Hafi flestir verið að gera fé­lögum greiða þegar þeir tóku við efnum í sófa og morgunkornskössum

Þetta er meðal þess sem kom fram þegar maðurinn gaf skýrslu við upphaf aðalmeðferðar í máli ákæruvaldsins á hendur honum og þremur öðrum í Héraðsdómi Reykjavíkur í gærmorgun.

Ákæra héraðssaksóknara er í nokkrum ákæruliðum en Króatinn er ákærður fyrir stórfellt fíkniefna- og vopnalagabrot fyrir að hafa í vörslum sínum í sölu- og dreifingarskyni, að því er fram kemur í ákæru, tæplega 1,3 lítra af kannabisblönduðum vökva, um 9,4 kílógrömm af kannabisblönduðu efni og 7,62 grömm af maríjúana í íbúð og bifreið sinni í Reykjavík. Auk þess hafi hann haft útdraganlega kylfu og tvö rafvopn í vörslum sínum. 

Við aðalmeðferðina sagði maðurinn að hann hefði ekki verið eigandi efnanna sem fundust í íbúð hans. Hann hefði verið á slæmum stað á þessum tíma og íbúð hans á Hverfisgötu hafi verið opin nánast hverjum sem er sem þangað vildi koma.

Hann vissi hver ætti efnin en gæti ekki sagt hver það væri þar sem hann óttaðist viðkomandi.

Þrír símar, peningatalningavél og lofttæmingarvél

Sem áður segir er maðurinn ákærður fyrir að hafa haft fíkniefnin í fórum sínum í sölu- og dreifingarskyni en þau voru alla vega að einhverju leyti í svokölluðum veippennum. 800 slíkir fundust í íbúð hans.

Þá spurði sækjandi málsins hvernig kæmi til að hann ætti ýmsa muni, sem haldlagðir höfðu verið vegna málsins. Þar á meðal voru þrír farsímar. Maðurinn gekkst við því að hafa átt tvo þeirra, einn gamlan og annan nýjan, sem hann hefði ekki enn sett upp og væri því enn að nota þann gamla. Þriðja símann kvaðst hann ekkert kannast við.

Sækjandi spurði þá hvers vegna hann ætti peningatalningavél og hann sagðist hafa verið að geyma hana fyrir annan mann. Loks sagði hann að lofttæmingarvél, sem fannst heima hjá honum, hefði einfaldlega verið eldhúsáhald, enda hefði vélin fundist við hlið svokallaðs sous vide-tækis, sem lögregla hefði ekki tekið fram í gögnum sínum.

Hafi fengið sex til sjö milljónir fyrir eina ferð

Samkvæmt ákæru er maðurinn ákærður fyrir peningaþvætti fyrir að hafa aflað sér ávinnings með sölu og dreifingu á óþekktu magni ávana- og fíkniefna. Hann á að hafa geymt og nýtt fjármunina í eigin þágu og meðal annars keypt úr af gerðinni Orient Bambino, Seiko Prospex, Omega og Rolex Explorer fyrir 2,2 milljónir króna. Lagði lögregla hald á úrin, reiðufé og óútskýrðar tekjur á bankareikningum fyrir samtals um rúmar 22 milljónir króna.

Varðandi úrin sagðist maðurinn hafa erft Rolex-úrið af afa sínum og að hann vissi ekki hvert andvirði þess væri. Omega-úrið hefði hann keypt af manni á Facebook fyrir 400 þúsund krónur og hin úrin hefðu kostað innan við hundrað þúsund krónur.

Spurður að því hvernig hann hefði í sig og á sagðist hann hafa starfað við öryggisgæslu og fengið fyrir það 200 til 300 þúsund krónur á mánuði. Mestar tekjur fengi hann í gegnum starf sitt í ferðaþjónustu en þær tekjur væru að hluta til greiddar svart, vegna leigu á búnaði fyrir ferðamenn, og að hluta til þjórfé. 

Varðandi óútskýrðar tekjur á bankareikningum kvaðst hann reglulega fá greitt vegna ferðaþjónustu í gegnum millifærslu og hefði til að mynda fengið sex til sjö milljónir króna fyrir eina langa ferð. Þá útskýrði hann ýmsar minni færslur frá fjölda reikninga með því að um millifærslur frá vinum hans vegna uppgjörs væri að ræða. Hann hefði til að mynda í eitt skipti lagt út 20 þúsund krónur fyrir svokallað flöskuborð fyrir vin sinn. Sækjandi spurði þá hvar væri unnt að kaupa svo ódýrt flöskuborð. Króatinn sagði að það hefði verið á stað sem hefði oft skipt um heiti undanfarið, annað hvort Lux eða Útópíu. 

Hinir tveir hefðu ekki vitað af efnunum

Maðurinn er sömuleiðis ákærður ásamt tveimur öðrum, öðrum Króata og Pólverja, fyrir tilraun til stórfellds fíkniefnalagabrots með því að hafa reynt að sækja sendingu í júlí 2025 sem innihélt 8,9 kílógrömm af maríjúana ætluðu til sölu- og dreifingar á Íslandi í ágóðaskyni, að sögn saksóknara.

Fíkniefnin voru falin í umbúðum af morgunkorni sem komu til landsins með póstsendingu frá Bandaríkjunum en lögregla lagði hald á efnin og fjarlægði þau. Tveir hinna ákærðu sóttu sendinguna og geymdu í sendibifreið sem lagt var við Bátavog í Reykjavík áður en henni var komið fyrir í geymslu að Steinhellu í Hafnarfirði. Einn mannanna er sömuleiðis ákærður fyrir að hafa í vörslu sinni tvær axir sem fundust við húsleit lögreglu.

Hann bar fyrir dómi að hann hefði verið í fjárhagskröggum og því hefði hann fallist á að sækja efnin og geyma þau í geymslunni, sem hann hafði á leigu. Hann hefði ekkert komið að skipulagi innflutningsins og hann ætti ekkert í efnunum. Fyrir að sækja efnin hafi hann fengið 1,1 milljón króna frá manni sem hann vissi ekki hver væri.

Þá sagði hann að hinir mennirnir tveir hefðu ekki vitað að í kössunum væru fíkniefni. Annar þeirra sé góður vinur hans sem hafi fallist á að hjálpa honum og hinn sé kunningi hans sem hjálpaði honum gegn greiðslu tuttugu þúsund króna. Mennirnir tveir báru um það sama.

Annar þeirra sagðist hafa haldið að tilgangurinn með innflutningnum væri að setja á markað sykurlaust morgunkorn fyrir sykursjúka og íþróttamenn.

Sófi fullur af grasi

Fjórði maðurinn, eini Íslendingurinn í hópnum, er ákærður ásamt Króötunum tveimur fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot með því að hafa á tímabilinu 18. júní til 4. júlí 2025 haft í vörslum sínum og staðið að innflutningi á 11,2 kílógrömmum af maríjúana ætluð til sölu- og dreifingar hér á landi í ágóðaskyni. Samkvæmt ákæru voru efnin falin í sófa sem kom til Íslands með póstsendingu frá Bandaríkjunum þann 18. júní 2025. Íslendingurinn er sagður hafa tekið við sendingunni og geymt efnin þar til hinir tveir fóru með sófann og fíkniefnin í geymslu að Selhellu þar sem lögregla lagði síðar hald á efnin.

Allir fjórir mennirnir eru ákærðir fyrir skipulagða brotastarfsemi með því að hafa í félagi við óþekktan aðila sammælst um að fremja refsiverðan verknað um nokkurt skeið til og með 4. júlí 2025. Framkvæmd brotanna er sögð hafa verið liður í starfsemi skipulagðra brotasamtaka.

Króatinn bar um það sama varðandi sófann og varðandi morgunkornið. Hinir mennirnir hefðu einfaldlega verið að aðstoða hann og hefðu ekki vitað af fíkniefnunum í sófanum.

Talaði aðallega um Liverpool við manninn en samþykkti að taka við sófanum

Íslendingurinn kom síðastur fyrir dóminn og greindi frá því að hann þekkti hina mennina þrjá, sem hann er ákærður fyrir að hafa stundað skipulagða glæpastarfsemi með, ekki neitt.

Maður sem hann kannaðist lauslega við hefði haft samband við hann og beðið hann um að taka við húsgögnum, sófa og borði, sem kæmu frá Bandaríkjunum.

Hann hefði kynnst manninum fyrir um þremur árum og í mesta lagi hitt hann þrisvar sinnum í heildina. Samskipti þeirra færu aðallega fram á netinu og í 99 prósent tilvika snerust þau aðeins um knattspyrnuliðið Liverpool. Spurður af sækjanda hvort það væri ekki skrýtið að hann hefði fallist á að taka við sófa fyrir mann sem hann þekkti svo lauslega, sagðist hann ekki hafa talið það á sínum tíma. Maðurinn vissi að hann hefði pláss í bílskúr fyrir sófann og hann hefði aldrei grunað að nokkuð misjafnt væri falið inni í sófanum.

Verjandi hans spurði hann þá hvort hann hefði tekið við sófanum í eigin bílskúr og hann sagði að bílskúrinn væri við heimili foreldra hans. Hann hefði augljóslega ekki fallist á að taka við sófanum á heimili foreldra sinna hefði hann vitað að í honum væru fíkniefni.

Hann sagði að upphaflega hefði ekki staðið til að hann fengi nokkuð greitt fyrir að taka við sófanum. Svo hefði þó farið að hann greiddi fyrir tollafgreiðslu sófans, 275 þúsund krónur, og þá hefði maðurinn, sem bað hann um að taka við honum, boðist til þess að greiða honum 375 krónur fyrir vikið.

Vildi ekki einu sinni gefa upp hverrar þjóðar maðurinn er

Þá bar sækjandi undir hann tölvupóstsamskipti í hans nafni við Eimskip en hann sagði að þau væru augljóslega fölsuð. Hann hefði ekki átt í neinum slíkum samskiptum og undirskrift í samskiptunum væri allt öðruvísi en sú sem hann notaði venjulega.

Þá sagði hann að hann grunaði sterklega hver hefði falsað samskiptin, maðurinn sem fékk hann til að taka við sófanum, en hann gæti ekki fullyrt það. Spurður nánar út í manninn neitaði hann að gefa upp nafn hans eða hvort hann væri Íslendingur eða útlendingur. Hann gekkst þó við því að samskipti við hann hefðu farið fram á ensku.

Ætla má að það sé sami maður og Króatinn vildi ekki segja til um af ótta við hann, líkt og segir að framan.

Átti erfitt með að tjá sig um eigin hagi

Loks spurði verjandi Íslendingsins hann um hagi hans eftir handtöku, en hann var handtekinn á vinnustað sínum og látinn róa skömmu síðar.

„Ég er bara ónýtur sko, ég er bara að chilla, eins og staðan er í dag, ekki að gera neitt. Mér líður ekki vel,“ sagði hann.

Verjandi hans spurði hann þá hvort hann hefði ekki menntað sig í því fagi sem hann starfaði við og við það virtist maðurinn brotna niður og ekki geta tjáð sig frekar.

Verjandi, sækjandi og dómari urðu þá sammála um að óþarft væri að halda áfram og við svo búið var öllum skýrslutökum dagsins lokið. Fyrirhugað er að aðalmeðferð ljúki á morgun og því má búast við dómi innan fjögurra vikna og eins dags.