Innlent

Rýma húsið: „Draumurinn er að Reykja­víkur­borg geti hjálpað okkur“

Freyja Þórisdóttir skrifar
Tommi segir alla þá vinnu sem fari fram í PArkour skúrnum hafa verið unna af sjálfboðaliðum síðustu fimm ár. Þau haldi úti tveimur skipulögðum opnunum á viku en gætu bætt í ef fengist fjámagn til.
Tommi segir alla þá vinnu sem fari fram í PArkour skúrnum hafa verið unna af sjálfboðaliðum síðustu fimm ár. Þau haldi úti tveimur skipulögðum opnunum á viku en gætu bætt í ef fengist fjámagn til. Aðsend

Parkour-inniaðstaða sem hefur verið nýtt af iðkendum jaðaríþróttarinnar í rúm fimm ár verður jöfnuð við jörðu innan nokkurra mánaða og enn hefur ekki fundist nýtt húsnæði fyrir starfsemina. Sjálfboðaliðar sem hafa leigt rýmið og boðið upp á kennslu sjá fram á að þurfa að færa það sem bjargað verður í gám og leggjast í dvala yfir veturinn.

Þetta staðfestir Tommi Thor Guðmundsson, einn stofnenda Parkour-skúrsins, en hann ásamt tveimur öðrum, Davíð Már Sigurðssyni og Viktor Yngva Ísakssyni, skrifaði innsenda skoðanagrein þar sem vakin er athygli á því að Reykjavíkurborg hafi sett þeim stólinn fyrir dyrnar og þeir loki að öllu óbreyttu í næsta mánuði.

Ekki nóg á milli handanna

„Þegar við byrjuðum var okkur sagt að þeir vissu aldrei hvenær það yrði rifið niður, það væri bara einhvern tímann á dagskránni en síðan var það fyrir núna nokkrum vikum þar sem við fengum að vita að við þyrftum að vera komnir úr húsi 1. nóvember,“ segir Tommi í samtali við blaðamann.

Þeir hafi vitað síðustu árin að húsnæðið yrði ekki heimili Parkour-skúrsins til frambúðar en algjör óvissa hafi þó ríkt um hversu lengi þeir gætu leigt rýmið. Tommi segir áform um að færa starfsemina í hina svokölluðu toppstöð hafa hljómað mjög vel en að sá hængur væri á að þeir myndu ekki geta borgað svo dýra leigu enda allt úr eigin vasa.

„Húsinu er skipt í þrennt, þannig að við erum með einn þriðja og síðan í miðjunni er Hringleikur sem er sirkus og síðan hinum megin á endanum eru það sem ég held að séu Hjólabændur sem er svona reiðhjólasamfélag sem er þá að gera upp reiðhjól og þannig,“ útskýrir Tommi en hann segir svekkjandi að öll sú vinna sem hafi verið unnin í húsinu fari mögulega fyrir bí.

„Allt sem er búið að gerast er búið að vera sjálfboðaliðavinna. Allur tíminn og öll vinnan í að byggja allt og gera allt er búið að vera fyrir samfélagið og fyrir krakkana,“ segir hann og ítrekar „við erum aldrei búin að græða krónu á þessu.“

Dreymir um að fá aðstoð

Hann segir hóp fólks taka þátt í keppnum og æfingum sem þeir haldi úti og að í hverri viku séu a.m.k. tveir hittingar haldnir í skúrnum þar sem fólk geti æft sig undir handleiðslu þeirra sem hafa iðkað íþróttina lengi.

Sjálfboðaliðar halda úti opnum æfingum og reglulegum mótum og keppnum í Parkour-skúrnum. Aðsend

„Núna erum við á sunnudögum með opið session frá 13:00 til 16:00 þar sem hver sem er getur mætt og þá getur fólk æft sig inni og þá eru tveir sjálfboðaliðar inni sem geta alltaf hjálpað. Síðan er enn þá bumbuparkour sem er þá á miðvikudagskvöldum, þar sem þá er sérhugsað fyrir fullorðið fólk til að koma og æfa og prófa.“

Tommi segist helst vona að borgin aðstoði þá félaga við að færa starfsemina í nýtt húsnæði og draumurinn væri að þeir fengju fjárhagslega aðstoð til að færa aðstöðuna upp á hærra plan.

„Draumurinn er að Reykjavíkurborg geti hjálpað okkur með einhverja styrki eða eitthvað til þess að geta opnað nýjan stað,“ segir hann og tekur dæmi um að hann telji borgina vera að aðstoða Hjólabrettafélag Reykjavíkur með leigu.

„Ég held að Reykjavíkurborg sé bara að redda húsi fyrir þá og mér finnst að Reykjavíkurborg ætti að styrkja fleiri jaðaríþróttir.“

Gætu gert þetta „alveg geggjað“

Það sé augljóst að staðir eins og Skopp þar sem börn og fullorðnir geti farið og leikið sér, stokkið og klifrað óhindrað séu vinsælir og Tommi segir Parkour ekki ósvipað.

„Ef við gætum fengið fínt húsnæði þar sem við værum ekki að ströggla við að reyna að borga leigu, þar sem við fengjum hjálp frá borginni, þá gætum við gert þetta alveg geggjað,“ segir hann.

Annars muni þeir reyna að færa megnið af áhöldunum og tækjunum inn í gám og geyma hann þar til það hlýnar í vor, þá verði í það minnsta hægt að bjóða upp á útiæfingar.

„Um veturinn er miklu erfiðara hjá okkur út af því að við erum búin að vera í fimm og hálft ár í þessu húsi án þess að vera með neinn hita eða neitt,“ segir Tommi og bætir við: „Það er allt ískalt þegar maður mætir en eftir ca. hálftíma þar sem maður er að hreyfa sig þá er maður kominn á bolinn.“

Undirskriftalistann sem þeir Tommi og félagar settu í loftið er að finna hér.




Fleiri fréttir

Sjá meira


×