Voru að tína dópið úr töskunni þegar löggan réðst til at­lögu

Aðalmeðferð í stærsta ketamínsmyglsmáli Íslandssögunnar hófst í Héraðsdómi Reykjaness í gær en í því er þremur gefið að sök að hafa staðið að innflutningi á fimmtán kílóum af ketamíni og fimm kílóum af MDMA-kristöllum í september síðastliðnum.

„Þetta er langmesta magn ketamíns sem lagt hefur verið hald á hér á landi. Efnin fundust í bifreið við eftirlit lögreglu og tollgæslu þann 19. september. Þrír voru handteknir vegna málsins, ökumaður og tveir aðrir. Allir þrír hafa sætt gæsluvarðahaldi frá því málið kom upp,“ sagði í fréttatilkynningu lögreglu sem barst fjölmiðlum um miðjan október.

Hitti Söndru við Fjarðarkaup

Þeir þrír sem setið hafa í varðhaldi eru þau Sandra Dorothea Becker, 56 ára Þjóðverji, Sokol Dushku, 32 ára, og Valmir Qeleposhi, 38 ára. Karlmennirnir tveir eru báðir frá Albaníu.

Vísir fjallaði í gær um skýrslu sem Sandra Dorothea gaf fyrir dómi.

Hún sagði meðal annars að hún hefði leiðst út í málið af illri nauðsyn þar sem sonur hennar hefði verið handtekinn í Frakklandi og hún hefði þurft að afla peninga til þess að greiða lögmannskostnað hans.

Áðurnefndur Sokol er ákærður fyrir að hafa staðið að skipulagningu innflutningsins og að hafa hitt Söndru á bílastæðinu við Fjarðarkaup í Hafnarfirði, afhenda henni 290 þúsund krónur í reiðufé og leiða hana að iðnaðarbili.

Hafi verið notaður

Í upphafi skýrslutöku fyrir dómi í gær sagðist Sokol hafa búið hér á landi í þrjú og hálft ár og að hann ynni sem málari hjá Reykjavíkurborg. Hann byggi með meðákærða Valmir.

Varðandi aðkomu sína að málinu vildi hann sem minnst segja þar sem hann væri aðeins fórnarlamb í málinu. Hann hefði verið notaður af manni sem hann hefði verið í samskiptum við í um ár fyrir handtökuna.

Maðurinn hefði oft sagt honum sögur af fíkniefnainnflutningi og af og til sendi hann frændfólk sitt eða vini hingað til lands til þess að taka á móti sendingum. Þá hringdi maðurinn stundum í hann og bæði hann um að aðstoða fólkið, til að mynda með því að lána því pening fyrir mat.

Hélt að hann væri að aðstoða mann í ólöglegri dvöl

Hvað daginn örlagaríka í september varðar sagði hann að maðurinn hefði haft samband við hann til þess að biðja hann að hjálpa þriðja manni, sem þyrfti að fá aðgang að iðnaðarbilinu, sem Sokol hafði umráð yfir.

Sá maður væri á íslandi í ólöglegri dvöl þar sem honum hefði verið vísað úr landi og hann fengið endurkomubann. Það myndi hjálpa honum mikið að fá aðgang að iðnaðarbilinu. Þá hefði maðurinn sagt að þriðji maðurinn væri að setja á fót fyrirtæki sem seldi fæðubótarefni og að slík efni væri að finna í bíl sem maðurinn myndi koma með í bilið. Hann hefði ekki grunað að efnin væru fíkniefni fyrr en seinna.

Hitti engan mann, átti þá að hitta unga konu og mann en hitti að lokum gamla konu

Spurður að því hvað hann hefði verið að gera á bifreiðastæðinu við Fjarðarkaup umræddan dag sagðist hann hafa verið að bíða eftir manninum sem hann átti von á. Þegar hann sá hann ekki hefði hann aftur haft samband við manninn sem sendi hann og sá hefði sagt að í raun væru ung kona og maður að koma á bifreið á spænskum númerum.

Hann hefði þá ekið í nokkra hringi í leit að slíkri bifreið en enga slíka séð. Hann hefði þá enn haft samband við manninn og hann sagt að hann hefði ruglast og að bifreiðin væri á þýskum númerum. Hann hefði þá séð eina slíka en enga unga konu og mann heldur gamla konu.

Maðurinn hafi hótað honum

Hann hefði þá veifað til Söndru, hringt aftur í manninn og rifist við hann vegna ruglingsins. Maðurinn hefði þá byrjað að hóta honum og saka hann um að reyna að skemma vinasamband þeirra. Hann hefði spurt hann af hverju hann væri hræddur við að leyfa honum að nota iðnaðarbilið og hvort hann vildi heldur að hann sendi menn til að skemma bilið.

Þá hefði maðurinn sagt að nota þyrfti bilið til þess að ná efnum undan bifreiðinni en það væri aðeins töflur og ekkert svo mikið af þeim. Hann myndi ekki lenda í neinum vandræðum vegna málsins.

Þá hefði Sandra komið að bílnum og sagt að hún þyrfti lykilorð hjá manninum, sem hefði gefið henni það. Þá hefði hann farið að gruna að eitthvað ólöglegt væri á seyði. Hann hefði leitt Söndru að iðnaðarbilinu í kjölfarið og afhent henni peninga, sem hann hefði haldið að ætti að afhenda ungu konunni. Þá hefði hann spurt hana út í ferðalag hennar að beiðni mannsins, en í skýrslutöku Söndru kom fram að hann hefði spurt hana hvort hún hefði verið elt frá Seyðisfirði.

Bjuggu í fimm mínútna fjarlægð

Hann sagðist ekkert hafa komið nálægt bílnum en hefði þó verið búinn að klæða sig í hanska þar sem ná hefði þurft efnunum undan bílnum.

Þá hefði Sandra beðið hann um ryksugu til þess að hún gæti þrifið bílinn. Hann hefði þá hringt í meðákærða Valmir og beðið hann um að koma með ryksugu af heimili þeirra, sem væri í fimm mínútna fjarlægð frá iðnaðarbilinu. Þess vegna hefði Valmir verið viðstaddur.

Fyrir réttinum var spiluð hljóðupptaka frá handtöku þeirra Söndru Dorotheu og Sokols í iðnaðarbilinu. Þar heyrist hún telja pakkningar upphátt og þegar hún er komin upp í sex eða sjö heyrist sími hringja, karlmaður segja henni að skila efnunum og lögreglu ráðast inn og segja viðstöddum að leggjast niður.

Kannaðist ekkert við skipulagningu

Að lokinni framangreindri yfirferð Sokols á aðkomu hans að málinu spurði sækjandi málsins hann ítarlega út í samskipti hans við framangreindan mann, meðákærða Valmir og fleiri, sem lögregla teldi að sneru að skipulagningu á innflutningi fíkniefna.

Sækjandi bar til að mynda undir hann hvers vegna hann hefði talað tæplega hundrað sinnum við manninn í símann og um 250 skilaboð hefðu gengið þeirra á milli. Hann sagði þau samskipti ekkert tengjast málinu.

Þá voru borin undir hann samskipti um millifærslur tuga þúsunda evra, samskipti um fíkniefni, uppflettingar á ferðaleiðum frá austurlandi og margt fleira í þeim dúr.

„Ég ætla að halda einhverju fyrir sjálfan mig og selja rest,“ var meðal skilaboðanna sem borin voru undir hann. Sokol vildi ekki kannast við að nokkuð af skilaboðunum tengdust málinu eða öðru fíkniefnamisferli.

Valmir greiddi 40 þúsund evrur

Meðal þess sem til umræðu var voru millifærslur umtalsverðra fjármuna en í ákæru á hendur Valmir segir að hann hafi komið að innflutningi og fjármögnun fíkniefna, fyrst með því að greiða samtals 29.968 evrur, um 4,3 milljónir króna, í gegnum reikning sinn hjá fjármálafyrirtækinu Revolut á óþekktan mann í júní 2025, en fjármunirnir hafi verið endurgreiddir inn á sama reikning hans hjá Revolut nokkrum dögum síðar.

Stuttu síðar hafi hann greitt 40.036 evrur, um 5,7 milljónir króna, í gegnum reikning sinn hjá Revolut inn á eigin bankareikning í albanska bankanum Union bank.

Þá hafi hann flett upp ferðaleið frá Egilsstöðum til Hafnarfjarðar í smáforritinu Google Maps fimmtudaginn daginn eftir að Sandra kom til landsins og upplýsingarnar hafi borist henni í gegnum óþekkan mann.

Loks hafi hann komið í iðnaðarbilið þar sem ákærðu Sokol og Sandra voru við bifreiðina með fíkniefnunum og skömmu síðar náð í kassa í bifreið sína sem innihélt iðnaðarryksugu og sett hana við bifreiðina með fíkniefnunum og setið áfram í bifreið sinni fyrir utan húsið á meðan ákærðu Sokol og Sandra hófu að fjarlægja fikniefnin úr bifreiðinni og gert Sokol viðvart þegar lögregla kom á vettvang.