Opið bréf til meirihluta Reykjavíkurborgar: 850% hækkun gjalda hjá Reykjavíkurborg og skekkt samkeppnisstaða Erik Figueras Torras skrifar 23. janúar 2026 09:47 Að jafnt sé gefið Þau sem þekkja mig vita að ég er kappsamur að eðlisfari, hvort heldur sem er í íþróttum eða viðskiptum. Fjarskiptamarkaðurinn á Íslandi er ekki ólíkur góðum kappleik því þar ríkir öflug samkeppni sem heldur fólki á tánum og skilar ábata til neytenda. Það er þó grunnforsenda að leikurinn sé sanngjarn og reglurnar þær sömu fyrir alla. Því miður hefur Reykjavíkurborg hallað undirlagi samkeppni á fjarskiptamarkaði verulega. Árið 2024 ákvað Reykjavíkurborg að hækka gjaldskrá fyrir afnotaleyfi af borgarlandi um 850%. Greiða þarf fyrir slíkt afnotaleyfi í hvert sinn sem fyrirtæki standa í einhvers konar framkvæmdum, svo sem þegar ljósleiðari er lagður innan Reykjavíkurborgar. Með þessari ákvörðun fór verðið á hverju leyfi úr 26.940 kr. árið 2023 í 241.250 kr. auk 14.900 kr. umsýslugjalds ári síðar. Þrátt fyrir ítrekuð mótmæli Mílu og fjölda annarra hefur þessari hækkun ekki verið hnikað. Skerðing á samkeppni Reykjavíkurborg er eina sveitarfélagið á höfuðborgarsvæðinu sem innheimtir slík gjöld og með hækkuninni eru rekstrarforsendur fyrir uppbyggingu ljósleiðara í eldri hverfum borgarinnar hreinlega brostnar. Það vill svo til að Ljósleiðarinn, dótturfélag Orkuveitunnar, sem er í meirihlutaeigu borgarinnar, hefur þegar lokið öllum helstu framkvæmdum í borgarlandinu, þar sem yfir þriðjung allra heimila, fyrirtækja og stofnana er að finna. Hækkunin hefur því lítil áhrif á helsta samkeppnisaðila Mílu, en fellur með fullum þunga á Mílu, sem hefur staðið í umfangsmiklum framkvæmdum við að skipta út eldra koparkerfi fyrir ljósleiðara. Með hækkun afnotagjaldsins stuðlar Reykjavíkurborg óbeint að einokun á afmörkuðum svæðum borgarinnar og dregur úr heilbrigðri samkeppni. Ákall um sanngirni Stjórnvöld hafa lengi talað fyrir heilbrigðri innviðasamkeppni, þar sem möguleiki er á slíku, enda tryggir hún hag neytenda. Slík stefna kallar á jafnræði og fyrirsjáanleika. Það skýtur skökku við þegar opinber gjöld eru hækkuð um 850% án nokkurs samráðs eða haldbærra skýringa og að með því sé samkeppnisstaða fyrirtækja skekkt verulega. Ég skora á borgarfulltrúa meirihlutans að svara þessu bréfi og um leið nýta tækifærið til að sýna borgarbúum og atvinnurekendum hér í borg hvar hugur þeirra stendur í þessu máli. Samkeppni er góð, hvort sem er í íþróttum eða viðskiptum, en hún verður að fara fram á jöfnum grundvelli. Höfundur er forstjóri Mílu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Reykjavík Fjarskipti Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun Skoðun Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Sjá meira
Að jafnt sé gefið Þau sem þekkja mig vita að ég er kappsamur að eðlisfari, hvort heldur sem er í íþróttum eða viðskiptum. Fjarskiptamarkaðurinn á Íslandi er ekki ólíkur góðum kappleik því þar ríkir öflug samkeppni sem heldur fólki á tánum og skilar ábata til neytenda. Það er þó grunnforsenda að leikurinn sé sanngjarn og reglurnar þær sömu fyrir alla. Því miður hefur Reykjavíkurborg hallað undirlagi samkeppni á fjarskiptamarkaði verulega. Árið 2024 ákvað Reykjavíkurborg að hækka gjaldskrá fyrir afnotaleyfi af borgarlandi um 850%. Greiða þarf fyrir slíkt afnotaleyfi í hvert sinn sem fyrirtæki standa í einhvers konar framkvæmdum, svo sem þegar ljósleiðari er lagður innan Reykjavíkurborgar. Með þessari ákvörðun fór verðið á hverju leyfi úr 26.940 kr. árið 2023 í 241.250 kr. auk 14.900 kr. umsýslugjalds ári síðar. Þrátt fyrir ítrekuð mótmæli Mílu og fjölda annarra hefur þessari hækkun ekki verið hnikað. Skerðing á samkeppni Reykjavíkurborg er eina sveitarfélagið á höfuðborgarsvæðinu sem innheimtir slík gjöld og með hækkuninni eru rekstrarforsendur fyrir uppbyggingu ljósleiðara í eldri hverfum borgarinnar hreinlega brostnar. Það vill svo til að Ljósleiðarinn, dótturfélag Orkuveitunnar, sem er í meirihlutaeigu borgarinnar, hefur þegar lokið öllum helstu framkvæmdum í borgarlandinu, þar sem yfir þriðjung allra heimila, fyrirtækja og stofnana er að finna. Hækkunin hefur því lítil áhrif á helsta samkeppnisaðila Mílu, en fellur með fullum þunga á Mílu, sem hefur staðið í umfangsmiklum framkvæmdum við að skipta út eldra koparkerfi fyrir ljósleiðara. Með hækkun afnotagjaldsins stuðlar Reykjavíkurborg óbeint að einokun á afmörkuðum svæðum borgarinnar og dregur úr heilbrigðri samkeppni. Ákall um sanngirni Stjórnvöld hafa lengi talað fyrir heilbrigðri innviðasamkeppni, þar sem möguleiki er á slíku, enda tryggir hún hag neytenda. Slík stefna kallar á jafnræði og fyrirsjáanleika. Það skýtur skökku við þegar opinber gjöld eru hækkuð um 850% án nokkurs samráðs eða haldbærra skýringa og að með því sé samkeppnisstaða fyrirtækja skekkt verulega. Ég skora á borgarfulltrúa meirihlutans að svara þessu bréfi og um leið nýta tækifærið til að sýna borgarbúum og atvinnurekendum hér í borg hvar hugur þeirra stendur í þessu máli. Samkeppni er góð, hvort sem er í íþróttum eða viðskiptum, en hún verður að fara fram á jöfnum grundvelli. Höfundur er forstjóri Mílu.
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar