfitt en á sama tíma örugglega gott fyrir mann líka. Sjá að þetta snýst ekkert alltaf endilega um eina stóra markmiðið heldur bara hvað maður lærir á leiðinni. Besti vinur minn fór á leikana, stóð sig fáránlega vel þannig að það er ekkert hægt að vera sár út í það. Maður bara tekur það sem maður lærir og heldur áfram sko.”

Hver er þankagangurinn þegar að síðan kemur að því að þú breytir um skoðun og ákveður að keyra á þetta?

„Já, það er svona bara þetta tækifæri sem að maður er að fá. Ég er 24 ára, er búinn að vera að gera þetta síðan ég var lítill, búinn að vera í rauninni svona hálfpartinn atvinnumaður í fjögur ár núna. Ég mun aldrei fá þetta tækifæri aftur þannig að það er bara tími til þess að gefa allt í og hérna, vona það besta sko,“ segir Gauti.

Gömul saga og ný

Atvinnumenn í einstaklingsgreinum mæta þá öðrum og ef til frekari áskorunum en þeir sem stunda hópíþróttir. Þekktar eru áskoranir afreksíþróttafólks við að fjármagna feril sinn og þurfa að vinna með íþróttinni.

Lífi atvinnumanns á skíðum fylgja allskyns áskoranir.

„Já, það eru alls konar áskoranir. Maður er að fjármagna þetta að mestu leyti sjálfur. Það koma styrkir frá ÍSÍ og Skíðasambandinu líka. En mestmegnis er maður að fjármagna þetta sjálfur þannig að það er mikil vinna á bak við það. Sjá til þess að það sé hægt að kaupa ný skíði og bóka flug og svo,“ segir Gauti sem sendir pósta víða leitandi að fjármögnun.

„Það er í rauninni bara þannig. Maður sendir pósta og gerir stundum kannski samning fyrir ár að fá eitthvað mánaðarlega. Stundum bara eingreiðslu og stundum nær maður að fá frían búnað eða eitthvað svoleiðis. Þannig að þetta er bara alls konar. Maður bara reddar sér eins og maður getur,“ segir Gauti.

Háleit markmið fyrir HM

Svo nú þegar Gauti fer aftur á fullt fylgja því ný markmið.

„Það eru komin ný markmið. Það er að komast undir 150. sæti á heimslista og fá þá start í heimsbikar. Og síðan er það heimsmeistaramótið í Crans-Montana í Sviss í febrúar. Og þá ætla ég að reyna að keppa í þremur greinum. Svigi, stórsvigi og risasvigi. Og ná þar helst undir 30. sæti,“ segir Gauti.

Þú ert ekkert farinn að líta til næstu Ólympíuleika eða hvað?

„2030? Það er langt í það. Það fer svolítið eftir því hvernig þessi vetur fer. Ef ég kemst undir 150 og fæ að starta í heimsbikar þá lítur það mjög vel út en við tökum eitt ár í einu, sjáum hvað gerist.“